Volgens de traditionele Chinese geneeskunde (TCM) worden de emoties piekeren, tobben en jaloezie (of ontevredenheid) geassocieerd met de alvleesklier. Dit orgaan staat in de Chinese orgaanklok centraal in de emotionele verwerking van zorgen en het vinden van eigenwaarde. aHealthylife.nl +2
Verdriet voel je vaak fysiek in de borst, keel, buik, schouders en rug; denk aan een zwaar, beklemd gevoel, een brok in je keel, maagkrampen, of pijn in de nek en schouders door spanning. Het lichaam reageert op emotionele stress met vermoeidheid, slaapproblemen en veranderde eetlust, en de longen en het hart worden vaak geassocieerd met verdriet, wat kan leiden tot oppervlakkige ademhaling en hartpijn.
Boosheid manifesteert zich fysiek in het lichaam door spierspanning, verhoogde hartslag en hormonale veranderingen. Deze emotie slaat vooral neer in de schouders, kaak, buik en borstkas, waar spanningspatronen ontstaan. Het lichaam houdt emotionele ervaringen vast in spiergeheugen en weefsel.
Longen. De longen brengen zuurstof in het lichaam en voeren koolstofdioxide af. In de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM) wordt dit orgaan in verband gebracht met verdriet en de volgende emoties: Verdriet, droefheid en afstandelijkheid.
Interessant genoeg worden in de oosterse geneeskunde emoties als zelfrespect en zelfbeheersing aan de alvleesklier toegeschreven. Bij diabetes type 2 zijn de twee emoties waarmee de patiënt waarschijnlijk worstelt, een gebrek aan zelfbeheersing, wat resulteert in overmatige suikerconsumptie.
Toch komen ze in bijna ieder rouwproces voor: een leeg gevoel in de maag, benauwdheid op de borst, een brok in de keel, moeite met ademen, overge- voeligheid voor geluid, misselijkheid, duizeligheid en eetproblemen. Ook vermoeidheid is een lichamelijk verschijnsel dat veel voorkomt.
Dit kun je doen als je voelt dat je boos wordt:
Basisemoties zoals angst en walging gaan steevast gepaard met sensaties in de borst en de buik/het maag-darmkanaal, terwijl verdriet vaak gelokaliseerd is in de borst en de onderste ledematen, en geluk zich uitstrekt over het hele lichaam met gevoelens van lichtheid (Nummenmaa et al., 2014, Hartmann et al., 2023, Volynets et al., 2020).
Symptomen van een emotionele blokkade zijn onder meer fysieke klachten (spanning, vermoeidheid, hoofdpijn), emotionele vlakheid (gevoelloosheid, leegte) of juist overreacties (driftbuien, angst, paniek), en mentale patronen zoals uitstelgedrag, perfectionisme, of moeite met keuzes maken, wat leidt tot het gevoel vast te zitten in het leven. Je voelt je alsof er een 'handrem' op je leven staat, waardoor je minder kunt genieten en spontaan bent.
In de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG) heeft wakker worden om 3 of 4 uur 's nachts een andere betekenis. Daar hanteren ze de interne orgaanklok. Volgens deze theorie functioneert ons lichaam dankzij de twaalf meridianen die onze organen met elkaar verbinden en waardoor onze levensenergie stroomt.
Jarenlange stress houdt je lichaam in een constante 'vecht-of-vlucht'-modus, wat leidt tot een verhoogde hartslag, bloeddruk en spierspanning, en een verzwakt immuunsysteem; dit kan fysieke klachten veroorzaken zoals hoofdpijn, vermoeidheid, spijsverteringsproblemen en een hoger risico op hart- en vaatziekten, burn-out, angst en depressie. Op de lange termijn kunnen zelfs hersengebieden veranderen, wat geheugen-, concentratie- en stemmingsproblemen tot gevolg heeft.
Tussen 1 en 3 uur 's nachts is de lever actief en zou het lichaam eigenlijk moeten slapen.
Misschien voel je de behoefte om te huilen, in een kussen te schreeuwen, te gaan zwemmen, te wandelen of hardlopen, te dansen, op een boksbal te slaan, te tuinieren, tapping te doen, yoga of TRE te beoefenen, je gevoelens te uiten door te schilderen, of gewoon diep adem te halen terwijl je naar de zon kijkt – wat op dat moment ook cathartisch aanvoelt, doe het.
Je bent stressgevoelig, ervaart veel spanning en piekert regelmatig. Je kunt je slecht concentreren. Je ervaart angst of paniek. Je hebt misschien moeite met conflicten aangaan en bent geneigd om dat uit de weg te gaan of te pleasen.
De universele functie van verdriet is om op de een of andere manier hulp te vragen . Dit kan een signaal zijn aan anderen dat we troost nodig hebben, of aan onszelf om even de tijd te nemen en ons verlies te verwerken.
Een van de meest bekende organen die intern door schuldgevoelens worden beïnvloed, is de hersenen . De hersenen staan bekend als het centrum waar onze gedachten, gevoelens en emoties worden verwerkt.
Uit neurologisch onderzoek blijkt dat sensorische input altijd eerst door de emotionele centra van de hersenen gaat voordat het de frontale cortex bereikt – de plek waar ons rationeel denken plaatsvindt. Met dat inzicht moet men beseffen dat het fysiek onmogelijk is dat gedachten aan emoties voorafgaan .
Er komen eerst gedachten en daarna emoties. Emoties komen voort uit je frame, je ervaringen en je gedachten. Dezelfde activiteit roepen verschillende emoties op. Het veranderen van je gevoelens rondom iets wat je moeilijk vindt kun je ook doorbreken door je routine te veranderen.
De natuurlijke cyclus van een emotie is ongeveer 90 seconden. Emoties blijven langer aanwezig als we ze voeden met gedachten of juist als we ze onderdrukken. Onze gedachten of oordelen over onze emoties kunnen er ook voor zorgen dat ze krachtiger worden.
Wanneer je humeur opspeelt, probeer dan ontspanningstechnieken toe te passen. Doe ademhalingsoefeningen, visualiseer een rustgevende scène of herhaal een kalmerend woord of zin, zoals 'Doe rustig aan'. Je kunt ook naar muziek luisteren, in een dagboek schrijven of een paar yogahoudingen doen – wat je ook maar nodig hebt om te ontspannen.
De hersteltijd van je fysieke stressklachten is afhankelijk van de diepgewortelde oorzaak en hoe toegewijd je bent om te herstellen. Stress uit je lichaam krijgen kan minuten, uren, dagen, weken, maanden of zelfs jarenlang duren.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat stervenden nog kunnen horen, omdat hun hersenen nog reageren op geluiden, maar het is onzeker of ze het begrijpen. Veel rouwenden ervaren na de dood contact met de overledene (stemmen horen, tekenen zien), wat vaak als troostend wordt ervaren en een normaal onderdeel van rouw is. Verschillende religieuze en spirituele tradities hebben hierover uiteenlopende opvattingen, maar de meeste benadrukken dat de overledene niet kan horen of reageren zoals tijdens het leven.
Bij rouw moet je niet oordelen, cliché-uitspraken vermijden (zoals "het komt wel goed" or "alles gebeurt met een reden"), en de rouwende niet negeren, overvallen met eigen verhalen, of forceren om 'sterk' te zijn, maar juist luisteren, er gewoon zijn, en concrete hulp aanbieden.
Er zijn verschillende manieren waarop verdriet pijn kan veroorzaken. Tijdens een rouwproces produceert je lichaam extra stresshormonen die je spieren en gewrichten kunnen belasten . Dit kan leiden tot pijn die constant aanwezig is of komt en gaat, en die weken tot maanden kan aanhouden.