Diagnostiek is kort gezegd het verzamelen en interpreteren van informatie over een patiënt met het doel vast te stellen welke (benoembare) problemen bij een patiënt aanwezig zijn.
Diagnostiek is het op een systematische wijze verzamelen en op een zinvolle manier ordenen, wegen en interpreteren van informatie over de psychische klachten of ontwikkelingsstagnatie van een patiënt.
Een medische diagnose richt zich op het vaststellen van een ziekte of aandoening door middel van medische tests, beeldvorming en andere diagnostische hulpmiddelen. Bijvoorbeeld, een cardioloog kan de medische diagnose hartfalen stellen, of een longarts kan chronische obstructieve longziekte (COPD) diagnosticeren.
Diagnosen worden in het dagelijks leven door iedereen gesteld (zal wel een griepje zijn), maar in een meer formele context - vooral als er juridische, financiële of andere gevolgen aan verbonden zijn - is diagnostiek voorbehouden aan gekwalificeerde personen die zich beroepsmatig met gezondheidszorg bezighouden, vooral ...
Er zijn drie soorten diagnoses die verschillen in de mate waarin de oorzaak bekend is: symptoomdiagnose (weinig bekend over oorzaak), syndroomdiagnose en ziektediagnose (veel bekend).
Het stellen van een diagnose vraagt om kennis, kunde en zorgvuldigheid. Om die reden mag alleen een gekwalificeerd en bevoegd behandelaar de diagnose stellen, zoals een BIG-geregistreerd gz-psycholoog, psychiater of psychotherapeut.
Medische diagnostiek wordt gebruikt om te bepalen of er sprake is van een medische aandoening of om de voortgang van een medische behandeling te monitoren.
Het diagnostisch onderzoek bestaat uit zes stappen: hypothesevorming, keuze van onderzoeksmiddelen, formulering van toetsbare voorspellingen, afname en scoring, argumentatie en verslag.
Classificatie geeft een eerste houvast voor het herkennen van symptomen en het ordenen van psychische aandoeningen. Een diagnose daarentegen biedt een persoonlijk inzicht in de specifieke beleving van een cliënt, wat belangrijk is voor het opstellen van een effectieve behandeling.
Om de diagnose te kunnen stellen kijk je altijd naar het totaalplaatje: het probleem, de oorzaak en de bijbehorende klachten of verschijnselen.
Dossier voor kinderen van 0 tot 19 jaar
Ieder kind van 0 tot 19 jaar krijgt een Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg (DD JGZ) als het in contact komt met gezondheidszorg voor de jeugd. Meestal is dat in de 2e week na de geboorte, bij bezoek van een verpleegkundige.
Door het stellen van een tijdige en accurate diagnose wordt in elk geval uitgesloten dat er onderliggend een ander ziektebeeld is dat kan worden behandeld. Soms kan in een beginnend stadium medicatie voorgeschreven worden die het ziekteproces tijdelijk vertragen.
Een diagnose is de vaststelling van een aandoening door een arts op een bepaald moment. Deze vaststelling wordt gedaan op basis van 'diagnostiek' aan de hand van objectieve en subjectieve bevindingen. Na verloop van tijd kan het zijn dat de diagnose wordt bijgesteld.
Bij een screening zijn er nog geen klachten die op een bepaald gezondheidsrisico, voorstadium of een ziekte wijzen.Is dat wel het geval dan, is er sprake van een diagnostische test.
Gesprek betekent: mondelinge communicatie tussen tenminste twee personen. Een diagnostische gesprek betekent: mondelinge communicatie tussen tenminste twee personen om een oorzaak te vinden van een gevolg aan de hand van optredende verschijnselen.
Het onderzoek wordt uitgevoerd door professionals, zoals psychologen, GZ-psychologen, klinisch psychologen en psychiaters. Zij doen delen van het onderzoek en worden ingezet bij onderwerpen waar ze veel van weten. Samen met uw vaste professional komen ze tot een heldere beschrijving als antwoord op uw vragen.
Faire diagnostiek verwijst naar het doorlopen van een zorgvuldig en kwaliteitsvol diagnostisch proces bij kansengroepen, waarbij belangrijke kenmerken centraal staan, zoals het opbouwen van een vertrouwensrelatie, zich bewust zijn van het eigen referentiekader, het beslissingsrecht van de cliënt respecteren…
Psychiatrische diagnostiek is de kerncompetentie van de psychiater. Dat betekent dat alle psychiaters deze diagnostiek volgens de hoogste kwaliteitseisen moeten verrichten. De richtlijn heeft daarom als doel het bevorderen van het optimaal en systematisch uitvoeren van de psychiatrische diagnostiek door de psychiater.
als trefwoord met bijbehorende synoniemen: diagnose (zn) : onderscheiding, vaststelling.
In sommige gevallen doorloopt een kind een diagnostische procedure bij een diagnostisch centrum, maar wordt er geen diagnose gesteld omwille van twijfels van de diagnosticus. In dit geval krijgt het kind een voorlopig diagnostisch verslag en verwijst men vaak door voor procesdiagnostiek.
De Nederlandse Zorgautoriteit stelt in tegenstelling tot eerder advies dat een verpleegkundig specialist wel een diagnose mag stellen en een behandelplan mag maken.
Diagnostiek is kort gezegd het verzamelen en interpreteren van informatie over een patiënt met het doel vast te stellen welke (benoembare) problemen bij een patiënt aanwezig zijn.
De psychiatrische diagnostiek bij een nieuwe ambulante volwassen patiënt neemt gemiddeld in totaal ongeveer twee uur in beslag (Beerthuis e.a., 2007). Hier is de verslaglegging niet bij inbegrepen. Een onderzoek voor een second opinion neemt meestal meer tijd in beslag, variërend van drie tot vier uur.