Paarden drukken hun welbevinden uit door af en toe te briesen, vol genot te kauwen en vooral door de aparte lichaamsdelen samen te bewegen. Ogen: zachte uitdrukking, glanzend. Lippen: in het spel met andere paarden wordt de bovenlip vaak verlengd.
Ze hinniken en snuiven
Sommige paarden zijn van nature luidruchtiger dan andere, maar over het algemeen is een zacht gehinnik een teken van een blij, ontspannen paard. Een zacht gesnuif is ook een teken van ontspanning – u zult dit misschien opmerken als uw paard eenmaal ontspannen is tijdens uw rit.
Als het paard je zachtjes met zijn hoofd duwt, is dit een verzoek. Heb je misschien een lekkere wortel in je tas? Het hoofd omhoog trekken is daarentegen meer een defensieve houding.
Een paard kan laten zien dat hij je mag door naar je toe te komen, zachtjes te knabbelen of te likken, ontspannen oren te hebben, en door je te volgen of te gehoorzamen tijdens het werken met hem.
Ongelukkige paarden zijn vaak lusteloos en ongeïnteresseerd. Ze vertonen dikwijls stereotiep gedrag – zoals weven, kribbebijten, luchtzuigen, schrapen, schudden met hun hoofd – en kunnen agressief zijn.
Zijn hoofd is verlaagd en zijn oren onbeweeglijk met de nek gestrekt (open kaak-nekhoek) en op hetzelfde niveau als de rug . Dit wordt beschreven als een 'teruggetrokken' houding en verschilt aanzienlijk van die van een paard dat zijn omgeving observeert, wiens nek hoger wordt gehouden en wiens oren nieuwsgierig bewegen.
In positieve zin is het paard opmerkzaam en nieuwsgierig. Hij gaat stapvoets op een object af en verkent het aansluitend met zijn reuk- en tastzin. Als hij iets onbekends waarneemt, wordt hij zenuwachtig. Zijn mimiek verraadt irritatie en onrust.
Het hinniken lijkt een zoekende roep te zijn die sociaal contact op afstand vergemakkelijkt .
Hoe zeggen paarden ik hou van je? Terwijl we nog steeds wachten op de "ik hou van je" in paardentaal, hebben paarden hun eigen manieren om het te zeggen. Ze kunnen je terug verzorgen, hun ogen op je gericht houden of zachtjes tegen je nek aanleunen en ademen . Het is hun versie van liefdesbrieven, maar dan kwijler en veel schattiger.
Begroet het paard, waar je op mag rijden, vriendelijk: het paard wordt rustiger en vertrouwensvoller, wanneer je het aait en met vriendelijke stem spreekt. Benader het paard nooit van achteren: houd oogcontact en voldoende afstand. Geef het paard geen voer uit de hand, anders zoekt het je hele lichaam naar eten af.
Door kopstoten voelt een paard zich zeker over zijn vermogen om zijn wereld te controleren en heeft hij een gezond gevoel van handelingsvrijheid , zegt McLean. Het laatste wat je wilt doen is dat vernietigen. Maar omdat je ook niet wilt dat hij ruw tegen je aan duwt, kun je hem de kans bieden om iets anders te controleren, zegt hij.
Hinniken Een hard, hoog geluid dat bedoeld is om grote afstanden te overbruggen en contact met de kudde te krijgen en te houden. Nickering (uit het Engels: een zacht gehinnik) Een stil, zacht gehinnik, bijna een uitblazen. Wordt vaak als begroeting gebruikt. Ook merries en hengsten doen dit om hun interesse te uiten.
Paarden die enthousiast zijn om bij je te zijn, laten dat vaak zien met genegenheid, zachte duwtjes en zelfs paardenhinniken. Duwtjes en zachte verzorging zijn duidelijke tekenen dat je paard je vertrouwt en tijd met je wil doorbrengen. Betrokkenheid kan ook tijdens trainingssessies plaatsvinden.
Nickering. Je paard gebruikt zijn stembanden, maar houdt zijn lippen gesloten voor dit zachte geluid. Het is meestal (maar niet altijd) een vriendelijke herkenning en welkom "Hoi!
Net als bij mensen kunnen ook bij paarden kruiden zoals passiebloem, hop, rode klaver, valeriaan, kamille en sint janskruid in stress-situaties en bij rusteloos, prikkelbaar gedrag helpen. Deze kruiden helpen bij een zenuwachtig gevoel en een betere concentratie.
Lichaamstaal begrijpen:
Let op hun oren, ogen, staart en lichaamshouding om te weten hoe ze zich voelen. Door subtiele signalen op te pikken, kun je je aanpassen aan hun behoeften en gemoedstoestand. Dit toont je paard dat je echt naar hem luistert en bevordert het gevoel van begrip en wederzijds respect.
Paarden die jouw bewegingen volgen in hun aanwezigheid, laten zien dat ze gefocust zijn en jou 100% van hun aandacht geven. Als jouw paard jou volgt wanneer ze jou zien, beschouwen ze jou als een vriend . Zodra jouw paard heeft geleerd jou te vertrouwen, zullen ze hun hoede laten varen en ontspannen zijn in jouw aanwezigheid.
Een paard dat graag bij je is, je als zijn maatje ziet en je vertrouwt, zal inderdaad ook tijdens het rijden beter meewerken! Het is dus zeer goed om verder te kijken dan alleen maar het rijden. Een paard dat geen vertrouwen heeft in de persoon naast hem, zal dat zeker niet hebben als diezelfde persoon op hem zit.
Geen glimlach zoals wij die kennen, maar het scheelt niet veel! Ogen en oren vertellen ook een verhaal: als hun ogen lateraal gericht zijn en licht gesloten, en hun oren naar voren gericht zijn of lichtjes opzij ontspannen , is het een goed teken dat ze gelukkig zijn in het gezelschap dat ze hebben.
De vraag is echter of paarden ook na meerdere jaren specifieke personen kunnen herkennen. Roelfsema antwoordt ook op die vraag bevestigend: “Veel onderzoek is daar niet naar gedaan, maar wat we wel weten is dat paarden in elk geval na acht maanden nog personen herkennen aan hun stemgeluid, geur en gezicht.”
Het paard vertrouwt je en accepteert je als leider van de kudde als hij ervoor kiest je te volgen .
Bij een gelukkig paard hangt de onderlip slap en staan de oren lichtjes en in een zijwaartse positie naar beneden gericht. Een paard dat zich goed voelt, houdt een achterbeen gebogen en rust op de rand van een hoef terwijl de staart ontspannen naar beneden hangt.
Paarden ruiken aan elkaar en bij wederzijdse genegenheid blazen de paarden lucht uit de neusgaten richting de neusgaten van de ander. Soms hummen en hinniken ze ook. Wanneer ze elkaar afwijzen zie je dat ze gaan gillen, een aanvallende houding aannemen of slaan met de voorbenen.
Als een paard likt en kauwt tijdens de training wordt dit vaak geïnterpreteerd als een signaal dat hij aan het leren is en onderdanigheid toont. Maar uit een nieuw onderzoek blijkt juist dat dit gedrag een natuurlijke reactie is op een stressvolle situatie.