Hades is de voornaamste Griekse god van de onderwereld en de doden. Als broer van Zeus en Poseidon heerst hij over het schimmenrijk waar de zielen van overledenen naartoe gaan. Hij wordt vaak afgebeeld met zijn driekoppige hond, Cerberus, en staat bekend als een rechtvaardige, maar gevreesde god. De Griekse Gids +4
Thanatos (Oudgrieks: Θάνατος, 'dood') is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij is de personificatie van de Dood. Zijn Romeinse tegenhanger is Mors of Letus. Thanatos is een zoon van Nyx (de Nacht) en tweelingbroer van Hypnos (de Slaap).
Hades - ΑΔΗΣ (Pluto)
Hades of onderwereld is volgens de Griekse mythologie een broer van Zeus, Poseidon en Hera en god van de doden die heerste over de onderwereld. De Romeinse naam van Hades is Pluto. "Hades is de Griekse god van de onderwereld en de doden."
Eén van de belangrijkste goden uit het oude Egypte was Osiris. De god van het dodenrijk, wederopstanding en vruchtbaarheid. Zijn verering zou over een periode van ruim 2000 jaar voortduren. Er zijn dan ook vele heiligdommen door heel het land voor deze god gebouwd.
De Egyptische god Anubis (Anoebis, Inpu) werd vereerd als de god van de balseming en mummificatie en als de beschermer van de doden en begraafplaatsen. Hij werd meestal afgebeeld als liggende jakhals of als een gespierde man met jakhalskop.
Er wordt gezegd dat Anubis het mummificatieproces heeft uitgevonden. In de wereldmythologie worden goden van de dood vaak geassocieerd met het kwaad. Dit was echter niet het geval voor Anubis. Het Egyptische volk beschouwde hem als een goede, beschermende godheid .
Thanatos was de god of gepersonifieerde geest (daimon) van de geweldloze dood. Zijn aanraking was zacht, vergelijkbaar met die van zijn tweelingbroer Hypnos (Slaap). Gewelddadige dood was het domein van Thanatos' bloeddorstige zusters, de Keres, geesten van slachting en ziekte. Thanatos speelt een prominente rol in twee mythen.
De god van de dood: Thanatos . Thanatos is de Griekse personificatie van de god van de dood. Hij is een minder belangrijke figuur in de Griekse mythologie, die zelden voorkomt en slechts sporadisch wordt genoemd. Hoewel Thanatos algemeen bekend staat als de god van de dood, is hij in werkelijkheid de god van de geweldloze dood.
Als je het over fysieke kracht hebt, zijn Zeus, Athena en Heracles (als je hem als god wilt opnemen nadat hij er een werd) de fysiek sterkste.
Geen van beiden is slecht, ze zijn er gewoon . Het goede en het slechte van wat ze moeten vertegenwoordigen. Zeus is de meest ideale koning en tegelijkertijd de slechtste, Hades is de meest genadige gastheer voor de doden, maar ook de meest onverzoenlijke.
Vernietiger, schepper en behouder
Hoe het ook zij, Shiva is een van de belangrijke verschijningsvormen. Hij wordt beschouwd als de vernietiger, maar ook als de schepper en behouder. ' Shiva kent vele gedaantes maar vrijwel altijd wordt hij afgebeeld met vier armen.
Hel: Godin van de doden en heerseres van de onderwereld, naar haar vernoemd. Odin: Geassocieerd met de dood door zijn rol in het begeleiden van gevallen krijgers naar Valhalla. Yama: God van de dood en het hiernamaals. Kali: Godin van vernietiging en transformatie, vaak in verband gebracht met de dood.
Anubis werd zeer vereerd omdat hij, in tegenstelling tot moderne opvattingen, de mensen hoop gaf . Mensen waren vol bewondering voor de garantie dat hun lichaam na de dood gerespecteerd zou worden, hun ziel beschermd en rechtvaardig beoordeeld. Anubis had mannelijke priesters die tijdens rituelen houten maskers droegen met de beeltenis van de god.
Hephaistos staat bekend als de lelijkste god. Dit heeft te maken met de ruzie met Zeus. Als deze hem uit de hemel slingert duurt het lang voordat hij met een harde smak op het eiland Lemnos landt. Hoewel hij de val overleeft verwondt hij een van zijn benen waardoor hij zijn leven lang mank liep en misvormd is.
Kortom, Kairos was de jongste zoon van Zeus, en wordt de god van het geschikte moment genoemd. Kairos staat voor het tegengestelde van de andere Griekse god, Chronos. Chronos staat voor de universele, statische en kwantitatieve tijd; Kairos daarentegen voor het subjectieve, dynamische en kwalitatieve moment.
Er wordt vaak vermeld dat Ares in de Griekse mythologie (althans in de mythen die niet verloren zijn gegaan) niemand verkrachtte, in tegenstelling tot de andere grote mannelijke goden. Het dichtstbijzijnde voorbeeld van verkrachting dat we van hem kennen, is zijn Romeinse tegenhanger Mars, die Rhea Silivia verkrachtte.
Brahma . Brahma is de god van de schepping en de eerste van de Trimurti. Zijn gemalin, en tevens zijn shakti (goddelijke energie), is Saraswati, de godin van de kennis. Hij wordt geïdentificeerd met de Vedische scheppergod Prajapati.
Eros - ΕΡΩΣ
De zoon van Aphrodite en Ares, die het hart van goden en mensen doorboorde. "Als Eros iemand met zijn pijl raakt, is hij/zij op slag verliefd." Eros werd beschouwd als de mooiste god, omdat hij bij de mens de mooiste gevoelens liet ontstaan.
Er zijn niet strikt "7 namen", maar in het Jodendom zijn er traditioneel zeven namen van God die heilig zijn en speciale zorg vereisen, waaronder YHWH (Jahweh/Jehova), Adonai, El, Elohim, Shaddai, Tzevaot, en Ehyeh-Asher-Ehyeh (Ik ben die Ik ben), hoewel de exacte lijst kan variëren en er veel meer titels zijn die verschillende aspecten van God beschrijven, zoals de Almachtige (El Shaddai), de Eeuwige (El Olam) en de Heer der Heerscharen (Yahweh Sabaoth).
"Asklepios was de Griekse god van de geneeskunst."
Asklepios kreeg vijf dochters, waaronder Hygieia (de godin van de gezondheid) en Panacea (de godin van de geneesmiddelen) en twee zonen, de geneesheren Podalirius en Machaon. Ook de bekende arts Hippokrates zou een afstammeling van Asklepios zijn.
Over het algemeen wordt Hades zelden geacht kinderen te hebben , omdat het idee om leven voort te brengen in strijd is met zijn rol als chthonische godheid die primair met de dood wordt geassocieerd.
De naam Thanos vindt zijn oorsprong in het oude Griekenland, waar hij is afgeleid van het Griekse woord Thanatos, wat dood betekent. In de Griekse mythologie was Thanatos de personificatie van de dood en een van de tweelingzonen van Nyx, de godin van de nacht.
In de Griekse mythologie was Thanatos (VK: /ˈθænətɒs/; Oudgrieks: Θᾰ́νᾰτος, Thánatos, uitgesproken in het Oudgrieks: [tʰánatos] "Dood", van θνῄσκω thnēskō "(Ik) sterf, ik ben aan het sterven") de personificatie van de dood.
Cronus was een oogstgod en droeg een sikkel, een werktuig dat gebruikt werd bij het oogsten van graan. De Dood met zijn zeis is afgeleid van een combinatie van Chronus en Cronus . De mythe van Chronos die zijn kinderen opat, werd in poëtische zin gebruikt om de tijd te symboliseren die alles verslindt, zoals in het oude gezegde "niets duurt eeuwig".
Heer van de doden en de levenden (Romeinen 14:7-8 [9]) In vers 9 zien we dat Christus Heer is van de doden en de levenden. Want Hij stierf voor onze zonden en overwon vervolgens de dood. Bij Zijn opstanding werd Hij verhoogd tot Gods rechterhand, waar Hij regeert als Heer van de levenden en de doden.