Zeewater is het zoute water dat in zeeën en oceanen voorkomt. Het onderscheidt zich van zuiver water door het grote aantal erin opgeloste stoffen, zoals anorganische vaste stoffen, organische stoffen en gassen. Daarnaast bevat zeewater ook zwevend materiaal als slibdeeltjes en plankton.
Je vindt er zeepokken, mosselen, zeesterren, zeepissebedden, slakken, krabbetjes en zeeanemonen. De voedselrijkdom van de strekdammen en het kustwater is de reden waarom er altijd wel vogels op het strand zijn. In de zomer zijn dat meeuwen, sterns, bontbekplevieren of strandplevieren.
Het water bevat ook zouten van magnesium, calcium, kalium en kwik , naast andere elementen, sommige in minieme concentraties. Een grote verscheidenheid aan organismen, waaronder bacteriën, protisten, algen, planten, schimmels en dieren leven in verschillende mariene habitats en ecosystemen in de zeeën.
Driekwart van het afval is plastic, zowel grotere stukken plastic als ook microplastic. De aanpak van zwerfafval in stroomgebieden is een belangrijk aangrijpingspunt voor het terugdringen van zwerfafval in zee.
Voordelen van zeewater voor het lichaam
Het is een goede natuurlijke peeling: zeewater verwijdert dode huidcellen. Bovendien gaan bepaalde mineralen die in zeewater worden aangetroffen, veroudering van cellen tegen. Het selenium, zink en silicium dat in zeewater wordt aangetroffen, stimuleert het immuunsysteem.
Hilde Franckx die jarenlang dokter was in het zeepreventorium in De Haan, zegt daarover: "De lucht aan zee is zwaarder dan in het binnenland.Daardoor moeten we meer inspanning doen bij het ademen en ademen we ook trager.Van deze inspanning worden we snel moe.
Sporenelementen en micro-organismen die in zeewater voorkomen, hebben ook antibacteriële eigenschappen en kunnen daarom als natuurlijke antibiotica fungeren . Deze componenten worden door de huid opgenomen en helpen de gezondheid en het welzijn van het lichaam te verbeteren.
Uit een bundeling van de verschillende studies van de afgelopen vijftien jaar blijkt volgens Greenpeace dat de Middellandse Zee met stip wint van alle andere wereldzeeën, als het gaat om de vervuiling. De grootste boosdoener zijn de plastics.
Kwallen, krabben en schelpen herkent iedereen wel. Er spoelt nog veel meer aan: stukken net, touw, plastic, lege melkpakken en flessen, vaak gedumpt vanaf schepen. Ook badgasten laten afval en verloren voorwerpen achter. Mensen die op het strand naar waardevolle dingen zoeken heten jutters.
Per jaar komt meer dan 11 miljoen ton plastic afval in zee terecht. Het plastic dat in de zeeën terechtkomt verteert niet. Het valt uit elkaar in steeds kleinere stukjes, die ook nog eens steeds giftiger worden. Door al die kleine deeltjes plastic in het water veranderen de oceanen in een plastic soep.
Er is geen begin en geen einde . De zuidelijke Atlantische Oceaan is verbonden met de zuidelijke Stille Oceaan in het zuidelijke deel van Zuid-Amerika. De Antarctische Oceaan circuleert door alle grotere oceanen. De oceanen zijn in feite met elkaar verbonden en communiceren met elkaar.
Op de bodem van de diepzee leven diepzeebenthos zoals anemonen, wormen, zeekomkommers, slangsterren, krabben, garnalen en andere schaaldieren in de modder, op zoek naar voedsel. De meeste van de vissen die hier leven doen aan bioluminiscentie, ze maken hun eigen licht via een chemische reactie in fotoforen.
Wetenschappers hebben gemeenschappen van dieren zoals kokerwormen en slakken ontdekt die in vulkanische grotten onder de zeebodem leven . Daarmee is een tot nu toe onbekend, maar bloeiend ecosysteem onthuld.
Wanneer je zout zeewater drinkt, is het lichaam niet meer in staat om het zout uit het lichaam te spoelen. Door dit proces verlies je kostbare vloeistoffen en word je nog meer gedehydrateerd! Je spieren zullen verschrompelen, je krijgt hartritmestoornissen en je zal uiteindelijk sterven van uitdroging.
Denk maar aan blauwe vinvissen, zeeschildpadden, dolfijnen, zeepaardjes, inktvissen en heel wat soorten vissen. Wist je dat er meer diersoorten leven in de zee dan op het land? Er zijn ook veel hele kleine diertjes in de zee: kleine kreeftjes en larven van vissen.
Bronnen verontreinigende stoffen
De belangrijkste bronnen van verontreinigende stoffen voor het Nederlandse deel van de Noordzee liggen in ons achterland (landbouw, stedelijk afvalwater, industrie en verkeer). Lozingen uit bovenstrooms gelegen bronnen bereiken de Noordzee met het rivierwater.
Bij een wandeling op het strand is de kans groot dat je ze tegenkomt: zeeschuim. Het is de bijnaam van het rugschild van de inktvis. Inktvissen zijn goede zwemmers die grote afstanden kunnen afleggen.
Verschillende soorten zeeschildpadden nestelen op zand. Zeehonden, zeeleeuwen, krabben, mosselen, sint-jakobsschelpen, zanddollars, zeesterren, wormen, insecten en micro-organismen zijn allemaal afhankelijk van zandstranden of getijdenzones.
Gezonde dosis vitamine D
Je lichaam kan je dagelijkse dosis vitamine D aanmaken door slechts tien minuten op het strand door te brengen. Vitamine D is onder andere belangrijk voor je bloeddruk, botten, calcium, hormoonproductie, zenuwstelsel en immuunsysteem. Daarnaast zorgt vitamine D voor een boost van je humeur!
De Middellandse Zee blijft een van de meest vervuilde zeeën ter wereld. Er drijft vier keer meer zwerfafval in rond dan in de Noordzee, blijkt uit een net gepubliceerde studie van het gezaghebbende Franse zeeonderzoeksinstituut Ifremer.
De meest vervuilde oceaan is de Stille Oceaan met 2 biljoen stukken plastic en een derde van het plastic dat in deze oceaan wordt aangetroffen, circuleert in de Noord-Pacifische gyre. Een oceaangyre is een groot systeem van cirkelvormige oceaanstromingen die worden gevormd door wereldwijde windpatronen en krachten van de rotatie van de aarde.
De gevaarlijkste zee ter wereld is waarschijnlijk de Atlantische Oceaan, daar gebeuren de meeste ongelukken. Deze enorme waterplas tussen Europa en Amerika is normaal een vrij rustige oceaan. Juist deze stilte maakt hem zo gevaarlijk. Zeevaarders zijn minder alert op de gevaren van de oceaan.
Vroeger schreven mensen hun slaperigheid toe aan bepaalde ionen of ozon in de zeelucht. In werkelijkheid slapen we waarschijnlijk beter na een tripje naar de kust omdat we een bevredigende hoeveelheid beweging hebben gehad en in slaap zijn gevallen door het ritmische geluid van de golven.
Heerlijk zo'n verfrissende duik in de zee, maar als je het echt fris wil houden dan zou je na het zwemmen wel altijd moeten douchen. Er kunnen namelijk bacteriën op je huid komen, die beter resistent zijn tegen antibiotica.
"Als je naar de oceaan staart , verandert de frequentie van onze hersengolven en komen we in een milde meditatieve staat ." Uit een onderzoek dat is gepubliceerd in het tijdschrift van de American Association for the Advancement of Science, blijkt zelfs dat blauw wordt geassocieerd met een boost van creativiteit.