Op de IC liggen kritiek zieke patiënten bij wie een of meerdere vitale, belangrijke lichaamsfuncties, worden bedreigd zoals de ademhaling, de bloedcirculatie of nierfunctie. IC-patiënten hebben daardoor hoog-technologische, complexe en intensieve zorg nodig.
Over de afdeling Intensive Care
Er worden ernstig zieke patiënten (volwassenen en kinderen) opgenomen bij wie een of meer belangrijke lichaamsfuncties zijn uitgevallen of worden bedreigd. Voor het functioneren van deze vitale functies is intensive care zorg (IC zorg) noodzakelijk.
Welke patiënten liggen op de Intensive Care? Op de Intensive Care liggen patiënten die extra bewaking en speciale zorg nodig hebben. Dit kunnen patiënten zijn die worden opgenomen na een operatie, vanaf de verpleegafdeling of via de Spoedeisende Hulp.
Helaas is het niet altijd mogelijk om iemand te genezen. Op de intensive care komt het voor dat ernstig zieke en verzwakte patiënten overlijden, zelfs tijdens een behandeling. In sommige gevallen wordt er besloten dat verder handelen medisch zinloos is.
Vaak is beademing noodzakelijk of zelfs levensreddend. Meestal is er een duidelijke reden waarom patiënten tijdelijk niet zelfstandig kunnen ademen, zoals een ernstige infectie die eerst behandeld moet worden. De beademing, die daarbij hoort, moet u zien als het tijdelijk overnemen van een belangrijke lichaamsfunctie.
Een verblijf op de IC kan één nacht duren, maar ook langer, tot zelfs meerdere weken. Dit hangt af van hoe het met de patiënt gaat.
Het kan uren, dagen, weken of, zelden, maanden of jaren duren. Idealiter ligt u zo kort mogelijk aan de beademing. Uw zorgverleners testen dagelijks of vaker uw vermogen om zelfstandig te ademen.
Daaruit blijkt dat ruim 91% van de patiënten door de intensive care behandeling de kritieke ziekteperiode overleeft. Na 1 jaar is ongeveer 77% van de patiënten nog in leven.
Opvangmatje. Als de patiënt infuusvoeding krijgt, produceert hij ondanks dat hij geen voedsel binnen krijgt via de maag en darm, toch ontlasting, omdat de darmwand zichzelf continu vernieuwt. Ook comateuze patiënten en beademde patiënten die gesedeerd zijn, krijgen spontaan ontlasting.
Tijdens de beademing worden patiënten met medicijnen in slaap gehouden. De beademing kan kort duren maar ook meerdere dagen of zelfs weken. Patiënten die een lange periode aan de beademing liggen worden steeds zwakker. De organen gaan hierdoor vaak minder goed functioneren.
Intensieve zorgafdelingen werden gegroepeerd in vier typen: medisch, inclusief hartbewaking; chirurgisch, inclusief trauma en cardiovasculair; neonataal en pediatrisch; en medisch-chirurgisch .
Op de Intensive Care verlenen wij intensieve en speciale zorg aan patiënten in een levensbedreigende situatie. Belangrijke lichaamsfuncties zoals ademhaling en bloeddruk worden daarbij extra bewaakt en/of overgenomen.
Het feit dat de patiënt de ogen open heeft en rondkijkt, wil niet zeggen dat hij iets ziet en herkent. Hetzelfde geldt voor horen. Maar het is niet altijd te merken of een patiënt geluiden hoort. Daarom moet u er eigenlijk van uitgaan dat hij u wel verstaat en begrijpt, ook al weet u dat niet zeker.
Hoelang een beademing duurt en hoe goed het ontwennen gaat, is van patiënt tot patiënt anders. Beademing kan enkele uren duren, maar soms duurt het dagen, weken of soms zelf maanden. Ruim 45 % van de IC-patiënten wordt beademd.
Een IC-verpleegkundige is verantwoordelijk voor de verpleegkundige zorg en het bewaken van de vitale functies van patiënten in levensbedreigende situaties. Intensive care verpleegkundigen spelen een belangrijke rol binnen de afdeling, omdat de verpleegkundige degene is die de zorg aan het bed geeft.
Het is niet te voorspellen hoe lang uw naaste op de IC moet blijven. Dat hangt heel erg af van de oorzaak van de IC-opname, maar ook van de leeftijd, conditie en fitheid van een patiënt. En of er sprake is van zogenaamd onderliggend lijden, zoals hart- of longproblemen, diabetes, obesitas of verminderde weerstand.
De meeste patiënten die op de Intensive Care worden opgenomen, zijn erg ziek. Als dit het geval is, moet u waarschijnlijk een klein plastic buisje laten inbrengen om urine uit uw blaas te laten lopen . Dit wordt een 'urinekatheter' genoemd. U kunt nog steeds uw darmen openen als u ziek bent, maar u doet dit mogelijk minder vaak dan normaal.
Vezels houden vocht vast in uw darm. U krijgt hierdoor meer en zachtere ontlasting en de werking van de darm wordt gestimuleerd. Vezels zitten vooral in volkoren- en roggebrood, aardappelen, volkoren pasta, zilvervliesrijst, peulvruchten (bonen, erwten, linzen), groenten (ook rauwe groenten) en fruit.
De mortaliteit na één jaar was 17% voor patiënten die minder dan 14 dagen op de IC lagen en 40% voor patiënten die meer dan 14 dagen op de IC lagen (relatief risico [RR] = 2,35; P < . 01) (Tabel 4). In de groep onder de 14 dagen was de mortaliteit significant hoger (RR = 3,3; P < . 0001) voor medische patiënten (33%) dan voor chirurgische patiënten (10%).
De behandeling op een IC is veel intensiever dan op andere verpleegafdelingen in het ziekenhuis. Op de IC liggen kritiek zieke patiënten bij wie een of meerdere vitale, belangrijke lichaamsfuncties, worden bedreigd zoals de ademhaling, de bloedcirculatie of nierfunctie.
Hoeveel last u hiervan heeft, verschilt per patiënt en kan te maken hebben met de ernst van uw ziekte, hoe lang u op de IC heeft gelegen en met uw toestand vóór de IC-opname. Herstel van functies heeft tijd nodig. Het kan zes maanden duren voordat u normale activiteiten weer kunt doen zoals u gewend was.
Aan de beademing liggen is meestal niet pijnlijk, maar kan oncomfortabel zijn . Met een beademingsbuis kunt u niet eten of praten. Met een tracheacanule kunt u mogelijk praten met een speciaal apparaat en bepaalde soorten voedsel eten. Met een gezichtsmasker kunt u alleen praten en eten als uw zorgteam dat aanbeveelt.
Hersendood en orgaandonatie
Het hart zou stoppen als de beademingsmachine wordt afgekoppeld. Door de beademing krijgen de organen nog zuurstof, en kunnen de organen van deze hersendode patiënt geschikt zijn voor donatie. Ongeveer de helft van de patiënten die na overlijden organen doneert is hersendood.
De prognose voor herstel is over het algemeen goed, met name met een toegewijd revalidatieprogramma en een robuust ondersteuningssysteem . Het is echter belangrijk om te erkennen dat de hersteltijdlijn kan variëren, grotendeels gebaseerd op de onderliggende gezondheidsomstandigheden en de duur van mechanische ventilatie.