Bacteriën kunnen vele soorten infecties veroorzaken: blaasontsteking bij mannen, blaasontsteking bij vrouwen en blaasontsteking bij kinderen, keelontsteking, longontsteking, hersenvliesontsteking en middenoorontsteking zijn enkele voorbeelden.
Op nummer 1 van de lijst staat volgens de organisatie de Acinetobacter baumannii, een ziekenhuisbacterie. Vooral de luchtwegen en de longen worden aangetast door de bacterie. Maar ook salmonella, staphylociccus aureus of Neisseria gonorrhoeae komen op de lijst voor.
Het wordt verspreid via de lucht, via voedsel of aanraking. Om zich te vermeerderen heeft het een levende gastheer nodig: lichaamscellen van mensen en dieren.
Als je een bacterie of virus hebt kun je deze via je handen overdragen op andere mensen. Bijvoorbeeld doordat je je handen niet goed hebt gewassen nadat je in je handen hebt gehoest of naar het toilet bent geweest. Het virus of de bacterie kan dan via de handen op andere voorwerpen komen.
Een darminfectie duurt enkele dagen tot enkele maanden. Soms gaat een infectie vanzelf over, maar in andere gevallen is een behandeling nodig, bijvoorbeeld met antibiotica. Een darminfectie kan ook enkele maanden aanhouden, zelfs zonder dat u het doorheeft.
Om na te gaan of u de MRSA bij u draagt, maken we met een wattenstokje kweekuitstrijken van uw keel, neus en rectum (gebied voor de anus). Heeft u wonden of andere huidafwijkingen (zoals psoriasis of eczeem)? Dan maken we daar ook uitstrijken van. Het afnemen van deze kweekuitstrijken is pijnloos.
Bacteriën zijn levende cellen. We hebben heel veel nuttige bacteriën in ons lichaam, zoals in onze darmen. De meeste bacteriën zijn dan ook niet ziekmakend, maar hebben we juist nodig. Bacteriën kunnen de veroorzakers zijn van ontstekingen, zoals blaasontsteking, huidinfecties, longontsteking.
De dodelijkste bacteriële ziekte die mensen oplopen is mycobacterium tuberculosis , 's werelds grootste infectieziekte met meer dan 1.700.000 doden per jaar. Maar liefst 13% van de gevallen is resistent tegen de meeste antibiotica en ongeveer 6% is resistent of reageert niet op vrijwel alle behandelingen.
Bovenaan de lijst staan 3 bacteriesoorten die een gevaar vormen in ziekenhuizen en verzorgingstehuizen. Ze zijn resistent tegen een groot aantal verschillende medicijnen en veroorzaken vaak dodelijke infecties in de bloedbaan of longen. Ziekenhuisbacterie Acinetobacter baumannii voert de lijst aan.
Penicilline-antibiotica doden vele soorten bacteriën en hebben een goede opname in het lichaam. Ze remmen een eiwit dat een belangrijk is bij de bacteriegroei waardoor de bacterie doodgaat. Een aantal penicilline-antibiotica heeft een specifieke werking tegen bepaalde soorten ziekteverwekkers.
Bloedvergiftiging dient zo snel mogelijk behandeld te worden met antibiotica via een infuus. Daarnaast is het vaak nodig om iemand met bloedvergiftiging extra vocht toe te dienen en soms medicatie om de bloeddruk op peil te houden.
Longontsteking wordt veroorzaakt door een bacterie Streptococcus pneumoniae.Cholera wordt veroorzaakt door een bacterie Vibrio cholerae.Tuberculose wordt veroorzaakt door een bacterie Mycobacterium tuberculosis.
Bij twijfel kan de huisarts met een CRP (C-reactief proteïne)-sneltest via een vingerprik onderzoeken of een bacterie of virus een infectie veroorzaakt. Dit is vooral verstandig als hij een luchtweginfectie vermoedt die een longontsteking kan veroorzaken waar antibiotica nodig bij zijn.
Het dragen van de bacterie is over het algemeen niet gevaarlijk; men merkt er dan ook niets van. Het kan gevaarlijk worden bij ernstig zieke patiënten die dan klachten kunnen krijgen die moeilijk te behandelen zijn.
Elke bacterie kan een infectie veroorzaken. Bij gezonde mensen gaat dat vaak vanzelf over. Als de infectie niet vanzelf over gaat, schrijft de arts medicijnen voor. De infectie wordt dan behandeld met speciale medicijnen die bacteriën doden.
Een intoxicatie met stafylokokken enterotoxines heeft een typische incubatietijd van 2-7 uur, maar soms treden symptomen al 30 minuten na consumptie van een besmet voedingsmiddel op. Een dergelijke vergiftiging wordt gekenmerkt door onder meer braken, misselijkheid, maagkrampen en in sommige gevallen ook diarree.
Bij mensen met een auto-immuunziekte functioneert het afweersysteem niet goed. Dan vallen de cellen niet alleen schadelijke invloeden (van buitenaf) aan, maar ook de eigen, gezonde cellen van uw lichaam. Hierdoor kan er schade aan weefsels en organen ontstaan.
Als algemene richtlijn geldt dat patiënten met de volgende aandoeningen waarschijnlijk worden beschouwd als patiënten met een ernstig verzwakt immuunsysteem: Patiënten met bepaalde bloedkankers, bijvoorbeeld specifieke soorten leukemie, lymfoom, myeloom. Ontvangers van solide orgaantransplantaties die immunosuppressieve medicatie krijgen (of onlangs hebben gekregen).
tintelingen of een doof gevoel. een droge mond, misselijkheid, maagklachten, braken of diarree;hoofdpijn, rood worden, flauwvallen. het gevoel niet meer te weten wie of waar je bent.
Een bacteriële infectie krijg je doordat kleine eencellige organismen – bacteriën - je lichaam binnendringen. Er zijn veel soorten bacteriën en ze hebben elk verschillende effecten op het lichaam, afhankelijk van hoe je wordt blootgesteld en welk lichaamsdeel geïnfecteerd wordt.
Een longontsteking kan ontstaan door virussen of bacteriën. Meestal wordt een longontsteking veroorzaakt door een pneumokokkenbacterie. Ook een griepvirus (influenzavirus) of het nieuwe coronavirus kunnen een longontsteking veroorzaken. Het is niet altijd duidelijk waardoor de longontsteking is veroorzaakt.
Patiënten met een bacteriële infectie hadden vaker koorts, hoofdpijn, pijn achter het borstbeen, geel/groen sputum, pijnlijke cervicale lymfeklieren, een hogere waarde van de BSE en CRP in bloed en vaker een infiltraat op de thoraxfoto. Rhinitis en diarree kwamen vaker voor bij patiënten met een virale infectie.