Ja, de huisarts speelt een cruciale rol bij het opsporen van kanker, maar kan in de meeste gevallen niet met 100% zekerheid ter plekke de diagnose stellen. Ruim 90 procent van de patiënten die in het ziekenhuis de diagnose kanker krijgen, is doorverwezen door een huisarts.
Sommige diagnostische tests om kanker op te sporen kunnen door uw huisarts worden aangevraagd . Uw huisarts is een arts in uw buurt die algemene medische aandoeningen behandelt. Kankeronderzoeken kunnen ook worden aangevraagd door een specialist in het ziekenhuis. Als u met symptomen naar uw huisarts gaat, zal deze u onderzoeken en vragen stellen om meer te weten te komen.
Vaststellen van kanker
De basis van elke behandeling is een juiste diagnose. Als u klachten heeft die kunnen wijzen op kanker of als tijdens een bevolkingsonderzoek een afwijking wordt gevonden, verwijst uw huisarts of specialist u door voor verder onderzoek.
Kanker opsporen met alleen een bloedafname, zonder te zoeken naar een specifieke kanker, is niet mogelijk. Als je arts een bepaalde kanker bij jou vermoedt, kan hij soms wel proberen om die op te sporen in je bloed maar meestal volstaat een bloedonderzoek niet.
Biopsie . In de meeste gevallen is een biopsie nodig om zeker te weten of u kanker heeft. Een biopsie is een procedure waarbij de arts een stukje afwijkend weefsel wegneemt. Een patholoog bekijkt het weefsel onder een microscoop en voert andere tests uit op de cellen in het monster.
Long- en bronchuskanker, darmkanker, alvleesklierkanker en borstkanker zijn verantwoordelijk voor bijna 50% van alle sterfgevallen.
U overweegt om u te laten testen op kanker. Dit testen, ook wel screening genoemd, wordt gedaan om kanker op te sporen in een vroeg stadium, voordat er sprake is van klachten. In dit stadium kan de kanker beter worden behandeld dan in een later stadium.
De 10 belangrijkste alarmsignalen voor kanker zijn: onverklaarbaar gewichtsverlies, aanhoudende vermoeidheid, veranderingen in de stoelgang (bloed/slijm/ritme), problemen bij het plassen (bloed/moeilijk), bloedverlies of afwijkende afscheiding uit vagina/tepel, aanhoudende heesheid/hoest (met bloed), een knobbeltje/verdikking die niet weggaat, een huidplek die niet geneest, problemen met slikken en nieuwe/veranderende moedervlekken. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts, zeker als klachten langer dan twee weken aanhouden.
Bij kanker kunnen verschillende bloedwaarden verhoogd zijn, zoals tumormarkers zoals CEA (darm-, long-, borstkanker), CA 125 (eierstokkanker) en PSA (prostaatkanker), maar ook algemene ontstekingswaarden zoals CRP. Deze waarden zijn echter niet altijd specifiek voor kanker, omdat ze ook omhoog kunnen bij goedaardige aandoeningen, ontstekingen of door roken, en een normale waarde sluit kanker niet uit, dus er is altijd verder onderzoek nodig.
De eerste symptomen van kanker zijn vaak vaag en lijken op andere kwalen, maar let op onverklaarbare vermoeidheid, onbedoeld gewichtsverlies, aanhoudende hoest of heesheid, veranderingen in de huid (moedervlekken, zweertjes), slikproblemen, bloedverlies, veranderingen in plas- of poepgedrag, knobbels of zwellingen, en aanhoudende pijn; deze signalen kunnen wijzen op kanker, maar ook op andere aandoeningen, dus het is belangrijk een arts te raadplegen.
Chronische kankerpijn wordt ook aanhoudende pijn genoemd en is altijd aanwezig. Naast aanhoudende pijn kunt u ook last hebben van doorbraakpijn bij kanker. Doorbraakpijn is pijn die vaak plotseling opkomt en snel weer verdwijnt of minder wordt. Het is pijn die boven op pijn komt die u al langer heeft (chronische pijn).
In Nederland kennen we drie bevolkingsonderzoeken naar kanker: de bevolkingsonderzoeken borstkanker, baarmoederhalskanker en darmkanker. De onderzoeken worden aangeboden door de overheid. Meedoen is gratis en vrijwillig.
Ja, kankercellen kunnen soms in de urine worden gezien bij een urineonderzoek onder de microscoop, vooral bij blaaskanker of tumoren van de hogere urinewegen, hoewel het ook wijst op infecties; nierkanker zelf is vaak niet direct in de urine zichtbaar, maar bloed in de urine is een belangrijk alarmsignaal. Nieuwe technieken kunnen zelfs tumorcellen of fragmenten daarvan detecteren voor vroege opsporing.
Kanker kan uitzaaien. Via het bloedvaten- of het lymfestelsel kunnen kankercellen zich verspreiden. Op andere plekken ontstaan dan nieuwe tumoren. Die zijn vaak niet goed te behandelen, waardoor mensen vaak niet meer kunnen genezen.
Wat houdt de eis van zes maanden voor hospicezorg in? In de Verenigde Staten kunnen mensen die zijn ingeschreven bij Medicare hospicezorg ontvangen als hun zorgverlener denkt dat ze minder dan zes maanden te leven hebben als de ziekte zijn gebruikelijke beloop volgt . Artsen vinden het moeilijk om te voorspellen hoe lang een oudere, zieke persoon nog zal leven.
Als je kanker hebt, heb je recht op vergoeding van medische kosten via de basisverzekering, loondoorbetaling door je werkgever (minimaal 70% voor 2 jaar) en eventueel een WIA-uitkering (UWV) bij langdurige arbeidsongeschiktheid, plus diverse vormen van extra ondersteuning (thuiszorg, vrijwilligers, psychosociale hulp, bijzondere bijstand, PGB) afhankelijk van je situatie en aanvullende verzekeringen. Je hebt ook patiëntenrechten, zoals recht op informatie en een second opinion.
De aanwezigheid van kankercellen in bloed of andere lichaamsvloeistoffen kan wijzen op kanker, uitzaaiingen of teruggekeerde kanker. Een vloeibare biopsie is dus een belangrijk hulpmiddel bij het stellen van de diagnose en het bepalen van het (sub)type kanker.
Kanker ontstaat vaak zonder dat je het in de gaten hebt. Gelukkig is het in sommige gevallen mogelijk om de ziekte op tijd op te merken. Dat vergroot de kans op een succesvolle behandeling. Daarom werkt KWF aan manieren om kanker beter en eerder op te sporen.
Over het algemeen wordt een CRP waarde onder de 3 mg/l als normaal beschouwd. Echter, de waarden kunnen variëren afhankelijk van de situatie en de individuele gezondheidstoestand. Een hogere CRP waarde kan wijzen op verschillende gezondheidsproblemen: waaronder infecties, hartziekten en zelfs kanker.
Vaak ontstaat kanker in 1 orgaan, soms op meerdere plekken
Door de verkeerde celdeling ontstaat in dat orgaan een gezwel. Een ander woord voor gezwel is tumor. Er zijn goedaardige en kwaadaardige tumoren. Soms ontstaat kanker in weefsels of cellen die op verschillende plaatsen in het lichaam zitten.
Goedaardige tumoren
Tumoren kunnen ook goedaardig zijn. Een goedaardige tumor is geen kanker. Het gezwel groeit niet door andere weefsels heen. Ook kan het niet uitzaaien naar andere organen.
Een ander woord voor voorstadium is premaligne aandoening. Premaligne betekent: voordat het kwaadaardig wordt. Wijken de cellen veel af van normale cellen, dan is meestal een behandeling nodig om te voorkomen dat de onrustige cellen veranderen in kankercellen. Je arts bespreekt dit met je.
Bij leukemie gaat er iets mis bij de ontwikkeling van witte bloedcellen in je beenmerg. De witte bloedcellen worden kwaadaardig: ze gaan ongeremd delen en werken niet goed. In de tekst noemen we de witte bloedcellen de 'leukemiecellen'.
Wie genoeg beweegt, gezond en gevarieerd eet, een normaal gewicht heeft, niet rookt, weinig alcohol drinkt en met mate in de zon zit, verkleint het risico op het krijgen van kanker. Een gezonde leefstijl is in relatie tot kanker van grote betekenis.