Inuit (Eskimo's) eten traditioneel een dieet dat extreem rijk is aan vetten en eiwitten, voornamelijk afkomstig van de jacht op zeezoogdieren (zeehonden, walvissen, walrussen), landdieren (rendieren/kariboes, ijsberen) en vis. Vanwege de kou eten ze dit vlees vaak rauw, bevroren, gedroogd of gekookt. Plantaardig voedsel is schaars, maar omvat bessen, zeewier en wortels. aHealthylife.nl +4
De belangrijkste caloriebronnen in het dieet van de Eskimo's waren eiwitten en vetten afkomstig van zoogdieren en vis . In Alaska waren er over het algemeen drie typische Eskimo-diëten, hoewel er veel lokale en seizoensgebonden variaties waren. Aan de kusten van de Noordelijke IJszee en de Beringzee was het grootste deel van het voedsel afkomstig van zeehonden, walrussen en walvissen.
Deze mensen jagen voor het grootste deel van hun voedsel en gebruiken elk deel van het dier. Dit omvat ook het spek, dat gebruikt wordt voor olie. Dit dieet voorziet hen van veel eiwitten en vetten , wat hen helpt warm te blijven in het koude weer. Naast vlees eten deze koudgevoede mensen ook planten.
Ottawa l De gemiddelde Canadees sterft op zijn 79ste, maar de levensverwachting van de Inuitbewoners van Canada is niet meer 64 jaar. 'Wij worden even oud als de Canadezen in 1946. '
Gejaagde dieren, waaronder vogels, kariboes, zeehonden, walrussen, ijsberen, walvissen en vissen, voorzagen de Eskimo's minstens tien maanden per jaar van al hun voedsel. In de zomer verzamelden ze daarnaast wat plantaardig voedsel, zoals bessen, grassen, knollen, wortels, stengels en zeewier .
Over Inuktitut
Het is een van de dialecten van Inuktut, die wordt erkend als een officiële taal in Nunavut en in de Northwest Territories. Het is in de Eskimo-Aleut taalfamilie die wordt gesproken zo ver naar het westen als Rusland, door Canada, en in het oosten van Groenland.
Neuzen wrijven is geen Inuit vorm van zoenen
In tegenstelling tot wat je waarschijnlijk hebt ervaren tijdens een zogenaamde Eskimokus, ruiken de Inuit aan elkaars wangen en haar. Deze handeling staat bekend als kunik.
Die mensen op de Noordpool, die Eskimo's, hebben een huis van ijs. Een sneeuwhut. Daar slapen ze. Zo'n hut heet een iglo.
86-87). Stefansson merkte op dat bij de Komallik Eskimo's "... vrouwen weliswaar worden uitgewisseld, maar zelden voor meer dan één nacht per keer , en zelden, behalve wanneer de twee families elkaar na een lange scheiding weer ontmoeten. Na een nieuwe scheiding kan dit zich herhalen."
Er wordt ook beweerd dat de regelmatige consumptie van muttuk of mattak, oftewel de opperhuid van een narwal, en/of een hogere tolerantie voor vitamine C-tekort bij de Inuit de lage incidentie van scheurbuik in Inuit-gemeenschappen verklaart [1,2,5–8].
Meer dan 80% van de Eskimo's en indianen in Alaska bleek lactose-intolerant te zijn . Daarom wordt de consumptie van verse melk of lactosehoudende producten afgeraden in voedingsprogramma's voor deze bevolkingsgroepen.
Turfhutten en zomertenten van de Inuit
Een typische Inuit hut was laag, met muren van grote stenen en een dak dat werd ondersteund door balken van drijfhout. De woningen lagen altijd dicht bij de zee zodat de Inuit gemakkelijk bij hun kajaks konden komen als ze op zeehonden jaagden.
Iglo's werden in verschillende configuraties gebouwd, afhankelijk van de grootte van het gezin. Niemand wilde dat het binnenin druppelde of dat er roet ophoopte, vooral niet na een storm. De iglo's werden elke dag schoongemaakt. Bij het wakker worden maakten ze het slaapplatform (ook van sneeuw) glad met hun voeten.
Onderzoek onder de inheemse bevolking van Canada heeft aangetoond dat de Inuit verschillen van de bevolking in het zuiden wat betreft hun consumptiepatroon. Ze drinken over het algemeen relatief weinig, maar als ze dat wel doen, consumeren ze grote hoeveelheden alcohol (bingedrinken of overmatig drinken).
Een eskimokus of neuskus is een soort kus waarbij het puntje van de neus tegen de neus van een ander wordt gedrukt, meestal geïnterpreteerd als een vriendelijk begroetingsgebaar. In bepaalde eskimoculturen wordt dit gebaar ook wel een kunik genoemd.
De meest voor de hand liggende eerste stap is het bestuderen van het dieet van de Inuit. In het Arctische gebied zijn geen bewerkte voedingsmiddelen of geraffineerde suikers te vinden, en ook geen supermarktproducten die bespoten zijn met ascorbinezuur en citroenzuur om ze langer houdbaar te maken.
In de Inuit-cultuur
Een veelvoorkomend misverstand is dat deze gewoonte is ontstaan zodat Inuit elkaar konden kussen zonder dat hun monden aan elkaar vastvroren. In werkelijkheid is het een niet-erotische, maar intieme begroeting die gebruikt wordt door mensen die, wanneer ze elkaar in de buitenlucht ontmoeten, vaak weinig meer dan hun neus en ogen bloot hebben .
In Groenland vertelden kledingstukken verhalen over overleven, identiteit en kunstzinnigheid aan de rand van de bewoonbare wereld. De zeehondenbontriem is een bewijs van hoe de vindingrijkheid van de Inuit zelfs de meest intieme aspecten van het dagelijks leven omvormde tot uitingen van veerkracht en schoonheid.
Inuitvrouwen baren al kinderen sinds, nou ja, sinds er Inuit bestaan . Hoewel onze voorouders geen zwangerschapskalenders of artsen hadden om hen te helpen, hadden ze vaak andere experts tot hun beschikking: vroedvrouwen. Deze Inuitvrouwen hadden ervaring met het begeleiden van de bevalling van gezonde baby's.
Wie bijvoorbeeld last heeft van ongesteldheid of vaginale afscheiding, doet er goed aan om minimaal in ondergoed te gaan slapen. „Dat is de beste optie om een nachtelijke puinhoop in de ochtend te voorkomen”, zegt verloskundige Ross.
Inheemse stammen als de eskimo's drukken hun lippen niet tegen elkaar, maar wrijven hun neuzen tegen elkaar aan als blijk van liefde en genegenheid. In sommige andere culturen, zoals in delen van Azië en Afrika, kan zoenen in het openbaar als ongepast worden beschouwd.
Vermijd cafeïne 10 uur voor het slapengaan . Stop met alcohol drinken 3 uur voor het slapengaan. Stop met werken 2 uur voor het slapengaan. Stop met schermgebruik 1 uur voor het slapengaan.
Zowel in Groenland als in Tuvalu begroeten mensen elkaar door elkaars gezichten te besnuffelen. Dit is dus de echte 'eskimo-kus'! In Groenland is kunik, de Inuit-traditie waarbij je je neus en bovenlip tegen iemands wang of voorhoofd drukt en snuift, enkel bedoeld voor mensen met wie je heel hecht bent.
Een kus op de neus. Deze zachte kus is een pure vorm van liefde en bewondering voor je partner . Het is niet sensueel of wellustig, maar juist heel lief, omdat je partner simpelweg zijn of haar lippen op je neus legt, waardoor je je geliefd en verzorgd voelt.
Meestal geeft de kant waar we kussen geen probleem. We beginnen meestal links en als we dat anders willen, geven we dat gewoonlijk op tijd aan door ons hoofd merkbaar de andere kant op de draaien. Soms is er wel eens kortsluiting als we niet snel genoeg ontdekken aan welke kant de ander begint.