Het zit niet goed in je relatie Vreemdgaan biedt je spanning en sensatie, de verleiding van het nieuwe, een welkome ontsnapping aan de dagelijkse sleur. Uit onderzoek[1] uit 2019 blijken de twee grootste redenen om vreemd te gaan het gebrek aan liefde en de behoefte aan meer seksuele partners.
Veelvoorkomende oorzaken van vreemdgaan
persoonlijkheidskenmerken als: niet geleerd hebben hoe je met liefde moet omgaan, moeite met je aanpassen, niet geleerd hebben je gevoelens en behoeften te uiten, je bent seksueel nieuwsgierig/avontuurlijk, je hebt geen realistische verwachtingen van een relatie.
Grote kans dat één van je ouders dit ook deed, want vreemdgaan bijkt deels erfelijk te zijn. Bij mannen is het wangedrag voor 63 procent aan hun genen te wijten, bij vrouwen voor 40 procent. Dat blijkt uit een nieuwe studie van de Queensland University.
Relatie beëindigen na vreemdgaan: zó weinig mensen kiezen er echt voor. Slechts 18 procent van de mannen en 14 procent van de vrouwen beëindigt een relatie nadat hun partner is vreemdgegaan. Dat is heel erg weinig, maar wel te verklaren, legt Jean-Pierrre uit.
Mannen en vrouwen gaan net zo vaak vreemd (20%). Het enige wat de twee geslachten onderscheid is dat ze vaak om verschillende redenen vreemdgaan. Er wordt vaak gedacht dat mannen vreemdgaan, omdat ze niet tevreden zijn relatie.
Het onderzocht welke jobs het meest risico lopen op affaires op het werk. Verkopers staan hierbij bovenaan de lijst. Zij maken 14,5% uit van de 1.644 respondenten in het onderzoek die hun ontrouw opbiechtten.
Gebrek aan empathie en gebrek aan berouw worden vaker in verband gebracht met persoonlijkheidsstoornissen zoals 'The Dark Triad' en narcisme en sociopathie , die vaak leiden tot een grotere kans op vreemdgaan.
Getrouwde mannen van middelbare leeftijd hebben geen spijt van overspel. Getrouwde mannen van middelbare leeftijd die vreemdgaan, hebben daar geen spijt van. Dat blijkt uit onderzoek van de John Hopkins University. “En dat is een degelijk wetenschappelijk onderzoek” reageert Rika Ponnet.
Hoewel de aantallen variëren afhankelijk van de reikwijdte en het type onderzoek, lijkt het erop dat bijna de helft, of 45% van de personen in monogame relaties, toegeven een affaire te hebben gehad. Bijna 25% van de huwelijken blijft bij elkaar na een geval van bedrog.
Dat geeft aan dat variaties in genen krachtig genoeg zijn om seksueel gedrag te beïnvloeden, meer dan andere omgevingsfactoren. Zietsch gaf er zelfs een getal aan: onze genen zijn verantwoordelijk voor ongeveer 63 procent van de ontrouw bij mannen en 40 procent bij vrouwen.
Mannen gaan iets vaker vreemd vanwege lustgevoelens. Dat zou een biologische achtergrond hebben. Om zijn genen zoveel mogelijk te verspreiden moet de man zoveel mogelijk vrouwen bevruchten. Merendeel van de relaties is tegenwoordig echter monogaam en doorgaans worden er duidelijke afspraken gemaakt.
Seksuele ontevredenheid was de meest genoemde motivatie om een affaire te beginnen, met andere motivaties zoals de wens voor onafhankelijkheid en seksuele variatie. Fundamentele problemen met de relatie, zoals gebrek aan liefde of woede jegens een echtgenoot, behoorden tot de minst genoemde redenen om vreemd te willen gaan.
Betekent vreemdgaan altijd het einde van de relatie? Vreemdgaan hoeft niet het einde van je relatie te betekenen. Uit onderzoek is gebleken dat de relatie juist meer kans van slagen heeft wanneer het overspel aan het licht komt, dan wanneer het verborgen blijft. Echter is er wel veel voor nodig om de relatie te redden.
Het hebben van een minnares kan zijn gevoel van eigenwaarde versterken. Het feit dat iemand anders buiten zijn huwelijk in hem geïnteresseerd is, kan zijn zelfvertrouwen een boost geven. Dit kan vooral het geval zijn als de minnares jonger is of als ze hem bewondert op een manier die zijn vrouw niet meer doet.
Sommige stellen blijven na ontrouw bij elkaar om praktische redenen, zoals kinderen of financiële zorgen . Anderen kiezen ervoor om hun relatie te herbouwen omdat ze geloven in de potentie voor groei, genezing en vergeving. Therapie kan zelfs een belangrijke rol spelen bij het helpen van stellen om verder te komen.
Volgens een onderzoek van psycholoog Dr. Shirley Glass blijkt slechts 25% van de relaties die als affaire begonnen, daadwerkelijk lang stand te houden .
Een van de voornaamste redenen waarom huwelijken falen, is het gebrek aan effectieve communicatie. In het begin van een relatie praten stellen vaak urenlang over van alles en nog wat. Na verloop van tijd kan de routine het overnemen, en beginnen koppels minder met elkaar te communiceren.
Onder mannen voelt 68% zich schuldig na een affaire. Zelfs als ze de affaire niet hebben opgebiecht, voelen de meeste vreemdgaande echtgenoten zich schuldig en uiten die schuld in hun gedrag. U merkt misschien subtiele veranderingen in hun gedrag op waardoor u zich afvraagt of uw echtgenoot zich schuldig voelt over zijn vreemdgaande echtgenoot.
Over het algemeen is het verstandig om ontrouw niet te verzwijgen. De schade die er kan ontstaan wanneer de informatie boven water komt via een andere weg is doorgaans vele malen groter dan de schade die ontstaat van het eerlijk vertellen.
Zo'n 50% van de mensen ervaart wel eens gevoelens van spijt na de scheiding.
Mannen met een hoog narcismegehalte, mannen die een ernstige ontevredenheid in hun relatie ervaren en mannen met een geschiedenis van ontrouw lopen een groter risico om vreemd te gaan.
Daarentegen worden Myers-Briggs persoonlijkheidstypen zoals INTJ, ESFJ, ESFP en ENTJ vaak geassocieerd met eigenschappen en gedragingen waardoor ze minder geneigd zijn om vreemd te gaan in vaste relaties.
Ongeveer 30 procent van de Nederlandse mannen met een vaste relatie gaat vreemd, eenmalig, vaker of langdurig. Dit percentage stijgt wel iets, maar langzaam. Bij vrouwen is dat anders; in de jaren '80 pleegde ongeveer 10 procent overspel, ondertussen is dit percentage gestegen naar 25 procent.