De woorden mama en papa zijn overgenomen uit het Frans (maman, papa). Dat gebeurde al in de zeventiende eeuw. Net als in het Frans lag de klemtoon in het Nederlands op de tweede lettergreep: 'mamá', 'papá'. Er was toen geen noodzaak om de woorden als mamma en pappa te schrijven.
Er is geen betekenisverschil, het gaat om een verschil in spelling. De spelling mama is oorspronkelijk aan het Frans ontleend (maman). Omdat de eerste a kort is, is de dubbele m strikt genomen juister; vergelijk manen en mannen.
De oorsprong van de woorden "mum" en "mom"
Zowel "mom" als "mum" hebben in de loop van de tijd veranderingen in betekenis en gebruik ondergaan. Zo werd "mum" ooit als een formele term beschouwd, terwijl "mom" als informeler werd gezien. Dit onderscheid is echter niet meer zo duidelijk en beide termen worden nu in verschillende contexten gebruikt.
“Schrijf je nou mama en papa, of mag mamma en pappa ook?” Deze vraag stelde opinieweekblad Elsevier aan ons. Het antwoord kwam van Lut Colman, een van onze taalkundigen: “Allebei de schrijfwijzen zijn correct.” De woorden mama en papa zijn afkomstig uit het Frans.
Onder aanspreking verstaan we hier de benaming van de ouders door kinderen. De oudste aansprekingsvormen waren de oude erfwoorden vader en moeder, maar sinds de zeventiende eeuw zijn daar de aan het Frans ontleende vormen papa (1665) en mama (1680) bijgekomen.
We noemen hun ouders doorgaans 'mama' en 'papa' vanwege een natuurlijke taalontwikkeling waarbij de eenvoudige en instinctieve klanken 'ma' en 'pa' tot de eerste klanken behoren die baby's uitspreken .
Er is geen betekenisverschil, het gaat om een verschil in spelling. De spelling papa is oorspronkelijk aan het Frans ontleend.Omdat de eerste a kort is, is de dubbele p strikt genomen juister; vergelijk kapen en kappen.
De woorden mama en papa zijn overgenomen uit het Frans (maman, papa). Dat gebeurde al in de zeventiende eeuw. Net als in het Frans lag de klemtoon in het Nederlands op de tweede lettergreep: 'mamá', 'papá'.
Volgens het Etymologisch woordenboek van het Nederlands heeft het Nederlands mam(m)a en pap(p)a echter niet uit het Latijn overgenomen, maar uit het Frans, waar ze met één m of p werden geschreven (maman, papa); de schrijfwijzen mama en papa sluiten hierbij aan.
Een plusmama is een mama die naast de zorg voor haar eigen kindjes (indien ze die reeds heeft) ook de zorg van de kindjes van haar nieuwe partner op zich neemt.
Meestal noemen mensen hun ouders 'mum' in het Britse Engels, of 'mom' in het Amerikaanse Engels, en 'dad' in zowel het Britse als het Amerikaanse Engels.
Wat mama niet vertellen kon. Een geweldig beschreven zoektocht van een dochter naar het verleden van haar moeder, met - en passant - de geschiedenis van een tijdvak en een continent. Marcel Maassen is een rasverteller. Deze zoektocht naar haar moeder overstijgt het persoonlijke.
Zeker als je in de VS bent, is je moeder je "mom" - een afkorting van "mommy" en in het VK, Australië en Nieuw-Zeeland is het "mum" - een afkorting van "mummy" . Canada gebruikt beide (of zelfs "maman" in het Franstalige Quebec). Ierland en sommige delen van Groot-Brittannië kiezen voor "mam" - van "mammy". En anderen kiezen voor "mama".
Het woord mama staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
Mam en Pap worden gebruikt als hun namen, en namen worden altijd met een hoofdletter geschreven. Als ze als zelfstandige naamwoorden worden gebruikt, worden ze alleen aan het begin van de zin met een hoofdletter geschreven.
Gebruik Mom en Dad met een hoofdletter als je ze gebruikt zoals je een naam zou gebruiken . Bijvoorbeeld: "Ik had genoeg geld, maar Dad gaf me toch 20 dollar." Maar als je "my mom" of "my dad" zegt, schrijf je ze met een kleine letter.
Mom is een informele term voor een moeder.
Met andere woorden, schrijf woorden met een hoofdletter zoals Mother, Father, Grandmother, Grandfather, Son, Daughter en Sis als ze worden gebruikt in plaats van de naam van de persoon . Maar er is één uitzondering: ze worden niet met een hoofdletter geschreven als ze volgen op bezittelijke voornaamwoorden zoals her, his, my, our, your.
De fonetische uitspraak en spelling van 'mom' zijn echter nog steeds gebruikelijk in de West Midlands . De rest van Engeland neigt naar 'mum', hoewel sommige gebieden in Noord-Engeland de voorkeur geven aan 'mam', wat veel gebruikelijker is in Wales en Schotland.
"Mother" is het moderne Engelse equivalent van het Oudengelse " modor ", uitgesproken als "moh-dor". Dit komt van het Latijnse woord "mater", uitgesproken als "mah-ter". Ik weet zeker dat de meeste fijne mensen die dit lezen dat wel kunnen raden; doet de uitdrukking "Alma Mater" een belletje rinkelen? Het betekent "voedende moeder" in het goede oude Latijn.
Het Engelse woord "mom" wordt algemeen verondersteld te zijn afgeleid van het veel oudere woord "momma", dat van het Latijn naar het Spaans is afgeleid en vervolgens in het Engels is geïntroduceerd . Het Engelse woord "mom" wordt vaak gezien als een verwant van het Spaanse equivalent "mama". Het woord "dad" heeft een andere oorsprong.
Het beste antwoord
De oorsprong van het woord ligt vooral fonetisch, gezien de klank, net als bij mama, een van de makkelijkst te maken klanken voor kleine kinderen is. Daarom is mama of papa veelal het eerste woord dat een kind kent.
Een vader zorgt voor zijn gezin . Hij laat zijn kinderen zien hoe ze in deze wereld moeten leven. Hij beschermt en werkt hard voor zijn gezin. Hij geeft het goede voorbeeld en zorgt ervoor dat zijn gezin niets tekortkomt, zelfs als hij dat wel doet.
De samenstelling papa's-kindje betekent 'kind dat vooral met de papa een sterke band heeft'. Er staat een koppelteken omdat het linkerdeel op een apostrof + s eindigt. Een synoniem is vaderskindje. Ons dochtertje is een echt papa's-kindje.