In de bossen van Tunesië leven o.a. vossen en wilde zwijnen. In de woestijn leven slangen, woestijnratten, de woestijnvos of fennek, woestijnspringmuizen en veel kleine reptielen zoals hagedissen. Beschermde dieren zijn de waterbuffel, de monniksrob, het stekelvarken en het Atlashert.
De wipneusadder. De wipneusadder (Vipera latastei) komt vooral voor in Zuid-Europa, onder meer in Spanje en Portugal, maar ook landen in Noord-Afrika zoals Marokko, Algerije en Tunesië. De slang voelt zich het meest thuis in open en warme heuvelachtige vlakten.
Tunesië is voor veel Europeanen een vakantieland. Populaire vakantiebestemmingen in het land zijn het eiland Djerba, en kustplaatsen als Sousse, Hammamet en Port El Kantaoui. Het land kent verder archeologische sites als die van Carthago dicht bij Tunis en El Djem met een Romeins amfitheater.
Taal. De officiële taal van Tunesië is het klassieke Arabisch, zoals dit ook in andere Arabische landen wordt gesproken. Het wordt gebruikt op school, in kranten en in officiële documenten. In het dagelijks leven spreken Tunesiërs onder elkaar een Tunesische variant van het Arabisch.
Religie. De grondwet van Tunesië bepaalt dat de staatsgodsdienst de islam is. Ruim 99% van de bevolking staat geregistreerd als islamitisch. Het land is lid van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIS) sinds de oprichting in 1969.
Eerder afgelegen straten, wijken en parken worden beter vermeden en zeker niet alleen bezocht. Alleenreizende vrouwen kunnen ook een doelwit zijn. Ook taxi's neemt men best indien mogelijk niet alleen. Bij een gewelddadige overval wordt best alles onmiddellijk afgegeven en is ieder verzet gevaarlijk.
Wees alert op drukke plaatsen en volg altijd de aanwijzingen van de lokale autoriteiten. In Tunesië geldt sinds 2015 de noodtoestand, die steeds verlengd wordt. Dit houdt in dat er veel beveiliging is door politie, militairen of leden van de Nationale Garde. De veiligheidsdiensten zijn regelmatig doelwit van aanslagen.
Niettemin wordt Frans nog steeds veel gesproken in Marokko, Algerije, Tunesië en Libanon vanwege de koloniale erfenis van Frankrijk. Het wordt beschouwd als een educatieve, diplomatieke en commerciële taal. Naast Frans is Engels een populair alternatief voor de tweede taal in Libanon.
Het Tunesische hoofdgerecht bij uitstek is couscous met gestoofde groenten met lam, kip en soms vis. Verse vis vindt u ook vaak terug op de kaart. Merguez worst is ook lekker om eens te proberen en wanneer u van stoofgerechten houdt, probeert u dan eens Agneau la gargoulette, een stoofschotel met lam.
Ga formeel gekleed. De dresscode in Tunesië is formeel. Mannen dragen meestal een pak met das. Vrouwen dragen kleding die de armen bedekt en een rok tot aan de knie.
Tot de toeristische trekpleisters van Tunesië behoren de kosmopolitische hoofdstad Tunis, de oude ruïnes van Carthago, de moslim- en joodse wijken van Djerba en de kustplaatsen buiten Monastir. Volgens The New York Times staat Tunesië bekend om zijn " gouden stranden, zonnig weer en betaalbare luxe ."
Tunesiërs zijn gek op koken en gebruiken vaak veel specerijen als komijn, koriander en saffraan.Rode peper en knoflook vind je in vrijwel alle gerechten terug. Als tussendoortje eet men veel zoete hapjes maar ook het dessert is vaak mierzoet. – Mechoui, gegrild/gestoofd lamsvlees.
In de bossen van Tunesië leven o.a. vossen en wilde zwijnen. In de woestijn leven slangen, woestijnratten, de woestijnvos of fennek, woestijnspringmuizen en veel kleine reptielen zoals hagedissen. Beschermde dieren zijn de waterbuffel, de monniksrob, het stekelvarken en het Atlashert.
In Tunesië betaal je met de Tunesische dinar, de euro's (€) worden hier dus niet geaccepteerd. Wil je geld wisselen? Dan kan dat bij de luchthaven of bij banken en hotels. Het is op deze bestemming mogelijk om te betalen met je bankpas of creditcard.
De grootste wormhagedis ter wereld : een nieuwe reuzentrogonophid (Squamata: Amphisbaenia) met extreme gebitsaanpassingen uit het Eoceen van Chambi, Tunesië.
In hotels en winkels in de toeristische zones wordt Engels breed begrepen en gesproken, evenals Frans - en in mindere mate ook Duits, Italiaans of Russisch . Tunesië heeft een rijk cultureel erfgoed, met authentiek en bewaard historisch en cultureel erfgoed.
Arabisch (Tunesisch) is een dialect van het Arabisch dat in Tunesië wordt gesproken door ruim 11 miljoen mensen. Het Tunesisch lijkt op het Libisch en Algerijns en in mindere mate het Maltees. De Tunesische woordenschat is beïnvloed door het Frans, Turks, Berbers en Italiaans.
Frans, Engels en Italiaans zijn de belangrijkste vreemde talen die in Tunesië worden gesproken . De nabijheid van het land tot Europa heeft Europese talen in het land populair gemaakt.
Het kraanwater in Tunesië is licht gechloreerd, waardoor het wordt afgeraden om uit de kraan te drinken. Het kan zorgen voor darm- en maagklachten. Daarom is het verstandig om te drinken uit flessen water. Tip: vraag ook gekoelde drankjes zonder ijsklontjes en poets je tanden met water uit een fles.
Hammamet . Enkele van de beste stranden van Tunesië en een breed scala aan hotels maken Hammamet tot een van de populairste toeristische bestemmingen van het land. De ster van de show is het kilometerslange strand van Hammamet, omzoomd met mooie, rieten parasols en omspoeld door helder, kalm water.
3. Dankjewel! / Yaishek! Dankbaarheid wordt in elke cultuur gewaardeerd, en Tunesië is daarop geen uitzondering. Wanneer uw ober u een koud flesje water of een dampende kom couscousi brengt, zal het antwoorden met yaishek, wat letterlijk betekent "leven voor u", zeker een glimlach ontlokken.
ja (bw): evet.