Deze littekens kunnen pijn in het geopereerde gebied veroorzaken maar het kan ook incontinentie voor urine of ontlasting, heel erg vaak naar het toilet moeten, steeds maar terugkerende blaasontsteking, pijn tijdens of na vrijen, plassen en ontlasten zijn.
Stadia van littekenvorming
In de eerste fase wordt het litteken dikker en roder en voelt harder aan. Vaak wordt het oppervlak wat oneffen. Ook de omliggende huid verstijft en wordt gevoeliger voor druk. Gedurende deze periode trekt het litteken ook samen, waardoor het af en toe een stekend gevoel kan geven.
Indicaties van intern littekenweefsel:
Aanhoudende of terugkerende pijn in een specifiek gebied, met name na een operatie, trauma of ontsteking . Veranderingen in orgaanfunctie of symptomen zoals moeite met slikken, ademhalen of gastro-intestinale problemen. Beperkte bewegingsvrijheid of stijfheid in gewrichten of spieren.
De verkleving kan zelfs de darm doen vernauwen wat de doorstroom van de voedselbrij bemoeilijkt. Uiteindelijk zou het de opname van voedsel kunnen verminderen en symptomen geven zoals een onregelmatige stoelgang, opgezette buik, misselijk, verstoppingen, diarree, winderigheid, buikpijn, rugpijn, nekklachten, etc.
Soms geneest een litteken niet goed. Je kunt dan klachten krijgen, zoals pijn, jeuk, een prikkend of trekkend gevoel. Er zijn verschillende soorten littekens die zorgen voor klachten.
Een litteken en het gebied er omheen kan na verloop van tijd pijn gaan doen.
De behandeling van littekenpijn gebeurt in eerste instantie met pijnstillende medicijnen of ontstekingsremmers. Vaak zijn deze alleen niet effectief genoeg tegen de pijn. In veel gevallen zal de arts daarom ook andere medicijnen voorschrijven zoals amitriptyline, pregabaline of gabapentine.
Als het bindweefsel verstijfd of verkleefd is, geeft dit pijnklachten. Dit komt omdat het weefsel tijdens het bewegen niet goed meer mee rekt met de spieren en de huid. Het is te vergelijken met een trui. Wanneer u een trui aantrekt die lekker zit, kunt u prettig bewegen en voelt het goed aan.
Wanneer er littekenweefsel in de longen wordt gevonden (CT-scan), kan dit in een later stadium bijvoorbeeld ná 2 à 3 jaar ook muteren (kwaadaardig worden?).
Tijdens de hysteroscopie kijkt de gynaecoloog met in de baarmoeder, om te achterhalen of er inderdaad verklevingen zijn. Hiervoor wordt een buis met een klein cameraatje via de vagina ingebracht in de baarmoeder. Het is hierbij mogelijk een plaatselijke verdoving of een roesje te krijgen.
Verklevingen zijn afzettingen van vezelige strengen/littekenweefsel die organen met elkaar kunnen verbinden. Organen in de peritoneale holte (bekken-/buikruimte) glijden normaal gesproken vrij langs elkaar en verklevingen kunnen deze beweging belemmeren, wat leidt tot complicaties zoals pijn, onvruchtbaarheid en darmobstructie .
Een litteken dat goed geneest is in het begin wat roder en onderhuids wat verdikt. Na een paar weken of maanden wordt het litteken steeds zachter.Uiteindelijk, na één jaar, wordt het een wit en zacht litteken. Bij mensen met een gepigmenteerde (gekleurde) huid is de kleur van het litteken vaak wat donkerder.
Bij sommige mensen kan littekenweefsel pijn, strakheid, jeuk of moeite met bewegen veroorzaken. Vanwege de manier waarop littekenweefsel in de loop van de tijd rijpt, kunnen deze symptomen jaren na een verwonding optreden . Het helpen van littekenweefsel om thuis te rijpen en te genezen kan deze symptomen verbeteren.
Myofasciale pijn varieert van een zwaar, zeurend of drukkend gevoel tot een doof of tintelend gevoel, maar kan ook zeer heftig en stekend zijn. Naast de pijn kunnen er nog andere symptomen zijn zoals bijvoorbeeld krachtsverlies, stijfheid, bewegingsbeperkingen of sneller vermoeid zijn.
Met een fibroscan onderzoeken we met een echo of er littekenweefsel in de lever zit. Ook meten we hiermee mogelijke vervetting van de lever. We doen dit onderzoek om te zien of iemand littekenweefsel in de lever heeft. Door het littekenweefsel wordt de lever minder soepel.
De siliconen in de pleister dekken de kwetsbare littekenhuid af.Dat vermindert het verlies van vocht. Zo komt het litteken eerder tot rust en herstelt de huid sneller. Veel wetenschappelijke en klinische studies bevestigen de werking van siliconen.
Overmatig littekenweefsel wordt eerst door de plastisch chirurg verwijderd. Dit gebeurt onder lokale of algemene verdoving. Tijdens de ingreep is ook de radiotherapeut aanwezig om in het litteken een dunne katheter in te brengen. Deze katheter wordt later gebruikt voor de inwendige bestraling.
Helaas kan littekenweefsel een neoplasma nabootsen . Een belangrijk kenmerk is dat littekenweefsel doorgaans onregelmatige randen heeft in tegenstelling tot gladde randen van veel neoplasma's.
Een epithelioïd sarcoom is een zeldzame soort kanker.De kanker ontstaat in het bindweefsel of in het steunweefsel in het lichaam. Omdat deze weefsels onder de 'weke delen' vallen heet een epithelioïd sarcoom een wekedelensarcoom.
Omdat bindweefselaandoeningen symptomen kunnen hebben die lijken op die van andere aandoeningen, helpen diagnostische tests andere oorzaken uit te sluiten en een diagnose te bevestigen. Deze tests kunnen een Magnetic Resonance Imaging (MRI)-scan van de hersenen en het ruggenmerg en een lumbaalpunctie, ook wel bekend als een lumbaalpunctie , omvatten.
Verklevingen kunnen voorkomen rond de baarmoeder, de eileiders en de eierstokken, of op andere plaatsen in de buik. Meestal geven ze geen klachten. Een aantal mensen krijgt wel klachten. Zij krijgen bijvoorbeeld last van buikpijn, een opgezette buik en verstopping.
Kenmerken van bindweefselaandoeningen kunnen zijn: fragiele of elastische huid, verwijding of scheuren van vaten, oogafwijkingen, hypermobiele gewrichten en skeletafwijkingen. Voorbeelden van specifieke bindweefselaandoeningen zijn Marfan syndroom, Loeys-Dietz syndroom, Ehlers-Danlos syndroom of Stickler syndroom.
Fysiotherapie kan een haalbare optie zijn voor de behandeling van littekenweefsel en bijbehorende pijn. Fysiotherapeuten gebruiken een combinatie van actieve en passieve beweging om littekenweefsel af te breken en te hertrainen. Actieve beweging verwijst naar een patiënt die het aangetaste gebied op eigen kracht beweegt.
Kan een litteken (ineens) pijn doen? Nou en of! Zowel nieuwe als oude littekens kunnen gevoelig zijn. Daar kun je flink last van hebben.
Littekenweefsel is onderdeel van het normale genezingsproces. In bepaalde delen van het lichaam kan dit littekenweefsel een negatieve invloed hebben op het bewegingsbereik en kan het ook stijfheid, pijn, zwelling en ontsteking veroorzaken .