Een groeiachterstand kan diverse oorzaken hebben, verdeeld in prenatale factoren (placentaproblemen, roken/alcohol, infecties, medische condities moeder) en postnatale factoren. Belangrijke postnatale oorzaken zijn ondervoeding, chronische ziekten (darm/nier/long), hormoontekorten (zoals groeihormoon), genetische afwijkingen (bijv. syndroom van Turner) en psychosociale stress. De Gynaecoloog +7
Het kan onder meer worden veroorzaakt door ondervoeding of eenzijdige voeding, overmatig sporten of stress. Er kan ook een medische oorzaak aan ten grondslag liggen; bijvoorbeeld een (chronische) ziekte, een bepaald syndroom of een tekort aan groeihormoon.
De meest directe oorzaken zijn ontoereikende voeding (te weinig eten of voedsel eten dat geen groeibevorderende voedingsstoffen bevat) en terugkerende infecties of chronische ziekten die leiden tot een slechte opname, absorptie of benutting van voedingsstoffen. Daarnaast is er het gebrek aan zorg en stimulatie voor de ontwikkeling…
Hieronder vallen onder meer syndromen, skeletdysplasieën en een te kleine lengte bij de geboorte (SGA) met blijvende te kleine lengte. Bij secundaire groeistoornissen treedt de verstoring in het groeiproces op door andere oorzaken; bijvoorbeeld verworven hormonale afwijkingen, nierziekten of ondervoeding.
Achondroplasie is een zeldzame botaandoening en de meest voorkomende vorm van dwerggroei. Kinderen met achondroplasie zijn reeds klein van bij de geboorte (groei buigt af na 20e zwangerschapsweek) en hebben een relatief groot hoofd, korte armen en benen, holle rug en smalle borstkas.
Aandoeningen waarbij iemand kleiner blijft
Voorbeelden zijn Turner syndroom, Achondroplasie, Prader-Willi syndroom en Noonan syndroom.
Bij mensen met de ziekte van Wilson ontbreekt een enzym waardoor koper niet goed verwerkt kan worden. Hierdoor ontstaat een stapeling van koper. De ziekte van Wilson is erfelijk en komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor.
Na het starten van de puberteit (bij meisjes bij gemiddeld 10,7 jaar, bij jongens bij 11,5 jaar) groeien meisjes nog gemiddeld 23 cm en jongens 32 cm [29] . De groeisnelheid bereikt haar hoogtepunt bij jongens gemiddeld op 13-14 jaar en bij meisjes op 12-13 jaar.
De aanmaak van groeihormoon wordt beïnvloed door factoren zoals slaap, voeding, beweging en algemene leefstijl.
Als een kind plotseling langzamer groeit, is het zinvol een specialist onderzoek te laten doen. Een trage groei kan namelijk verband houden met spijsverterings- of voedingsstoornissen, maar het kan ook wijzen op hormonale stoornissen.
Er bestaan zeer veel verschillende oorzaken voor het ontstaan van een ontwikkelingsachterstand. De meest voorkomende oorzaken van een globale ontwikkelingsachterstand zijn: beschadiging van de hersenen als gevolg van zuurstoftekort tijdens de zwangerschap of rondom de bevalling (dit wordt perinatale asfyxie genoemd)
Het belangrijkste symptoom van groeihormoondeficiëntie bij kinderen is een vertraagde groei. Groeihormoondeficiëntie kan ook leiden tot andere symptomen, zoals: vermoeidheid, afname van spiermassa, afname van botdichtheid of toename van lichaamsvet in de buik.
Alarmsignalen van afwijkende ontwikkeling zijn onder meer motorische vertraging (later leren rollen, zitten, lopen), problemen met communicatie en sociaal contact (minder oogcontact, niet reageren op naam, niet wijzen/zwaaien, later praten), reguleringsproblemen (slaap- en eetstoornissen, ontroostbaar huilen), gedragsproblemen (geen plezier hebben, teruggetrokken, extreem aanpassen), en verlies van vaardigheden (stoppen met praten, zwaaien). Ze wijzen op een langzamer of anders verlopende ontwikkeling dan leeftijdsgenoten, wat een bezoek aan een professional rechtvaardigt.
De lengte van je kind wordt grotendeels bepaald door genetische factoren. Dit betekent dat kleine ouders over het algemeen kleine kinderen krijgen en lange ouders lange kinderen. Jongens zijn over het algemeen groter dan meisjes met dezelfde biologische ouders.
In een zeer klein deel van de kinderen met een kleine lengte kan er sprake van zijn een zeldzame groeistoornis (ook wel monogenetische groeistoornis genoemd). Kinderen met een monogenetische groeistoornis hebben een kleine lengte omdat er in één van de genen die belangrijk zijn voor de groei een verandering zit.
Tekort aan groeihormoon
De klachten van groeihormoontekort zijn vaak subtiel en moeilijk te herkennen, zoals een beetje minder energie, spierkracht, verandering van de lichaamsverhoudingen en botontkalking.
Een kleinschalig onderzoek toonde een toename van HGH 2 uur na inname van een aminozuursupplement. Daarom kunnen arginine- en glutaminesupplementen de HGH-productie stimuleren. Andere supplementen die de HGH-productie kunnen bevorderen zijn onder andere glutamine.
Hormonen – De signalen van het lichaam voor groei
Hormonen zijn de chemische boodschappen die door het lichaam gaan en het vertellen te groeien. De belangrijkste hormonen voor groei zijn: groeihormoon, dat wordt aangemaakt door de hypofyse; geslachtshormonen zoals oestrogeen en testosteron; en schildklierhormoon.
Geen lengtegroei meer : Als je al meer dan 1-2 jaar geen toename in lengte hebt opgemerkt, is de kans groot dat je bent uitgegroeid. Volwassen uiterlijk: Je lichaam zal er volwassener uitzien, met kenmerken zoals gezichtsbeharing bij mannen of volledig ontwikkelde heupen en borsten bij vrouwen.
ð Geef je kind de eerste 10 minuten dat het wakker is je onverdeelde aandacht . ð Geef je kind de eerste 10 minuten na thuiskomst je onverdeelde aandacht. ð Geef je kind de laatste 10 minuten voordat het gaat slapen je onverdeelde aandacht.
De eerste menstruatie vindt meestal plaats aan het einde van de groeispurt. Dit is gemiddeld op de leeftijd van 13,5 jaar. Daarna groeien meisjes nog gemiddeld 5 cm. Jongens beginnen over het algemeen later met hun groeispurt en zijn later uitgegroeid.
Het Marshall syndroom is een aandoening waarbij kinderen last hebben van slechtziendheid door staar en slechthorendheid in combinatie met een korte opgewipte neus.
De Pierre Robinsequentie is een aandoening waarbij je met meerdere aangeboren afwijkingen wordt geboren. De belangrijkste zijn een kleine onderkaak (micrognathie) en een 'luie' tong (glossoptosis) met ademhalingsproblemen. Meestal heb je dan ook een gehemeltespleet.
De ziekte van Becker (Becker spierdystrofie) is een zeldzame, erfelijke spierziekte die bijna alleen bij jongens en mannen voorkomt en zorgt voor progressieve spierzwakte door een defect in het eiwit dystrofine. De symptomen, zoals spierkrampen, zwakte in schouders en bekken, en hartproblemen, variëren sterk in ernst en verschijnen vaak later dan bij de ziekte van Duchenne, maar het is minder ernstig omdat er nog een beetje functioneel dystrofine wordt aangemaakt. Behandeling richt zich op symptoommanagement met fysiotherapie, medicatie voor het hart en soms hulpmiddelen zoals een rolstoel.