Op grond van die waarnemingen stellen deskundigen dat alle gewervelden pijn kunnen voelen en dat een aantal ongewervelden, zoals inktvissen en schaaldieren, dat zeer waarschijnlijk ook doen.
Nociceptoren zijn geïdentificeerd bij een groot aantal ongewervelde diersoorten, waaronder ringwormen, weekdieren, rondwormen en geleedpotigen .
Dieren voelen pijn. Niet alleen zoogdieren zoals wij, maar ook vogels, vissen en mogelijk kreeften. Wie niet kan praten, voelt geen pijn, was lange tijd het adagium in de wetenschappelijke wereld. Tot de jaren 1980 opereerden artsen baby's die nog niet konden praten zonder verdoving.
Bewijs van pijn bij ongewervelden. Ongewervelden vertonen, zo lijkt het, nociceptieve reacties die analoog zijn aan die van gewervelde dieren. Ze kunnen schadelijke stimuli detecteren en erop reageren, en in sommige gevallen kunnen deze reacties worden gewijzigd door opioïde stoffen .
De meeste ongewervelde dieren voelen geen pijn omdat ze, in tegenstelling tot zoogdieren, geen grote hersenen hebben om de signalen te herkennen.
Volgens de Wet op dierproeven valt onderzoek met ongewervelde dieren, zoals insecten, kreeften en zeesterren, niet onder proefdieronderzoek. De wet beschouwt ongewervelde dieren -die geen ruggengraat hebben- als dieren zonder een (grote) hersencapaciteit, die ook geen stress of pijn ervaren.
Jeuk rond je anus of vagina komt vaak door de kleine wormpjes (aarsmaden). Vooral 's nachts geven ze jeuk. Andere wormen die je in Nederland kunt krijgen, geven meestal geen klachten. Heel soms kun je bijvoorbeeld buikpijn krijgen door lintwormen, spoelwormen of zweepwormen.
Slakken kunnen opioïde reacties hebben en mosselen geven morfine af wanneer ze worden geconfronteerd met schadelijke stimuli. Beide reacties suggereren dat deze dieren daadwerkelijk pijn voelen. Hoewel weekdieren niet per se hersenen hebben, vertonen ze wel enige centralisatie van het zenuwstelsel.
Gibbons en haar collega's vonden uiteindelijk " sterk bewijs voor pijn " bij volwassen vliegen, muggen, kakkerlakken en termieten. Zulke insecten leken niet onderaan de hiërarchie van dieren te staan; ze voldeden aan zes van de acht criteria die waren ontwikkeld voor de Sentience Act, wat meer was dan schaaldieren.
Ongewervelden zijn dieren zonder wervelkolom. Dit zijn weekdieren (inktvissen), wormen, stekelhuidigen (zeesterren), schaal- en schelpdieren (kreeften, krabben, mosselen en garnalen), spinnen en insecten. Opgelet: sommige ongewervelde dieren kunnen giftig zijn.
Gelukkig voelen vissen geen pijn op de manier zoals mensen dat doen. Dat zegt een team van internationale neurobiologen, gedragsecologen en viswetenschappers. De onderzoekers concluderen dat vissen niet de neuro-fysiologische capaciteit hebben voor het bewustzijn van pijn. Vissen lijden dus niet aan pijn.
Bovendien missen sommige gewervelde dieren, zoals vissen , mogelijk de neurale machinerie of architectuur om schadelijke prikkels bewust als pijnlijk te ervaren (dat wil zeggen: te voelen) (Key, 2015a).
Gewervelde dieren zoals honden, katten, vissen en vogels hebben bijvoorbeeld hersenen, maar ook krabben, insecten, ringwormen en inktvissen. Maar een paar dieren, zoals sponzen en anemonen, hebben geen hersenen.
Hier tonen we aan dat octopussen, neurologisch gezien de meest complexe ongewervelden, cognitieve en spontane gedragingen vertonen die wijzen op emotionele pijnervaringen.
Ten slotte zal worden geconcludeerd dat er solide argumenten zijn om te beweren dat ten minste een groot aantal ongewervelden de capaciteit heeft om pijn te ervaren en dat hen daarom morele overweging moet worden gegeven. Verschillende factoren moeten worden overwogen om de vraag te beantwoorden of ongewervelden lijden.
Nociceptie is de eenvoudige detectie van potentieel pijnlijke prikkels, die gewoonlijk gepaard gaat met een reflexmatige terugtrekkingsreactie . Nociceptoren zijn aangetroffen bij waterinvertebraten zoals de zeeslak Aplysia.
Er is bewijs dat consistent is met het idee van pijn bij schaaldieren, insecten en, in mindere mate, spinnen . Er is weinig bewijs van pijn bij duizendpoten, duizendpoten, schorpioenen en hoefijzerkrabben, maar er zijn weinig onderzoeken naar deze groepen gedaan.
Ze zeggen wel eens dat je een kakkerlak niet mag doodtrappen want dat ze zich dan meteen vermenigvuldigen, maar dat is een fabeltje. Ze zullen wel hun eitjes achterlaten als je hun restanten niet voldoende opruimt, dus let goed op, ook op je schoenzool! De eitjes kunnen namelijk later uitkomen.
Het onderzoek in het peer-reviewed tijdschrift Science Advances biedt het eerste genetische bewijs voor de oorzaak van chronische pijn bij Drosophila (fruitvliegjes). Er zijn goede aanwijzingen dat soortgelijke veranderingen ook chronische pijn bij mensen veroorzaken.
Langdurige blootstelling aan ≥10% MgCl2 of ≥0,2 g/L kruidnagelolie kan effectief zijn voor euthanasie van trompetslakken.
Neen, slakken kunnen niet gillen.
Flexi zegt: Slakken hebben een zenuwstelsel en kunnen waarschijnlijk verschillende aanrakingen voelen .
Soms zie je stukjes lintworm in je poep, ondergoed of beddengoed. Het zijn platte witte of lichtgele rechthoekige stukjes, 1 of 2 centimeter lang. Als ze indrogen zien ze eruit als rijstkorrels. Heel soms merk je iets: jeuk bij je anus (poepgat), buikpijn, diarree of je valt af.
Meestal is een behandeling nodig met een wormdodend middel, zoals mebendazol. Een eenmalige dosis mebendazol is voldoende om alle wormen te doden. Er kunnen echter eitjes blijven leven. Ook eitjes op bijvoorbeeld beddengoed en speelgoed kunnen voor een nieuwe besmetting zorgen.
Horzels leggen hun eitjes op dieren. De larven leven als parasieten in zoogdieren. Zij boren zich door de huid van de gastheer naar binnen. Als de larven dik en gestekeld zijn bevinden ze zich vlak onder de huid van de gastheer en maken ze daarin een opening voor de ademhaling.