Op basis van de zoekresultaten is er geen aanwijzing dat "Pitt" een type klimop (Hedera) is.
De Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina), ook wel bekend als 'bospest', is een loofverliezende struik of boom die in Nederland tot wel 20 meter hoog kan worden. Deze plant heeft glanzende bladeren en bloeit in mei en juni met opvallende witte bloemen die in hangende trossen zijn gerangschikt.
Bloei: Begin juni. Amerikaanse vogelkers lijkt op Kleine vogelkers Prunus virginiana die diepliggender nerven en minder glimmend blad heeft. Bij twijfel, ook in de winter, kan altijd aan de bast geroken worden door hier een stukje van af te schillen.
De Amerikaanse vogelkers is een bladverliezende boomsoort met enkelvoudige bladeren in een spiraal rond de takken. De bladeren zijn langgerekt, 5 tot 12 cm lang en 2,5 tot 5 cm breed, met een fijn gezaagde bladrand. De gladde bovenzijde van het blad is blinkend donkergroen.
Amerikaanse vogelkers is een bladverliezende struik tot lage boom. De schors op twijgen en jonge stammen heeft duidelijke horizontale lenticellen en ruikt sterk bij beschadiging (amandelgeur). Bij dikkere stammen splijt de schors in opvallende schubben met gedraaide randen.
De Japanse sierkers is een rijk bloeiende kleine boom met een vaasvormige kroon die op latere leeftijd uitzakt. Het blad is toegespitst eirond met een glanzende bovenzijde, de bladrand is scherp gezaagd. In het voorjaar bloeit de Japanse sierkers uitbundig met wit tot roze bloemen.
Verschil met de Amerikaanse vogelkers
De Europese vogelkers groeit vaak als een (meerstammige) struik en haalt niet meer dan 15 meter, terwijl de Amerikaanse variant wel 20 meter hoog kan worden. De bladeren van de Europese vogelkers zijn dof in plaats van glanzend en leerachtig zoals bij de Amerikaanse vogelkers.
Amerikaanse vogelkers is invasief in West-Europa en kan er de biodiversiteit verstoren. De struik treedt vaak plaagvormend op in storingssituaties, zoals op kapvlaktes, waar door mineralisatie van het strooisel en de humus, gevormd door afgevallen bladeren en dode takken, stikstof in de bodem vrijkomt.
Vogelkers snoeien
Je hoeft een Prunus Padus nauwelijks te snoeien, één jaarlijkse lichte snoeibeurt is voldoende. Als je wilt snoeien, doe dit dan het liefst in de winter, wanneer de boom in rust is. Verwijder hierbij alleen dode, zieke en/of kruisende takken.
Hoe herken je de Amerikaanse vogelkers
Vogelkers kiemt en groeit echter veel sneller. Binnen twee jaar nadat het zaad gevallen is, staat er al een struik van een meter hoog. En nog een jaar later is die struik al twee meter hoog.
Een zure kers kan geplant worden in de halfschaduw of zon, een zoete kers alleen in de zon. Een kersenboom kan op alle gronden geplant worden, maar heeft het vooral naar zijn zin op veen- of zandgrond. Voldoende afwatering is belangrijk, een kersenboom heeft niet graag natte voeten.
Ja, je kunt zeker verkeerd snoeien, wat kan leiden tot verzwakking, ziekte, slechte bloei, of zelfs de dood van de plant; veelgemaakte fouten zijn snoeien op het verkeerde moment (bijvoorbeeld in de volle zon), te veel in één keer weghalen, een verkeerde snede maken (stompe of rafelige wonden), of bot/vuil gereedschap gebruiken. Het is belangrijk om per plant te weten wanneer en hoe te snoeien, en altijd net boven een knop of zijtak te snoeien met scherp, schoon gereedschap, stelt Tuinplantenonline.nl en ECOstyle.
Natuurlijk zijn alleen boomsoorten die dracht produceren, het voedsel voor bijen in de vorm van stuifmeel en nectar, interessant voor bijen. Deze bomen worden drachtbomen genoemd. Een paar zeer goede soorten, in bloeivolgorde, zijn wilg, esdoorn, paardenkastanje, acacia en linde.
Voor een mooie tuintop 10 zijn de Amberboom, Japanse esdoorn, Sierkers, Krentenboom, Judasboom, Sierpeer, Himalayaberk, Perzisch ijzerhout, Japanse notenboom en Sierappel populaire keuzes, die zorgen voor kleur, structuur en bloesem in elk seizoen. Deze bomen zijn veelzijdig en geschikt voor diverse tuinstijlen, van modern tot klassiek, en bieden vaak ook voordeel voor biodiversiteit.
De Ginkgo biloba is als soort al zo'n 215 miljoen jaar oud. Het is de oudste boomsoort ter wereld en misschien wel zelfs de oudste plantensoort. Deze boom wordt niet voor niets een levend fossiel genoemd.
De gewone vogelkers of Prunus padus is een grote struik of tot 10 m hoge, vaak meerstammige loofboom met overhangende twijgen.
Zowel pruimen- als kersenbomen kunnen in een natuurlijke vorm worden gekweekt met zeer weinig snoei. Laat de boom vrijwel ongesnoeid totdat hij vruchten begint te dragen ; verwijder alleen de takken die de boom te dicht begroeien, indien aanwezig.
Snoei de kersenboom twee keer per jaar: in oktober/november (niet bij vorst) en eventueel in de zomer. In de winter staat de boom stil qua groei, waardoor snoeien veilig is. In de zomer mag u licht snoeien om de vorm te behouden en om licht te geven aan de vruchtdragende takken (kortloten).
De Gewone vogelkers Prunus padus is terecht een populaire bosplantsoen struik. Deze Vogelkers struik bloeit rijkelijk en is heeft mooi donkergroen blad. Deze meerstammige kersenboom wordt ook wel inheemse vogelkers genoemd en komt uit de Rosaceae roosfamilie.
Dit overschot kan ervoor zorgen dat bepaalde gebieden of terreinen volledig overwoekerd worden met de Amerikaanse vogelkers. Zonder bestrijding bestaat de kans dat binnen korte tijd het hele bos volstaat met deze plant en andere vegetatie geen kans meer krijgt, waardoor belangrijke ecosystemen uit balans kunnen raken.
Er is niet één "zeldzaamste" vogel, omdat zeldzaamheid kan variëren (bv. eenmalige waarneming vs. broedvogel op de Rode Lijst), maar de Lachstern is een goed voorbeeld van een zeldzame, terugkerende broedvogel, terwijl de Hop een recente, hoopvolle terugkeer is. Andere extreem zeldzame "niessoorten" worden slechts sporadisch gezien, zoals de Brileider op Texel, die vogelaars massaal trok.
Het blad en de pit van de Amerikaanse vogelkers is giftig, net als bij gewone kersen. Het is dus sterk af te raden kersenpitten door te slikken.
Een exotische soort, dat wil zeggen niet van oorsprong tot onze inheemse flora behorend, is de Amerikaanse vogelkers, Prunus serotina, die ook wel Bospest genoemd wordt.
Natuurmonumenten verwijdert de Amerikaanse vogelkers op drie verschillende manieren: met de hand, kleine graafmachines of groot materieel. Bij het verwijderen van de struik worden zoveel mogelijk de wortels meegenomen, zodat het geen kans krijgt opnieuw te groeien.