Bij blauwe schimmelkazen mag je de korst in de regel altijd opeten. Dat is ook zo bij geitenkaasjes met een 'wit vachtje' zoals de Crottin de Chavignol. Het gaat daar trouwens vaak niet om een schimmel, maar om een ongevaarlijke gist. Ook hier geldt: bij twijfel, proef even.
De korsten van deze kaassoorten zijn veilig en heerlijk om te eten : Bloomy korstkazen zoals Brie, Camembert en Trillium. Gewassen korstkazen zoals Taleggio, Epoisses en Lissome. Natuurlijke korstkazen zoals Tomme de Savoie, Bayley Hazen Blue en Lucky Linda Clothbound Cheddar.
Deze kaas is perfect voor het toevoegen van een krachtige, pittige toets aan salades, pasta's, en sauzen. Of je het nu verkruimelt over een biefstuk, mengt in een dressing, of simpelweg serveert op een kaasplankje, blauwe kaas brengt karakter en diepte in je gerechten.
De korst van de meeste harde en halfharde kazen is niet eetbaar. Een uitzondering is de Passendale Classic, daarvan mag je de natuurkorst wel opeten. Van harde kazen zoals Parmezaan en Stilton is de korst gevormd op een natuurlijke manier, wel eetbaar, maar zelden lekker.
Ook van blauwschimmelkazen, zoals Bluefort en gorgonzola, mag de korst worden gegeten. Van rodekorstkazen is de korst niet eetbaar. Deze kazen hebben een korst die tijdens de rijping wordt gewassen om schimmelvorming te voorkoming. Deze laag is leerachtig en weinig smakelijk.
Soorten blauwe kaas
De meest bekende voorbeelden van blauwe kazen zijn Roquefort, Blue Stilton en Gorgonzola, maar in de loop der jaren is het aanbod in soorten sterk toegenomen.
Eigenlijk bestaat een kaas uit twee delen: de korst en de pasta . Je kunt BEIDE delen eten, zolang ze maar niet van was/plastic zijn of op het etiket specifiek als 'oneetbaar' zijn aangemerkt (bijvoorbeeld de korst van Italiaanse Gorgonzola Dolcelatte, die absoluut niet giftig is of iets dergelijks, maar die wel een onaangename smaak heeft).
Zachte kazen
De korst, gevormd tijdens het rijpingsproces, is eetbaar. De witte schimmelkorst maakt deel uit van het smaakpalet van de kaas. De enige reden om de korst niet op te eten, is wanneer ze zwarte schimmel bevat, te verhard is of een ammoniakgeur of -smaak afscheidt.
In het geval van de hierboven genoemde vreemde materialen is het antwoord waarschijnlijk nee. De dikke, rode was van een Goudse kaas zal je niet doden als je het eet , maar het is nauwelijks aantrekkelijk als iets dat de smaak of textuur van de kaas verrijkt. (Je hebt waarschijnlijk vaker was van voedingskwaliteit ingenomen dan je denkt.
Antwoord: Om harde kazen zoals Goudse zit een plastic laagje waar vaak een schimmelwerend middel, meestal natamycine (E235) in zit. Dit plastic kan beter niet opgegeten worden, de korst eronder kan wel zonder problemen worden gegeten.
Bij blauwe schimmelkazen mag je de korst in de regel altijd opeten. Dat is ook zo bij geitenkaasjes met een 'wit vachtje' zoals de Crottin de Chavignol. Het gaat daar trouwens vaak niet om een schimmel, maar om een ongevaarlijke gist. Ook hier geldt: bij twijfel, proef even.
Knapperig vers brood en een arrangement van noten is een fantastische manier om van blauwe kaas te genieten. Hoewel het over het algemeen zout en gedurfd is, kun je dat combineren met BBQ pulled pork of kippenvleugels. Vergeet havermoutkoekjes niet en doe er zelfs wat op je ontbijtspek.
Blauwe kaas is gezond
Blauwe kaas, vooral de Stilton, is erg gezond omdat het in vergelijking tot normale kaas meer vitamine K2 bevat. Deze vitamine ondersteunt bloedstolling en zorgt ervoor dat bloedvaten schoon en elastisch blijven. Wist je dat de schimmel in blauwe kaas te vergelijken is met antibiotica?
Vragen over kaas bewaren
Harde kazen zijn het langst houdbaar, namelijk zo'n 3 maanden mits u ze u ze in de koelkast bewaard. Geopend zijn harde kazen ongeveer 2 weken houdbaar.
Eigenlijk is er helemaal niets 'mis' met de schimmel die je ziet op de buitenste korst van een kaas – van blauwe en groene stippen tot felgele en grijze 'luchtige' kazen, de schimmels op de korst zijn prima te eten !
Zo komt het dat er meerdere soorten blauwe kazen zijn. Ze kunnen met verschillende soorten melk gemaakt worden, zoals koemelk of schapenmelk en wel of niet gepasteuriseerd zijn. Wat inhoudt dat ze wel of niet verhit zijn. Ongepasteuriseerde melk wordt ook wel rauwe melk genoemd.
Hüttenkäse, mozzarella en verse geitenkaas staan in de Schijf van Vijf. Het advies is voor volwassenen om iedere dag 40 gram kaas te eten.
Je kunt niet alleen de korst eten, je zou de korst moeten eten. Technisch gezien is de korst schimmel, meestal Penicillium candidum, maar het is goede schimmel! De korst beschermt de kaas aan de binnenkant en helpt de kaas zijn smaak te geven. Je mist een groot deel van de smaak en textuurervaring als je de korst niet eet.
Gerookte kaaskorsten zijn prima eetbaar , maar de met rook beladen korst heeft natuurlijk een veel sterkere smaak. Wees je er echter van bewust dat de meeste zogenaamde gerookte kazen (vooral uit supermarkten) niet daadwerkelijk gerookt zijn. Ze worden gewassen met een kunstmatige rooksmaakpekel.
Afhankelijk van de soort roodbacteriekaas kan die een harde of zachte korst hebben. De korst van deze kazen kun je in principe gewoon eten, zeker van de zachtere kazen. Het kan wel zijn dat de korst te hard is om te eten, of een te sterke smaak heeft. Probeer vooral een stukje, want kwaad kan het niet.
De meeste kazen hebben zoals eerder gezegd een THT datum. Vooral harde kazen kunnen lang meegaan. Algemeen geld dat jonge en jong belegen kaas 1 week houdbaar is en belegen en oude kaas 2 weken. Aangezien deze producten meestal een THT datum hebben, kan je waarschijnlijk de kaas nog prima na deze datum eten.
Gorgonzola heeft een dunne korst die ontstaat door de wielen tijdens het rijpingsproces met zout water te wassen en is volledig eetbaar .
Conclusie. Afgezien van waslagen en sparrenbast zijn de meeste kaaskorsten waarschijnlijk eetbaar . Maar dat betekent niet dat je ze moet eten als je ze niet lekker vindt. Denk aan de kaasmaker in zijn zuivelfabriek.
Over gezond kan je bij gorgonzola niet persé spreken.Er zitten in deze kaas wel eiwitten, mineralen en vitamine B12, maar gorgonzola is ook rijk aan verzadigd vet en bevat veel zout. Verzadigd vet is niet goed voor de bloedvaten en het natrium in zout zorgt voor een grotere kans op een hoge bloeddruk.
Taleggio DOP is een zachte kaas met een gewassen rode korst. Deze kaas is afkomstig uit het Taleggio dal in Bergamo, Lombardije (Italië). De Taleggio kaas heeft strepen in de oranje-roze korst met daarin blauwgrijze schimmelvlekken. De korst en het vloeipapier op de kaas is eetbaar.