Sensorische ontwikkeling is het proces waarin de zintuigen (zien, horen, voelen, proeven, ruiken, evenwicht en diepe tastzin) zich ontwikkelen en leren samenwerken met de hersenen. Dit stelt kinderen in staat om prikkels uit hun omgeving en eigen lichaam te registreren, verwerken en er gepast op te reageren, wat cruciaal is voor hun motorische en sociaal-emotionele groei. Het LeerFUNdament +2
Sensorische ontwikkeling is de ontwikkeling van het waarnemen met de zintuigen; kijken, luisteren, voelen, tasten, proeven, ruiken. Al deze informatie komt binnen via de ogen, de oren, de huid, de mond en de neus en het evenwichtsorgaan.
Wat is sensorische ontwikkeling? Over het algemeen verwijst het naar de rijping van de vijf bekende zintuigen: gehoor, reuk, smaak, tast en zicht . Het omvat ook de manier waarop het zenuwstelsel van je baby of kind input van deze zintuigen ontvangt en vervolgens een passende motorische of gedragsmatige reactie vormt.
Er zijn vier gebieden:
Sensomotorische ontwikkeling gaat zowel over de ontwikkeling van de zintuigen, zien, ruiken, horen, voelen en proeven, als de motorische ontwikkeling van een kind. Het is een combinatie waarmee een kind ervaring opdoet van de wereld om zich heen.
Klachten die vaak genoemd worden bij sensorische integratie stoornissen zijn:
De zes stadia van de sensomotorische fase zijn reflexen, primaire circulaire reacties, secundaire circulaire reacties, coördinatie van reacties, tertiaire circulaire reacties en vroege representatieve gedachten .
Je moet kinderen niet zeggen dat ze "stom," "vervelend," "niet huilen," of "zoals je broer/zus" zijn, omdat dit hun zelfbeeld schaadt; vermijd ook ""Omdat ik het zeg"" en ""Ik doe het wel even"" omdat dit autoriteit ondermijnt en onafhankelijkheid belemmert, focus op het gedrag in plaats van de persoon en erken hun gevoelens in plaats van ze te bagatelliseren.
Er is niet één universeel moeilijkste leeftijd; het hangt af van de uitdaging, maar onderzoek en ouderervaring wijzen vaak naar de peuterfase (2-4 jaar) vanwege driftbuien en de pre-tien/vroege tienerjaren (12-14 jaar) vanwege mentale en sociale uitdagingen, hoewel leeftijd 8 ook vaak wordt genoemd als verrassend moeilijk door een mix van onafhankelijkheid en emotionele intensiteit.
De 5 belangrijkste ontwikkelingsgebieden zijn meestal motorisch, cognitief, sociaal-emotioneel, taal- en zintuiglijke ontwikkeling, die samen de algehele groei van een kind (of mens) beschrijven, van lichamelijke vaardigheden tot denken en sociale interactie. Deze gebieden zijn onderling verbonden en beïnvloeden elkaar constant, en variëren in focus gedurende verschillende levensfasen.
Sensorische ontwikkeling heeft betrekking op onze zintuigen: zien, horen, voelen, proeven en ruiken. Deze zintuigen stellen ons in staat de wereld om ons heen te verkennen. Het gebruiken van onze zintuigen is een krachtige manier om onze hersenen te stimuleren.
Autismespectrumstoornis (ASS).
Tussen de 69% en 93% van de mensen met een autismespectrumstoornis (ASS) heeft problemen met de sensorische verwerking. De meeste kinderen vertonen tekenen van ASS vóór hun tweede levensjaar .
Tekenen van een sensorisch verwerkingsprobleem
Tekenen van een sensorische verwerkingsstoornis kunnen zijn: Extreme gedragsreacties : Ernstige driftbuien of paniekaanvallen bij blootstelling aan specifieke zintuiglijke prikkels, zoals openbare plaatsen, bepaalde stoffen, activiteiten zoals haren wassen of blootsvoets lopen op bepaalde ondergronden.
Sensoriek wil zeggen: het opdoen van prikkels met de zintuigen; horen, ruiken, voelen, proeven en zien. Motoriek is het vermogen te kunnen bewegen. Samen zorgen ze voor het kunnen uitvoeren van vaardigheden, bijvoorbeeld het vangen van een bal: je ziet de bal aankomen, steekt je armen uit en vangt de bal.
Ja! Hoewel ze op elkaar lijken, kunnen sensorische verwerkingsproblemen ook voorkomen zonder autisme . Vaak vertonen kinderen of volwassenen met andere neuro-ontwikkelingsstoornissen of psychiatrische aandoeningen, zoals een ontwikkelingsachterstand, een verstandelijke beperking, angststoornissen, ADHD of stemmingsstoornissen, ook een sensorische verwerkingsstoornis.
Alarmsignalen van afwijkende ontwikkeling zijn onder meer motorische vertraging (later leren rollen, zitten, lopen), problemen met communicatie en sociaal contact (minder oogcontact, niet reageren op naam, niet wijzen/zwaaien, later praten), reguleringsproblemen (slaap- en eetstoornissen, ontroostbaar huilen), gedragsproblemen (geen plezier hebben, teruggetrokken, extreem aanpassen), en verlies van vaardigheden (stoppen met praten, zwaaien). Ze wijzen op een langzamer of anders verlopende ontwikkeling dan leeftijdsgenoten, wat een bezoek aan een professional rechtvaardigt.
In de kern is de 7-7-7-regel precies wat de naam al zegt: besteed 7 minuten 's ochtends, 7 minuten na school of werk en 7 minuten voor het slapengaan aan een onverdeeld contact met je kind . Tijdens deze korte momenten is het doel niet productiviteit of het oplossen van problemen.
Het zwaarste is achter de rug.
Rond de leeftijd van 1 jaar heb je de meest intense periode achter de rug – volgens de meeste ouders dan. Nog steeds is je kind klein, schattig en knuffelig, maar de nachtvoedingen zijn in de meeste gevallen verleden tijd.
De periode tussen de zeven en acht jaar, ook wel de 'enge zevenen' en de 'hatelijke achten' genoemd, kan zelfs de meest zelfverzekerde ouder het gevoel geven dat ze helemaal opnieuw moeten beginnen met hun sociale en emotionele ontwikkeling .
Je mag je kind geen naam geven die bespottelijk, beledigend, aanstootgevend is, te veel uit losse namen bestaat, of een bestaande achternaam is (tenzij het ook een gewone voornaam is, zoals 'Roos'). Voorbeelden van geweigerde namen zijn 'Urine', 'Dienaar van God', 'Maastricht', 'Tsjakkalotte', 'Frans Rolls Royce', 'Nutella' en 'Facebook'.
Laat weten dat het je spijt en zeg dat je je best zal doen om dat in het vervolg minder te doen. Vermijd het woord 'maar' – geef toe, je wordt ook gek van die constante 'maar' als je iets vraagt aan je kind(eren) ;-). Je wekt er de indruk mee dat je excuses niet echt gemeend zijn. Erken ook het gevoel van je kind.
Vraag je kind om 3 dingen te noemen die het kan zien, 3 geluiden te benoemen die het kan horen en 3 verschillende lichaamsdelen te bewegen . Deze mindfulness-strategie helpt kinderen hun zintuigen te gebruiken en zich te concentreren op de werkelijkheid in plaats van zich zorgen te maken over wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren.
Baby's leren via zintuigen en beweging in de sensomotorische fase (van geboorte tot 2 jaar). Het beste speelgoed is eenvoudig, veilig en stimuleert ontdekking – denk aan ballen, lepels, spiegels en stapelbekers . Vermijd te opvallend speelgoed dat het werk voor je baby doet (zoals knoppen met geluidjes of lichtjes).
Een van de bekendste theorieën van Piaget waren zijn stadia van de cognitieve ontwikkeling. De stadia zijn: sensomotorische fase, 0-2 jaar; preoperationele fase, 2-7 jaar; concreet operationele fase, 6-12 jaar; en de formeel operationele fase, 12 jaar en ouder.
De fase die volgens Piaget samenvalt met de vroege kindertijd is de preoperationele fase. Deze fase loopt volgens Piaget van 2 tot 7 jaar . In de preoperationele fase gebruiken kinderen symbolen om woorden, beelden en ideeën weer te geven. Daarom spelen kinderen in deze fase fantasiespel.