In veel horrorfilms zie je dat het beeld niet stabiel is, maar heen en weer beweegt en schudt samen met de bewegingen van de hoofdpersonen. Op deze manier voelt het niet alleen alsof je bij de hoofdpersonen bent, maar raak je ook nog eens gedesoriënteerd. Zo komt de schrik des te harder aan.
Een belangrijk element van horror is dat de lezer of kijker zich kan inleven in de situatie van de protagonist, waardoor hij of zij dezelfde angst en afschuw voelt. Een ander element is dat er vaak onverwachte gebeurtenissen plaatsvinden (anticlimax) / plotwending.
Vaak is dit omdat horrorfilms te eng zijn. Bepaalde mensen zijn bijvoorbeeld gevoeliger voor angstprikkels. Anderen hebben een groter empathisch vermogen, waardoor ze zich meer inleven in de personages. Daarnaast zijn voor sommige mensen de lijnen tussen realiteit en fictie snel vaag.
Uit onderzoek is gebleken dat mensen die hoog scoren op een test die meet in hoeverre je sensatie belust bent, vaker naar horrorfilms gaan. Deze mensen hebben opwinding en prikkels nodig, die krijgen ze bij het kijken naar enge films. Vaak zijn dit jongeren, zij zoeken meer naar intense ervaringen.
1. De Exorcist (1973)
'Winnie the Pooh: Blood and Honey' is uitgeroepen tot de slechtste film van 2023. De horror heeft bij de Razzie Awards maar liefst vijf van de tien categorieën gewonnen.
Mensen die op zoek zijn naar sensaties
Uit talloze onderzoeken is gebleken dat mensen met een hoge mate van sensatiezucht vaak van horror houden. 5 Sensatiezucht is de neiging om op zoek te gaan naar nieuwe, risicovolle of intense ervaringen.
Na de enge film bleek het aantal witte bloedcellen toegenomen bij de proefpersonen. Witte bloedcellen beschermen je lichaam tegen vreemde stoffen lichaam. Hoe meer van deze cellen, des te meer je beschermd bent tegen ziektes. Dat is wel een horrorfilm - of twee - waard.
Vergelijkbaar met daadwerkelijke bedreigende stimuli, activeert een horrorfilm het sympathische zenuwstelsel, wat resulteert in een verhoogde cardiovasculaire functie, alertheid en oppervlakkige ademhaling bij het publiek . Mensen die dit als opwindend en wenselijk ervaren, kunnen horrorfilms leuk vinden.
Er zou een gezonde dosis jump scares en onverwachte plotwendingen moeten zijn om kijkers op het puntje van hun stoel te houden. Een angstaanjagende schurk, zoals een seriemoordenaar, demon of geest, om kijkers bang te maken; en een geïsoleerde en griezelige setting om het gevoel van angst te vergroten.
De beste horrorantagonisten zijn vaak degenen die op een of andere manier een diepgewortelde angst, fout, kwetsbaarheid of onopgelost trauma van de protagonist weerspiegelen. Hoe persoonlijker en verbondener de antagonist is met de innerlijke worstelingen van de protagonist, hoe angstaanjagender en dwingender de horror vaak wordt.
Als we bang zijn, geeft ons lichaam het stresshormoon cortisol af, waardoor we ons alert en wakker blijven voelen. Verhoogde cortisolniveaus kunnen urenlang aanhouden, wat angst veroorzaakt en onze natuurlijke slaapcyclus verstoort .
Horror is een genre van speculatieve fictie dat bedoeld is om te verontrusten, bang te maken of bang te maken . Horror wordt vaak onderverdeeld in de subgenres psychologische horror en bovennatuurlijke horror.
Volgens een onderzoek van de Amerikaanse Vanderbilt University hebben de liefhebbers van horrorfilms dan ook minder 'autoreceptoren' voor dopamine. Deze receptoren werken als een soort rem op de productie van dopamine. Bij iemand die minder dopamine heeft, kan het gelukshormoon dus vrij blijven stromen.
In horror zijn de verhaallijnen meestal simpeler (het einde is makkelijker voorspelbaar) dan thrillers, waar echt een spanning in het verhaal opgebouwd wordt. In horror wordt meer een evil sfeer/omgeving opgebouwd voor die spanning.
Mensen die de neiging hebben om negatieve stemmingen te ervaren, zijn ook kwetsbaar voor stress na het kijken van horrorfilms, omdat ze een slechte reactie vertonen op menselijk lijden . Dit betekent dat mensen met depressie, wat nauw verwant is aan angst, vatbaar kunnen zijn voor angst bij het kijken van enge films.
Als iemand gevoelig is voor angst (angst voor gedragingen of stimuli die met angst geassocieerd worden), is de kans groter dat hij/zij negatief reageert op horrorfilms . Opdringerige gedachten en gevoelens over angst kunnen optreden bij het kijken naar een enge film. Het is belangrijk om je grenzen te kennen en te weten wat je over de rand kan duwen.
Als clinicus zou je deze beweringen makkelijk kunnen verwerpen, maar omdat wat ons traumatiseert heel subjectief is, is het wel degelijk mogelijk dat iemand blijvende gevolgen ondervindt als hij of zij zo opgaat in de film dat zijn of haar hersenen het gevaar als echt waarnemen.
Rust en vertering en verbinding door trauma
Ook bekend als "rust en vertering", wat hierboven is genoemd, kan deze dopamine-reactie helpen om je hersenen te overspoelen met dit verslavend kalmerende hormoon, terwijl het je ook helpt om je beter te voelen na deze angstaanjagende ervaring.
Over het algemeen is de combinatie van Intuitive Energy en Thinking Nature van Analysts echter ideaal om van enge films te genieten. Intuïtieve persoonlijkheidstypen houden ervan om te zoeken naar verborgen betekenissen en laten hun fantasie de vrije loop, en horrorfilms stimuleren die impulsen op een manier die geen enkel ander genre kan.
Dit onderzoek is uitgevoerd met diverse methoden en steekproeven en de onderzoekers hebben een breed scala aan kortetermijn- en langetermijnresultaten onderzocht. Ze ontdekten steeds weer dat blootstelling aan gewelddadige videogames, televisie, films 1 en muziek verband houdt met een toename van agressie en geweld .
The Conjuring
Dit is volgens ons de spannendste en engste horrorfilm. In 1971 verhuizen Roger en Carolyn met hun vijf kinderen naar een vervallen landhuis. Al snel komen ze erachter dat zich in het huis een duistere aanwezigheid bevindt. Een machtige en duivelse entiteit terroriseert het gezin.
De iconische film 'Plan 9 from Outer Space' van Ed Wood valt opnieuw te bewonderen in CINEMATEK. Deze B-film uit 1959, bekend als de 'slechtste film aller tijden', vertelt het verhaal van buitenaardse wezens die de aarde bedreigen met een leger van doden.
Een horrorfilm geeft ons de kans om onder controleerbare omstandigheden een negatieve emotie te ervaren. Studies tonen aan dat het kijken van dit soort films zorgt voor positieve connecties met bepaalde delen van het brein. Doordat we weten dat de film niet echt is, leren we om te gaan met negatieve emoties.