Afval dat naar de stort (milieustraat) wordt gebracht, wordt gesorteerd om hergebruik te maximaliseren. Recyclebare materialen zoals hout, metaal en puin gaan naar verwerkingsbedrijven. Het overblijvende restafval wordt grotendeels verbrand in afvalenergiecentrales, wat stroom en warmte oplevert, terwijl slakken (restas) worden gebruikt als wegenbouwmateriaal. Afvalscheidingswijzer +4
Afval op stortplaatsen ontleedt doordat microben het op natuurlijke wijze afbreken onder anaerobe (zuurstofloze) omstandigheden . Deze ontbinding, in combinatie met regenwater dat door de stortplaats sijpelt, produceert vloeistof, ook wel percolaat genoemd, en gas.
Het afval dat niet gescheiden wordt ingeleverd, wordt verwerkt als restafval. Soms worden hier nog dingen uitgevist, maar het meeste wordt verbrand. Daarnaast halen sommige gemeenten pmd (via nascheiding) nog uit het restafval.
Restafval wordt in de afvalenergiecentrale verbrand. Dit levert energie op die wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken of voor stadsverwarming. Soms wordt restafval eerst nog nagescheiden: stoffen die nog gerecycled kunnen worden, zoals plastic en metalen verpakkingen en drinkpakken worden er dan uitgehaald.
Na inzameling wordt grof huishoudelijk afval gescheiden. Spullen en materialen die kunnen worden gerecycled, worden eruit gesorteerd en gaan naar verschillende recyclebedrijven. Dit geldt bijvoorbeeld voor hout, steen, staal en metalen. Wat niet gerecycled kan worden, gaat naar een afvalenergiecentrale.
Het 'echte' restafval verdwijnt in de verbrandingsoven, gestookt met aardgas. Als de temperatuur hoger is dan 850 graden Celsius gaat het afval in de oven en de gaskraan dicht. De lucht (zuurstof) voor de verbranding wordt aangezogen uit de afvalbunkers en door het rooster geblazen.
Zodra het sorteren is voltooid, worden de gescheiden materialen naar verschillende bedrijven gestuurd om te worden herverwerkt, zodat ze kunnen worden gerecycled tot nieuwe producten zoals plastic of glazen flessen en blikjes .
In Nederland produceren we maar liefst 6,5 miljard kilo restafval per jaar. Al die vuilniszakken gaan de verbrandingsoven in. Wat er overblijft wordt hergebruikt. En van de warmte die vrijkomt bij het verbranden wordt elektriciteit gemaakt.
Het afval wordt verzameld en naar de afvalverwerkingsinstallatie (AVR) gebracht. Hier wordt jouw vuilniszak gelost en in een perscontainer gedaan. Dit geperste afval wordt per boot naar de eindverwerking gebracht.
Maar wat gebeurt er eigenlijk met het restafval dat niet verder gerecycled kan worden? Restafval wordt verbrand in speciale afvalverbrandingsinstallaties . Dit verbrandingsproces genereert duurzame energie zoals elektriciteit, stoom en warmte. Na de verbranding blijft 20-25% over als bodemas.
Verbranding : Gemeentelijk vast afval wordt op hoge temperaturen verbrand, waardoor het tot as wordt gereduceerd. Dit proces wekt energie op, maar kan ook vervuilende stoffen vrijgeven. Terugwinning en recycling: Materialen zoals papier, plastic en glas worden gerecycled om nieuwe producten te maken.
Als een stortplaats vol is of vanwege een planologische beslissing gesloten wordt, moet hij worden afgesloten. Boven op de ontstane berg komt eerst een afdeklaag, die vervolgens met een leeflaag wordt bedekt. Voordat de voormalige stortplaats een andere bestemming kan krijgen, moet hij vaak nog inklinken.
Wat gebeurt er met het ingezamelde plastic? Het plastic wordt eerst verder gescheiden in verschillende plasticsoorten. De plasticsoorten worden daarna versnipperd, gewassen en tot korrels vermalen. Van die korrels – ook wel granulaat genoemd – kunnen weer nieuwe plastic producten worden gemaakt.
Sommige stortplaatsen worden gebruikt voor afvalbeheer, zoals tijdelijke opslag, consolidatie en transport, of voor verschillende fasen van de verwerking van afvalmateriaal, zoals sorteren, behandelen of recyclen . Tenzij ze gestabiliseerd zijn, kunnen stortplaatsen tijdens een aardbeving te maken krijgen met hevige trillingen of bodemvervloeiing.
Plastic afval is een van de vele soorten afval die er erg lang over doen om te ontbinden. Normaal gesproken kunnen plastic voorwerpen tot wel 1000 jaar nodig hebben om te ontbinden op stortplaatsen. Maar plastic tassen die we dagelijks gebruiken, doen er 10 tot 20 jaar over om te ontbinden, terwijl plastic flessen er 450 jaar over doen.
De meeste gemeenten bieden wekelijkse of tweewekelijkse ophaaldiensten voor niet-recyclebaar afval, naast aparte ophaaldiensten voor recyclebaar materiaal. Na de ophaaldienst wordt het afval naar afvalverwerkingsinstallaties vervoerd, zoals stortplaatsen, verbrandingsovens en recyclingcentra .
Waarom chipszakken niet bij het plastic? Chipszakken zijn gemaakt van samengesteld materiaal ; kunststof en aluminium. Doordat de zakken zo dun zijn, kunnen deze niet worden gerecycled. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld lege pakken van melk en sap.
Als het om recycling gaat, loopt Zweden voorop: meer dan 99% van het huishoudelijk afval dat in Zweden wordt geproduceerd, wordt gerecycled 1 .
Nadat alle recyclebare stromen, zoals metaal, papier en karton, plastic, hout, glas en GFT uit het afval zijn gesorteerd gaat het restafval naar grote moderne afvalenergiecentrales (AEC). Er zijn 12 van zulke afvalenergiecentrales in Nederland. Daar wordt het afval verbrand om zo duurzame energie te produceren.
De top 3 landen voor afvalrecycling
Zwitserland is in 2000 gestopt met het storten van afval op stortplaatsen en hergebruikt nu 53% van het afval via materiaalhergebruik (dat wil zeggen recycling en compostering), terwijl de overige 47% wordt verbrand voor energieopwekking. Zweden is met 99% afvalhergebruik ook al bijna volledig hersteld.
Afvalinzameling
Elke gemeente zamelt huishoudelijk afval in . De gemeente regelt de ophaalservice aan huis of biedt een inzamelpunt in de buurt. Grofvuil, zoals meubels of elektrische apparaten, moet u naar een recyclingcentrum brengen, waar de gemeente controleert of dit afval hergebruikt kan worden.
Het gevolg hiervan is dat het grootste deel van het plastic afval ter wereld – maar liefst 79 procent – op stortplaatsen of in de natuur terecht is gekomen. Ongeveer 12 procent is verbrand. Minder dan 10 procent is gerecycled.
De gemiddelde levensduur van een stortplaats voor gemeentelijk vast afval is ongeveer 30 tot 50 jaar. Zodra de stortplaats vol is, wordt deze afgesloten met een afdekking en een bovenlaag van aarde. Er wordt dan geen afval meer bijgestort , maar het monitoren van de stortplaats gaat nog tientallen jaren door.
Huishoudelijk plastic verpakkingsafval blijft binnen de EU
Verpact (voorheen Nedvang) en haar ketenpartners hebben hiervoor contracten met recyclers in Europa. Ingezameld huishoudelijk PMD en uit restafval nagescheiden plastic en drankenkartons worden bij sorteerders in Nederland en Duitsland gesorteerd.
Recycling is zinloos, tenzij je geeft om de gezondheid van de planeet Aarde . Meneer Musk heeft beloofd Mars te koloniseren met zijn SpaceX-raketten. Maar voor de meesten van ons zal Operatie Bezetting van Mars geen optie zijn.