Abortussen kunnen pijnlijk zijn omdat de procedure—of dit nu via medicatie of een medische ingreep gebeurt—het lichaam dwingt om een zwangerschap af te breken. Dit proces veroorzaakt hevige krampen in de baarmoeder. www.profemina.org +1
Misoprostol verzacht de baarmoederhals en veroorzaakt krampen in de baarmoederwand, waardoor de baarmoeder gemakkelijker geleegd kan worden . Deze krampen zijn de belangrijkste bron van pijn tijdens een medicamenteuze abortus en zijn het hevigst vlak voordat bloedstolsels en weefsel worden afgestoten.
De vraag of een foetus pijn voelt bij abortus is complex en onderwerp van wetenschappelijk debat, maar de algemene wetenschappelijke consensus is dat een foetus vóór 24 weken zwangerschap, wanneer de meeste abortussen plaatsvinden, geen pijn kan voelen omdat de benodigde hersenstructuren voor bewuste pijnperceptie nog niet ontwikkeld zijn; wel kunnen er reflectieve reacties optreden. Na 24 weken is er wel een ontwikkeld zenuwstelsel en worden er soms verdovingsmiddelen toegediend, maar abortus na deze termijn is in veel landen, inclusief Nederland, beperkt.
De pijn kan in het begin heel heftig zijn en het bloedverlies kan daarna nog twee weken aanhouden zoals bij een menstruatie. Zorg dat je pijnstilling in huis hebt, bijvoorbeeld Ibuprofen of Aleve, het liefst ook zetpillen, omdat je door misselijkheid de pijnstillers misschien niet binnen kunt houden.
Doet de abortuspil pijn? De behandeling met de abortuspil kan pijn doen en krampen veroorzaken. Dit is per persoon verschillend. Soms valt de pijn erg tegen, soms erg mee.
De overgrote meerderheid van de verhalen beschreef ondraaglijke pijn, erger dan een bevalling , en oncontroleerbare bloedingen.
Na een abortus is het normaal om gevoelens van verlies, verdriet, boosheid of opluchting te hebben. Soms ervaar je één van de gevoelens heel sterk, soms voel je alles door elkaar. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
Het is niet verantwoord om op de dag van het inbrengen van de 4 tabletten alleen thuis te zijn. Om infectie te voorkomen is het advies gedurende 10-14 dagen na de abortus GEEN tampons of menstruatie cup te gebruiken, GEEN vaginale seks te hebben, NIET te zwemmen en NIET te baden.
Een abortus is voor veel mensen een ingrijpende ervaring. Ook als je zeker weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt. Gevoelens van verlies, verdriet, boosheid, schuldgevoel of opluchting na een abortus zijn normaal. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
Zo'n 10-45% van de vrouwen meldt baarmoedercontracties of -krampen en maagdarmklachten (misselijkheid, braken en diarree) als bijwerking van de abortuspil. Bij 5% van de vrouwen treedt een ernstige bloeding op en bij 1,4% van deze groep is een ingreep nodig om het bloeden te stoppen.
Het medicijn zorgt ervoor dat de baarmoeder samentrekt en de zwangerschap afstoot. Gemiddeld ervaren vrouwen meer pijn dan ze hadden verwacht. Ze omschrijven de pijn als erger dan menstruatiekrampen en vergelijken deze met weeën.
Met een curretage wordt je baarmoederholte leeggezogen via een buisje. Wat gebeurt er met het vruchtje? In het abortuscentrum wordt het vruchtje in een aparte kleine container opgevangen en later verbrand als medisch afval. Of je het vruchtje mee wil nemen naar huis wordt niet standaard bevraagd.
Hormonale klachten
Bijverschijnselen van de zwangerschap zoals misselijkheid en emotionele instabiliteit verdwijnen meestal binnen enkele dagen tot twee weken. Omdat de zwangerschapshormonen nog een tijdje in je lichaam blijven, kan een zwangerschapstest tot drie/vier weken na de behandeling positief zijn.
Abortus kan een stressvolle en emotioneel ingrijpende gebeurtenis zijn. Mensen die een abortus overwegen, hebben vaak angsten en onzekerheden over wat een abortusprocedure inhoudt, waaronder de stappen van een procedurele abortus, anesthesie [1] en mogelijke fysieke en emotionele reacties op abortus [2].
Wat gebeurt er na een abortus? Na een abortus kunt u last krijgen van: buikkrampen of -pijn gedurende enkele dagen; vaginaal bloedverlies – dit kan enkele weken aanhouden na een medische of chirurgische abortus.
Abortus: Amnesty's standpunt
Duidelijk is wel dat het criminaliseren of onmogelijk maken van abortus een schending kan zijn van de autonomie, het recht op leven en gezondheid en de privacy van mensen die zwanger kunnen worden. Amnesty International actualiseerde in 2020 haar beleid over abortus .
Een abortus heeft in principe geen invloed op de vruchtbaarheid.
Sommige onderzoekers stellen dat abortus de geestelijke gezondheid van vrouwen een slag toebrengt, het zou bijvoorbeeld posttraumatische stress opleveren. Andere onderzoekers beschouwen abortus niet als trauma, maar als een levensgebeurtenis.
Nederlanders denken dat de meeste vrouwen abortus plegen omdat er geen kinderwens is (27 procent), het ongeboren kind een afwijking of handicap heeft (26 procent) of na een verkrachting (17 procent).
Je mag gewoon douchen. Zolang je bloedverlies hebt, mag je niet in bad en niet zwemmen. Na het onderzoek kun je 1 tot 2 weken wat bloedverlies of bruine afscheiding hebben. Zolang je bloedverlies hebt, gebruik je geen tampons.
Het gebruik van de abortuspil kan voor sommige vrouwen een heftige ervaring zijn. De abortuspil veroorzaakt buikkrampen die een aantal uren kunnen aanhouden. Deze buikkrampen voelen als hevige menstruatiekrampen. Andere mogelijke bijwerkingen zijn misselijkheid, braken, koude rillingen en diarree.
De meeste abortussen vinden in het begin van de zwangerschap plaats, 79% in de eerste 8 weken en 88% in de eerste 12 weken. Abortus in Nederland kan tot 22 à 24 weken, maar in praktijk zien we dus dat het overgrote merendeel al vroeg in de zwangerschap een besluit neemt.
Abortus kan gevoelens van opluchting brengen, maar mannen ervaren ook andere emoties waaronder angst, verdriet, schuldgevoelens, hulpeloosheid en machteloosheid.
Geen zware fysieke inspanningen. Als je een job hebt waar je veel moet rechtstaan, rondlopen, dingen optillen, etc. kan het beter zijn om een paar dagen thuis te blijven. Als je zittend werk hebt kan je in principe de dag erna weer gaan werken.
Mogelijke complicaties