De voornaamste tegenhanger van feminisme is masculinisme, een beweging die streeft naar de opheffing van achterstelling van mannen en focust op hun maatschappelijke positie. Een andere vorm is antifeminisme, dat actieve weerstand biedt tegen feministische idealen en vrouwenrechten.
Masculinisme. Masculinisme is een verzameling van maatschappelijke en politieke bewegingen die streven naar de opheffing van achterstelling/discriminatie van mannen en hier (meer) maatschappelijke aandacht voor vragen. De beweging probeert ongelijke verhoudingen tussen mannen en vrouwen kritisch te analyseren.
Antifeminisme is verzet tegen het feminisme. Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw verzetten antifeministen zich tegen specifieke beleidsvoorstellen voor vrouwenrechten, zoals het recht om te stemmen, onderwijskansen, eigendomsrechten en toegang tot anticonceptie.
Antifeminisme, ook wel contrafeminisme is weerstand tegen sommige of alle vormen van feminisme. Antifeministen aan het eind van de 19e eeuw en begin van de 20e eeuw waren tegen vrouwenkiesrecht, terwijl antifeministen aan het eind van de 20e eeuw in de Verenigde Staten zich verzetten tegen het Equal Rights Amendment.
Masculinisten proberen in feite het feminisme na te bootsen . Zo hebben ze bijvoorbeeld opgeroepen tot een internationale mannendag, die ze zouden kunnen omschrijven als "8 maart". De publieke opinie is daar natuurlijk niet per se van overtuigd, en sommigen noemen zichzelf liever "hoministen" of zelfs "humanisten".
In A Dictionary of Media and Communication (2011) wordt masculisme gedefinieerd als "[een] mannelijke tegenhanger van feminisme."
Waar feminisme zich richt op de rechten en gelijkheid van vrouwen, richt masculinisme zich op de rechten en maatschappelijke positie van mannen.
Conservatieve en populistische bewegingen verzetten zich vaak tegen het feminisme. Ze zien het als een gevaar voor traditionele waarden en de status van mannen, en er ontstaat een tegenreactie wanneer de rechten van vrouwen toenemen. Deze bewegingen portretteren mannen vaak als buitenspel gezet. Ze suggereren dat de inspanningen voor gelijkheid te ver gaan.
Het feminisme komt op voor vrouwenbelangen, streeft opheffing na van ongelijke behandeling van mannen en vrouwen, ijvert voor lichamelijke autonomie van vrouwen en strijdt tegen huiselijk en seksueel geweld.
IJsland is wellicht een van de meest gendergelijke landen ter wereld. Het staat op nummer één in de lijst van beste werkgevers van The Economist in 2016. Het is uitgeroepen tot het meest feministische land ter wereld en staat sinds 2009 op nummer één in de index van het Wereld Economisch Forum voor de loonkloof tussen mannen en vrouwen.
Een antoniem van feminien is masculien.
Feminisme is geen directe tegenstelling tot het patriarchaat , maar een theorie die als reactie daarop dient. Feminisme richt zich op de emancipatie van vrouwen in de samenleving en het afwijzen van traditionele, onderdrukkende genderrollen.
Recente voorbeelden van synoniemen voor antifeminist: misogyne , chauvinist , bigot , misandrist .
Stuk voor stuk misvattingen van het begrip. Feminisme is voor iedereen belangrijk, eender welk geslacht. Deze denkfouten over het begrip maken dat mannen niet doorhebben dat ze ook feminist kunnen zijn. Sterker nog: veel mannen zijn feminist zonder dat ze het zelf doorhebben.
UN Women heeft de anti-genderbeweging omschreven als extremistische anti-rechtenbewegingen die "haatdragende propaganda en desinformatie gebruiken om mensen met diverse seksuele geaardheden, genderidentiteiten, genderexpressies en geslachtskenmerken tot doelwit te maken en te delegitimeren."
Masculinisme stelt dat mannen slachtoffer zijn van vrouwen in het algemeen en veranderingen voortgekomen uit feminisme in het bijzonder.
4 mei 2020. De eerste feministische golf vond plaats tussen ongeveer 1870 en 1920. Feministen streefden in deze periode naar gelijke rechten op gebied van (universitaire) scholing, betaalde arbeid en kiesrecht. De boegbeelden van deze golf waren Aletta Jacobs en Wilhelmina Drucker.
Het feminisme is een verzameling van politieke en maatschappelijke bewegingen of stromingen die streeft naar een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen. Dit streven komt voort uit de ongelijke verhoudingen tussen mannen en vrouwen op economisch, politiek, sociaal en persoonlijk gebied.
De bekendste feminist van Nederland is een lastige keuze, maar Wilhelmina Drucker (ook wel 'IJzeren Mina') wordt vaak genoemd als pionier van de eerste feministische golf, terwijl Aletta Jacobs (eerste vrouwelijke arts en voorvechter van kiesrecht) en Joke Smit (aanjager tweede golf) ook cruciaal zijn; recente invloedrijke figuren zijn bijvoorbeeld cardioloog Angela Maas.
Elke feminist lijkt er een eigen invulling aan te geven, maar het algemene achterliggende idee is het streven naar gelijke (machts)verhoudingen tussen mannen en vrouwen, op zowel economisch, politiek als sociaal vlak. Dit streven wordt ook wel de emancipatie van de vrouw genoemd.
Ja, zegt 'choice feminism', een feministische stroming waarin de individuele keuze van de vrouw centraal staat. De term, in 2006 bedacht door de Amerikaanse advocate Linda Hirshman, houdt in dat vrouwen vrije keuzes moeten kunnen maken.
Er bestaan verschillende genderidentiteiten: man, vrouw, queer, non-binair, bigender, genderfluïde, agender, genderneutraal, pangender, derde gender …
Het radicaal feminisme bindt de strijd aan met de culturele wortels van de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Het idee is dat de ondergeschikte positie van de vrouw in stand gehouden wordt door mannelijke dominantie en controle over het vrouwelijke lichaam en de vrouwelijke seksualiteit.
Emancipatie betekent gelijke rechten, kansen en veiligheid voor iedereen. Vooral voor mensen die nu minder kansen hebben. Zo kan iedereen eigen keuzes maken en volledig meedoen aan de samenleving. Bijvoorbeeld op het gebied van werk, politiek en sociale contacten.