Géén olie, wél kookvocht Lukt dit niet, dan kun je een scheutje van het wondermiddel genaamd 'kookvocht' toevoegen. Dit is dus niet zomaar heet water, maar het water waar de pasta eerder in heeft gekookt. Dit water zit dus bomvol zetmeel, waardoor de saus en de pasta lekker kan binden én het wordt niet plakkerig.
Kookvocht kan giftige stoffen bevatten
Kookvocht van groente kunt u gebruiken om bijvoorbeeld een saus of soep aan te verrijken. Wel is het raadzaam om dat niet van alle groente te gebruiken. Kookwater van groente en aardappels bevat namelijk niet altijd louter goede stoffen.
De kracht van het kookwater
Wel, pastawater zit vol restjes zout en zetmeel van de pasta die je erin kookte. Als je dat water toevoegt aan de pan waarin je je pasta afwerkt én waarin zich een vet – olijfolie of boter – bevindt, ontstaat er een emulsificatie (of culinaire magie).
Tomatensaus lang laten koken
Het lijkt zo idyllisch: een grote pan vol tomatensaus die uren op je fornuis staat te pruttelen. Toch verpest je de meeste tomatensauzen zodra je ze langer dan 15 minuten laat borrelen. De smaak van de tomaten vliegt dan volledig uit de saus en er blijft een zurige, rode saus over.
Antwoord: Als je een gevarieerd en gezond voedingspatroon hebt, krijg je in principe voldoende vitaminen en mineralen binnen. Door groente niet langer dan nodig te koken in weinig water, beperk je vitamineverlies. Kookvocht drinken is meestal af te raden.
Kookvocht
Kook je pasta, aardappelen of groentjes? Giet het kookvocht dan niet gewoon weg, maar hou het apart en laat afkoelen. Dit water is ook prima voor de wekelijkse gietbeurt én bevat extra voedingsstoffen. Ook het water dat je gebruikt om groenten en fruit te wassen kan je hergebruiken voor je planten.
Als u het water kookt, gaan alle eventuele aanwezige bacteriën dood en kunt u het kraanwater weer veilig drinken.
Géén olie, wél kookvocht
Lukt dit niet, dan kun je een scheutje van het wondermiddel genaamd 'kookvocht' toevoegen. Dit is dus niet zomaar heet water, maar het water waar de pasta eerder in heeft gekookt. Dit water zit dus bomvol zetmeel, waardoor de saus en de pasta lekker kan binden én het wordt niet plakkerig.
Laat een pan soep nooit koken, zo verliest hij zijn smaak. Laat een pan met soep zachtjes pruttelen op een zacht vuurtje. Als je de groenten toevoegt aan de soep, laat ze dan een paar minuten meebakken en voeg daarna pas de bouillon toe. Dit zorgt ervoor dat de groenten nog meer smaken afgeven aan de soep.
Je mag geen gedroogde pasta koken in een pan met saus uit een pot
Gedroogde pasta absorbeert water en geeft zetmeel af, en een saus uit een pot heeft niet genoeg vocht om het vol te houden . Het toevoegen van gedroogde pasta aan een voorbereide marinade zal de toch al dikke saus dikker maken, wat resulteert in een massa ongelijkmatig gekookte, gomachtige pasta en tomatenpuree.
Voeg geen olijfolie toe aan het kookwater. Dit is zonde van je dure olijfolie. Het voorkomt namelijk niet dat de pasta aan elkaar plakt, en zorgt er zelfs voor dat je saus niet aan de pasta hecht. Kook je pasta niet te lang.
Wanneer je een ei kookt, blijft een hoop calcium van het ei in het water achter. Zonde dus om dat zomaar weg te gooien! Hoe je het water van het gekookte ei gebruikt voor planten? Laat het water na het koken afkoelen en gebruik het om je planten water te geven.
Om zonder room toch een romige saus te krijgen heb je eigeel nodig.Eiwit kan de saus namelijk wat 'waterig' maken.
"Italianen bereiden de pasta in kokend water. Dus zo heb ik het ook geleerd." Toch heeft de culinaire journalist ook de andere methode geprobeerd. "Ze zeggen dat deze methode efficiënter is, omdat de pasta al in het water zit en zo kan opwarmen.
Bij het koken komen die halfafgewerkte pigmenten in het kookwater terecht. Daar reageren ze met ijzer en aluminium en verkleuren ze, afhankelijk van een aantal voorwaarden als temperatuur en zuurtegraad, tot rood, blauw, groen of bruin. Die verkleuring kunt u tegengaan door het kookwater zuur genoeg te houden.
Pasta mengen met de saus
De sleutel tot een perfect gerecht is om de pasta en saus samen te laten dansen. Voeg de pasta toe aan de pan met de saus en laat het even samen koken op laag vuur. Dit zorgt ervoor dat de smaken zich optimaal mengen en dat de saus mooi aan de pasta blijft kleven.
Op dezelfde manier zal het aan de kook brengen van soep ervoor zorgen dat verse groenten uit de tuin verwelken tot een papperige bende . Taai vlees en zompige groenten? Nee, dank u. Naast het beschadigen van de textuur, kan koken ook de smaak van een soep verminderen.
Soep of bouillon bestaat voor het grootste deel uit water. Dus met met deksel loopt het verdampte water weer in de pan, en zonder deksel verdampt het, en concentreer je je vloeistof.
De meeste bacteriën overleven het verhittingsproces van soep niet, maar sommige bacteriën vormen sporen. Wanneer de temperatuur van de soep daalt (tussen 7°C – 60°C) kunnen deze sporen zich ontwikkelen tot normale bacteriën en snel vermenigvuldigen, want de kans op bedorven soep aanzienlijk vergroot.
Doordat je het zout al in het begin van het kookproces gebruikt, zal je gerecht een diepere en meer gelaagde smaak hebben, omdat het zout zo diep kan doordringen. Met gezouten water is alles wel honderd keer lekkerder.
Wanneer je de pasta overgiet met koud water, spoel je het zetmeel weg. Het zetmeel maakt de saus die je achteraf over de slierten doet romiger, en zorgt ervoor dat de pasta zich goed vasthecht aan de saus.
Meng het goed door elkaar. Op dit punt voeg ik normaal gesproken een beetje water (1/4 tot 1/2) toe aan het blikje tomaten en roer het rond om alle tomatensmaak te krijgen, en giet dat ook in de pan. Dit zal de saus een beetje dunner maken en het langer laten sudderen zonder dat het aanbrandt tot de bodem van de pan.
Het klinkt misschien als de milieuvriendelijke optie, want je verspilt zo natuurlijk geen water. Maar: de UK Tea and Infusions Association waarschuwt dat je de waterkoker beter niet nog een keer aan kan zetten met hetzelfde water. Wanneer je water voor de tweede keer kookt, wordt het water vies en de thee smakeloos.
E.
coli-bacteriën vind je van nature in de darmen van mensen en warmbloedige dieren en dus in menselijke en dierlijke uitwerpselen. Ze komen dan ook veelvuldig voor in oppervlaktewater en de natuur. Ze komen echter niet zomaar in ons drinkwater terecht. De vervuiling komt altijd van buitenaf.
Hoewel kokend water effectief is bij het verwijderen van ziekteverwekkers zoals virussen, bacteriën en andere micro-organismen, garandeert het niet dat het drinkwater 100% veilig is .