Nee, inhalatie is niet enteraal. Enteraal betekent toediening via het maag-darmkanaal (zoals slikken of via een sonde). Inhalatie (inademen van medicatie) wordt gerekend tot lokale toediening of een vorm van parenterale toediening, omdat het direct via de longen in het lichaam komt en niet via het spijsverteringsstelsel. Wikipedia +3
Toedieningsprocedure
Enteraal (NG of PEG) – toegediend via een slangetje rechtstreeks in het maag-darmkanaal. Rectaal (PR) – toegediend via een rectale zetpil. Inhalatie (INH) – de patiënt ademt medicatie in via een inhalator . Intramusculair (IM) – toegediend via een injectie in een spier.
Enteraal betekent dat de toediening via het maag-darmstelsel plaatsvindt, parenteraal dat de toediening door een injectie of infuus plaatsvindt en topisch dat de toediening op een bepaalde plaats plaatsvindt.
We onderscheiden daarbij allereerst de lokale en systemische toediening: Lokaal (direct): huid, oog/oor, inhalatie, injectie ter verdoving. Systemisch (indirect): oraal (tablet, drank etc), rectaal, sublinguaal, transdermaal en parenteraal (zie figuur 2)
Orale toediening van voeding verdient altijd de voorkeur. De toevoer kan via het maagdarmkanaal (enterale voeding) of rechtstreeks in de bloedbaan (parenterale voeding) plaatsvinden.
Par-enteraal betekent letterlijk 'buiten de darm'. De voeding komt niet door de mond en het maag/darmkanaal in het lichaam maar loopt via een dun slangetje (katheter) direct een bloedvat in. Op deze manier kan het lichaam toch gevoed worden ook al is dat niet mogelijk via de darm.
Het verschil tussen parenterale en enterale toediening is dat de parenterale route het spijsverteringsstelsel volledig omzeilt, waardoor de effecten van first-pass metabolisme worden geëlimineerd. Enterale toediening daarentegen maakt gebruik van het spijsverteringsstelsel, inclusief de mond, maag, dunne darm en anus.
Bij astma krijg je meestal medicijnen die je inademt via je mond. Dat noem je ook wel inhaleren.
Definitie: De handeling van ademhalen . Een gevaarlijke stof kan het lichaam binnendringen door het inademen van een stof of verontreiniging in de lucht, in de vorm van gas, dampen, nevels, dampen, stof of aerosolen. Eenmaal ingeademd, kunnen verontreinigingen zich in de longen afzetten en/of in het bloed worden opgenomen. Bron: GreenFacts.
Parenterale toedieningsvormen zijn bijvoorbeeld: dermaal, bijvoorbeeld een fentanylpleister. infuus, vaak intraveneus in de aders. injectie: onder andere intramusculair, subcutaan of sublinguaal.
Definities van enteraal. bijvoeglijk naamwoord. van of met betrekking tot of in de darmen. synoniemen: enterisch, intestinaal .
Wat houdt de regel van 5 in
Medicatie kan op verschillende manieren gegeven worden. Zo kunnen medicijnen o.a. oraal, rectaal, sublinguaal, intraveneus, intramusculair of subcutaan toegediend worden.
De meest gebruikte methode is het verpulveren van een tablet, waarna het poeder met water tot een vloeibaar 'papje' (suspensie) geroerd wordt. Dit papje wordt met behulp van een spuit via de sonde aan de patiënt toegediend (methode C uit de procedure voor toediening gereed maken).
Definitie: Een toedieningsroute voor geneesmiddelen waarbij het maag-darmkanaal betrokken is (bijv. oraal, buccaal, rectaal, sublinguaal of via een gastrostomie ).
Geneesmiddelen tegen astma en COPD worden vooral gebruikt via inhalatoren om een lokale werking te verkrijgen.
Inhalatie medicijnen, zijn medicijnen die u 'inademt' (inhaleert). Ze zijn onder te verdelen in: luchtwegverwijders; ontstekingsremmers; combinatie van medicijnen, een luchtwegverwijder met een ontstekingsremmer.
Inademing (of inspiratie ) vindt plaats wanneer lucht of andere gassen de longen binnenkomen.
Inhalatoren zijn kleine, handzame apparaten waarmee u medicijnen via uw mond rechtstreeks in uw longen kunt inhaleren . Er zijn verschillende soorten, zoals doseringsinhalatoren, droogpoederinhalatoren en vernevelingsinhalatoren. Ze worden meestal gebruikt voor de behandeling van astma en COPD, maar artsen kunnen ze ook voor andere aandoeningen voorschrijven.
Achtergrondinformatie
symptomen. Mensen die last hebben van een allergische reactie hebben vaak last van een waterige loopneus, niezen en soms ook jeukende, tranende ogen. Ook kan er sprake zijn van neusverstoppingsklachten. Astmapatiënten kunnen naast deze neusklachten ook last hebben van benauwdheid en een piepende ademhaling.
Respiratoire allergie houdt in dat iemand klachten heeft aan de bovenste (neus)- en onderste luchtwegen (longen), die worden veroorzaakt door een allergie. Allergie is een overgevoelige reactie van het lichaam voor stoffen (allergenen), die bij de meeste mensen geen reactie opwekken.
Enterale sondevoeding is een manier om patiënten die zich niet via de mond kunnen voeden toch een afdoende voedingswaarde te bezorgen. De techniek bestaat uit de directe toediening van voeding in de maag of de ingewanden via een sonde.
Soorten enterale sondes
Drie veelgebruikte voedingssondes zijn de neusmaagsonde, de percutane endoscopische gastrostomiesonde (PEG-sonde) en de percutane endoscopische jejunostomiesonde (PEJ-sonde).
Enterale voeding is een speciaal vloeibaar voedingsmengsel dat alle voedingsstoffen bevat die nodig zijn om aan de voedingsbehoeften te voldoen, zoals eiwitten, koolhydraten, vetten, vitaminen, mineralen en andere voedingsstoffen . De formule kan bestaan uit kant-en-klare vloeistoffen, formules gemaakt van poeder of concentraat, of gepureerd voedsel.