Morgoth (oorspronkelijk Melkor genoemd) was de belichaming van het kwaad in J.R.R. Tolkiens legendarium omdat hij werd gedreven door extreme trots, jaloezie en een fundamentele behoefte om alles te vernietigen wat niet van hem was. In tegenstelling tot Sauron, die orde wilde scheppen door controle, streefde Morgoth naar pure chaos en de vernietiging van de schepping van Eru Ilúvatar (de Godfiguur in Tolkiens werk). Tolkien Gateway +2
Morgoth daarentegen heeft een duidelijk motief: hij is zeer trots, begeert de scheppingskracht die Eru Ilúvatar bezat en is verbitterd omdat hij de enige is die deze kracht heeft . Hij verlangde ook naar macht over Arda en besloot deze te vernietigen toen hem dit werd geweigerd.
Morgoth werd door de Valar door de Deur van de Nacht achter de Muren van de Wereld in de Tijdloze Leegte gegooid. De wonden die Morgoth aan de wereld had toegebracht zouden echter nooit meer helemaal genezen.
Melkors verdorvenheid begint al vroeg in zijn geschiedenis, maar hij is niet inherent kwaad . Hij is het machtigste wezen dat door Eru is geschapen en bezit een overweldigende drang om dingen te creëren – een centraal thema in Tolkiens werk. Niets is in het begin kwaad, maar Melkor veranderde al snel in een slechterik.
De Valar verbannen hem voorgoed uit de wereld en werpen hem door de Poort van de Nacht de leegte in, tot de voorspelde Dagor Dagorath, waar hij zijn uiteindelijke ondergang zal vinden . Maar zijn kwaad blijft bestaan en zijn wil beïnvloedt alle levende wezens.
Galadriel verlaat Valinor samen met vele andere Ñoldor-elfen om naar Midden-aarde te reizen en tegen Morgoth te vechten. Ze overleeft het hele Eerste Tijdperk, dat eindigt met de nederlaag van Morgoth en 590 jaar duurt. Op dat moment is ze 728 jaar oud .
Sméagol – alle anderen wisten wat er zou gebeuren, het ultieme offer dat gebracht moest worden. Ze maakten de keuze om te doen wat nodig was om Sauron en zijn legers van het kwaad te verslaan. Sméagol had geen keuze, hij werd tot het bittere einde gedreven door de wil van de ring…!
Hij was gespesialiseert in de smeedkunst van de Ringen der macht. Doordat hij hier veel van wist werd hij hebberig en veranderde in een boze tiran. Als Gandalf een goed idee bedacht tegen Sauron, heeft Saruman altijd kritiek.
Melkor (Morgoth) was dus een Valar. Sauron, de grootste van zijn luitenanten, was een Maiar .
Tijdens de strijd verwondde Fingolfin Morgoth zeven keer en wist hij Morgoth nog een laatste steek in de voet toe te brengen voordat hij stierf; wonden die nooit volledig zouden genezen.
Durins Vloek haalde de groep in bij de Brug van Khazad-dûm. Gandalf en Legolas beseften meteen wat het was: een Balrog van Morgoth. Gandalf ging de confrontatie aan met de demon en verbrijzelde de brug waarop ze beiden stonden, waardoor het beest in een schijnbaar bodemloze kloof stortte.
Waarom was Sauron bang dat Aragorn de Ring in zijn bezit zou krijgen? Gandalf legt het uit in De Terugkeer van de Koning (tijdens de raad na de Slag op de Pelennorvelden): Sauron zou er nooit aan gedacht hebben dat iemand de Ene Ring zou willen vernietigen.
Sauron's baas Morgoth was bekend als Melkor, die min of meer de rol van Lucifer had. Sauron bevindt zich op de volgende "laag" van engelen, hoewel hij een van de grootste is.
Er wordt gezegd dat Morgoth, na de vernietiging van de Twee Lampen, vele kwaadaardige wezens van verschillende gedaanten schiep, "maar de Orks werden pas gemaakt nadat hij de Elfen had aanschouwd, en hij schiep hen als bespotting van de Kinderen van Ilúvatar ".
Sauron behoort tot de Maiar. Dezelfde soort als Gandalf en de andere Wizards. In wezen is zijn ras ouder dan de Elven en ze bestaan al sinds de schepping van de wereld. In essentie zijn ze lagere engelen die een fysieke vorm aannemen.
Hij was alleen omdat hij op zoek was naar de Onvergankelijke Vlam, omdat hij probeerde Ilúvatars gezag te ondermijnen en omdat hij dingen wilde maken om te bezitten. Hij was alleen vanwege de andere vier 'zonden': rebellie, trots, bezitterigheid en ongeduld .
Aragorn was een directe afstammeling van Isildur, de oudste zoon van Elendil, en had als zodanig recht op de troon van de koninkrijken Gondor en Arnor.
Ze wordt beschreven als "de machtigste en mooiste van alle Elfen die in Midden-aarde zijn gebleven" en "de grootste van alle Elfenvrouwen". Gedurende het Derde Tijdperk was het onbekend wie de Drie Ringen droeg, maar tijdens de Oorlog om de Ring onthulde Galadriel aan Frodo Baggins dat zij de draagster van Nenya was.
Mithrandir gaat terug naar de oprichting van Gondor, voordat hij de naam Gandalf kreeg. Dit is wat ze hem altijd hebben genoemd.
Isildur was een Númenoreaan die de Witte boom overplantte en Sauron versloeg met Narsil, het zwaard van zijn vader Elendil. Hij had ook nog een broer namelijk Anárion. Hij had vier zonen, Aratan, Elendur, Ciryon en Valandil.
De reden hiervoor is dat Gandalf, of Maiar Olorin, de wijste Maiar was, die Sauron in wijsheid overtrof . Toen hij de ring bezat, zou hij die wijsheid gebruiken om rechtvaardigheid te bewerkstelligen, maar het zou een egoïstische en verdraaide vorm van rechtvaardigheid zijn. Hij zou kwaad doen terwijl hij dacht dat hij goed was, wat nog verschrikkelijker was dan puur kwaad.
Toen Gandalf stierf tijdens de strijd tegen de Balrog, werd hij door Eru teruggebracht als Gandalf de Witte omdat hij wilde dat hij de mantel zou dragen die Saruman had moeten dragen.
Uiteindelijk bracht Legolas veel Boselfen naar het zuiden, en zij vestigden zich in Ithilien, dat opnieuw het "mooiste land in alle westelijke landen" werd. Ze bleven in Ithilien "honderd jaar lang" in de Mensenwereld. Na de dood van Aragorn bouwde Legolas een klein schip en zeilde naar het westen, waarbij hij naar verluidt Gimli meenam .
Boromir is ten einde raad: zijn schuldgevoel over de aanval op Frodo, zijn falen om Merry en Pippin te redden, zijn verdriet over het verval van Gondor ; alles wordt hem vergeven door Aragorn, die belooft dat zijn dood niet tevergeefs is geweest. Boromir nam de verantwoordelijkheid op zich waar zoveel mannen dat niet doen, en dat leverde hem verlossing en mijn respect op.
Waarom moesten Fili en Kili sterven? Er bestaan verschillende theorieën over waarom Tolkien Fili en Kili aan het einde van De Hobbit liet sterven. Een theorie is dat hij de belangrijke en loyale rol van Fili en Kili als zonen-zussen van Thorin wilde benadrukken , een belangrijke relatie in de middeleeuwse literatuur.