Zeeschildpadden, zeevogels, walvissen, dolfijnen en zeehonden hebben het meeste last van de plasticsoep. Ze sterven door het inslikken van plastic (aangezien voor voedsel) of raken verstrikt in achtergelaten visnetten. Bijna 90% van de zeevogels heeft plastic gegeten, en de helft van alle zeeschildpadden. Universiteit Utrecht +6
Vooral zeevogels, vissen, kreeftachtigen en zoogdieren hebben er last van. Ook zij raken verstrikt in plastic en slikken plastic afval in. Verstrikking en verstikking leiden tot ernstige verwondingen en veel dieren overleven het niet. Jaarlijks kost het meer dan 1 miljoen 'zeedieren' het leven.
Uit het onderzoek bleek dat zeevogels een extreem risico lopen na het inslikken van slechts 23 stukjes plastic, waardoor ze 90% kans hebben om te sterven. Zeezoogdieren lopen een vergelijkbaar risico bij 29 stukjes, terwijl zeeschildpadden er ongeveer 405 moeten inslikken om dezelfde drempel te bereiken.
De wasrups blijkt darmbacteriën te hebben die plastic kunnen verteren. De restjes poept de rups uit. Amerikaanse onderzoekers ontdekten dat deze larven zelfs kunnen overleven op een dieet dat helemaal uit plastic bestaat.
Bultrugwalvissen die zich voornamelijk voeden met vis zoals haring en ansjovis, slikken naar schatting 200.000 microplasticdeeltjes per dag in, terwijl walvissen die vooral krill eten minstens 1 miljoen deeltjes binnenkrijgen. Vinwalvissen, die zich voeden met zowel krill als vis, slikken naar schatting 3 tot 10 miljoen microplasticdeeltjes per dag in.
Wetenschappers hebben eindelijk een dier gevonden dat geen microplastics in zich draagt. Het gaat om beerdiertjes, ook wel bekend als waterberen . En ze hebben geen microplastics ingeslikt.
In het kort
Sinds 17 oktober 2023 is het in Europa verboden om producten te verkopen waaraan bewust microplastics aan zijn toegevoegd. De meest microplastics komen echter in het milieu door slijtage van grotere plastic spullen, zoals plasticzwerfafval, autobanden en kleding.
Het is bevestigd dat plankton, schelpdieren, vogels, vissen, zeezoogdieren en zeeschildpadden van over de hele wereld en uit verschillende oceaandiepten plastic afval inslikken. De hoeveelheid en het soort plastic dat ze eten, hangt vaak rechtstreeks samen met het voedingsgedrag van het dier.
Producten van of met plastic verspreiden plasticdeeltjes als ze slijten. Het slijten van autobanden is bijvoorbeeld een grote bron van microplastics. Ook als je synthetische kleding (zoals fleece, polyester, acryl of kleding met glitters of een plaatje) draagt en wast komen er plasticdeeltjes vrij.
Microplastic zijn hele kleine deeltjes plastic die in spullen zitten, zoals kleding en meubels. Het is nog niet duidelijk of je er kanker door kunt krijgen.
ð¢ 1.
Zeeschildpadden behoren tot de meest tragische slachtoffers van oceaanvervuiling. Ze verwarren plastic zakken vaak met kwallen, een van hun favoriete voedselbronnen. Volgens mariene biologen heeft meer dan 50% van de zeeschildpadden ooit in hun leven plastic ingeslikt.
Veel plastic belandt uiteindelijk in de natuur. Elk jaar gaan er 100 miljoen dieren, zoals de zeeschildpad of walvis, aan dood.
Jaarlijks sterven duizenden zeevogels, zeeschildpadden, zeehonden en andere zeezoogdieren nadat ze plastic hebben ingeslikt of erin verstrikt zijn geraakt.
Afkomst plastic afval
Hiervan is de Yangtzerivier in China met 1,5 miljoen ton plastic per jaar de grootste vervuiler. Uit onderzoek in Europa bleek dat het strandafval, gemeten in aantal stuks, voor 80 tot 85% bestaat uit kunststoffen: 50% plastics voor eenmalig gebruik, en 27% visnetten en dergelijke.
[59] analyseerde de aanwezigheid van microplastics in fruit (druiven en bananen) en groenten (aubergine en aardappelen) monsters genomen van verschillende markten in Trichy, Tamil Nadu (India) en rapporteerde het voorkomen van microplastics van 2 en 10 µm grootte in fruit en van 2 en 10 µm grootte in groenten, respectievelijk.
Muggen - 700.000 doden
De mug is dan ook het dier dat wereldwijd de meeste mensen doodt. Een van de gevaarlijkste door muggen overgedragen ziekten is malaria, die meer dan 400.000 dodelijke slachtoffers per jaar maakt.
Kun je microplastics uit je lichaam verwijderen? Microplastics stapelen zich op in weefsels: maar ook in het bloed. En juist dat opent de deur naar een interessante methode: afferese. Bij afferese (plasmaferese) wordt je bloed via een speciaal apparaat gefilterd.
"We moeten allemaal zo min mogelijk plastic gebruiken om onze gezondheid te beschermen, vooral plastic voor eenmalig gebruik," aldus LaBeaud. Ze adviseert om pannen met antiaanbaklaag en plastic kookgerei te vermijden, kleding van natuurlijke vezels te dragen en te kiezen voor plasticvrije toiletartikelen en cosmetica .
Je kunt Bigelow gebruiken. Geen microplastics van de zakjes en hun zakjes gebruiken geen lijm. Hun theezakjes zijn zo gevouwen dat de thee erin blijft, dus ze hoeven ze niet te lijmen. Bigelow is plasticvrij.
In een onderzoek naar diverse kleine diertjes bleken beerdiertjes immuun te zijn voor het inslikken van microplastics. Dat is best vreemd, want alle andere kleine beestjes in het onderzoek slikten het spul gretig door.
Door plasticvervuiling wereldwijd raken steeds meer dieren verstrikt in plastic. Net uit het ei moeten zeeschildpadden zich al een weg banen door plastic afval. Pasgeboren en zwemmend naast moederwalvis, komt een walviskalfje al verloren plastic tegen waar ze in verstrikt kan raken.
De larven van de wasmot kunnen plastic zakken binnen een dag opeten en verteren. Wetenschappers hebben ontdekt dat hun speeksel enzymen bevat die polyethyleen, het belangrijkste bestanddeel van de meeste plastics, afbreken tot biologisch afbreekbare stoffen.
Niet alle vleessoorten waren evenveel verontreinigd. Uit het onderzoek bleek dat de hoogste concentraties werden aangetroffen in gepaneerde garnalen (1,3 microplastics per gram), kipnuggets (0,31 microplastics per gram) en plantaardige nuggets (0,32 microplastics per gram).
Ook valt er op de website te lezen dat de producten “100% safe” zijn. Verder gebruiken ze geen parabenen, SLS, microplastics (yeah!) en testen ze niet op dieren. Ook beloven ze dat bij het totstandkomen van hun producten sprake is van veilige werkomstandigheden en geen kinderarbeid.
Je herkent microplastics onder andere aan het woordje poly, zo geven polyethyleen, polypropyleen, polyethyleentereftalaat en polymethylmethacrylaat aan dat er microplastics zijn gebruikt in het product. Lees daarom altijd de kleine lettertjes op de verpakking.