Als u nodig moet plassen, ga dan niet bewegen. Als het kan, ga dan zitten. Span uw bekkenbodemspieren 5 tot 8 keer een klein beetje aan. Dat doet u zonder de buik en billen in te trekken.
Een overactieve blaas zal meestal eerst door de huisarts behandeld worden. Bijvoorbeeld met blaastraining of medicijnen. Mocht daarmee onvoldoende resultaat worden behaald, dan zal de huisarts u doorverwijzen naar een uroloog bij een ziekenhuis of een kliniek.
Bij aandrangincontinentie of urge-incontinentie voelt u een plotselinge, dwingende aandrang om te plassen, die u niet kunt stoppen. De blaasspier knijpt onverwacht samen en u plast zonder dat u van tevoren gewaarschuwd bent. Vaak is de tijd te kort om nog naar het toilet te kunnen gaan.
Ga goed rechtop op het toilet zitten, de voeten op de grond, de handen op de bovenbenen.Ontspan de bekkenbodemspieren en laat de plas rustig in één keer vanzelf helemaal weglopen. Plas dus in één keer rustig en volledig uit. Pers niet mee, adem rustig naar de buik.
Normaal plast een mens ongeveer zeven keer per 24 uur. Als u dus aanzienlijk vaker plast dan dit, heeft u een overactieve blaas. U kunt soms wel ieder uur moeten plassen en soms ook wel vaker dan 1 keer per uur. Een overactieve blaas komt doordat uw blaas extra prikkelbaar is.
Ze houden het vochtgehalte in je lichaam op peil. Wanneer je teveel vocht in je lichaam hebt (bijvoorbeeld doordat je veel hebt gedronken) zorgen je nieren ervoor dat je dat teveel aan vocht kwijtraakt door meer urine te maken. Je moet dan vaker plassen en je plas ziet lichter van kleur.
Wat kalmeert de blaas? Om je blaas gezond te houden, is het belangrijk om voldoende water te drinken. Dit helpt om de blaas regelmatig schoon te spoelen. Een vezelrijk dieet kan ook helpen, omdat het verstopping voorkomt, wat druk op de blaas kan veroorzaken.
Een overactieve blaas is een aandoening waarbij de blaas uit balans is en hypergevoelig wordt. Hierdoor moet u vaak plassen, heeft u heel vaak het gevoel dat u moet plassen of kunt u de plas niet ophouden als u moet plassen. Bij een overactieve blaas bent u als het ware aan het vechten tegen uw eigen blaas.
Wat moet je doen als je je urine niet goed kan ophouden? Wanneer je merkt dat je je urine niet goed kunt ophouden, is het slim om een arts te raadplegen. Urineverlies is een veelvoorkomend probleem en dus echt niets om je voor te schamen.
Eet bananen
Bananen bevatten veel magnesium, een onmisbaar mineraal dat ervoor zorgt dat de spieren goed functioneren. Magnesium zorgt er ook voor dat tijdens het plassen de blaas volledig geleegd wordt omdat het de blaas helpt ontspannen. Magnesium zit overigens ook in noten, bonen en aardappels.
Zeldzame ziekte bij jonge vrouwen, waarbij de sluitspier niet goed kan ontspannen met als gevolg moeilijk of zelfs niet kunnen plassen.
Tips tegen vaak plassen
Verspreid de vochtinname overdag en 's avonds gelijkmatig. Drink 's avonds voor het naar bed gaan niet (te) veel en zeker geen koffie of (veel) alcohol.
Beperk het drinken van prikkelende dranken
Eén van de oorzaken van een overactieve blaas is het drinken van prikkelende drankjes. Denk aan cafeïnehoudende substanties zoals koffie, thee of cola. Ook alcohol is niet de beste vriend van uw blaas.
Prognose Heel vaak verbeteren de klachten van een overactieve blaas na verloop van tijd vanzelf.
Bij een overactieve blaas moet u opeens nodig plassen. U gaat ook heel vaak naar de wc, omdat u het gevoel heeft dat u moet plassen. Bijvoorbeeld wel 9 keer gedurende de dag en ook 's nachts. Als de aandrang om te plassen heel sterk is, kan het ook voorkomen dat u hierbij wat urine verliest.
Desmopressine (Minrin®)
Solifenacine remt de onwillekeurige samentrekking van de blaaswand. De aandrang vermindert hierdoor, u hoeft minder vaak te plassen en de blaas kan meer urine bevatten voordat aandrang ontstaat. Het effect neemt gedurende de eerste paar weken langzaam toe en is maximaal na ongeveer vier weken.
Ouderen houden vaak meer vocht vast t.g.v. minder bewegen en minder krachtig pompen van het hart. Het gevolg is dat er vocht vastgehouden wordt in lager gelegen delen van het lichaam.