Zijn enzo en ofzo allebei één woord, of moeten ze als en zo en of zo geschreven worden? Volgens de officiële spelling zijn alleen en zo en of zo juist, als losse woorden dus. In de praktijk komen de schrijfwijzen enzo en ofzo ook vaak voor.
Eén schrijf je alleen met accenttekens als je het cijfer 1 bedoelt of als er een lezing mogelijk is met 'een'. Dus bijvoorbeeld in een zin als 'Ik heb thuis een hond en een kat' of 'Ik heb thuis één hond en één kat'. Als je wilt dat de lezer hier 'één' leest en niet 'een', dan moet je wel streepjes zetten.
De correcte spelling is sowieso, zoals in het Duits.
Sowieso heeft een nogal vage betekenis: 'in het algemeen, in elk geval, toch al, hoe dan ook'. Er hoeft geen bezwaar gemaakt te worden tegen het gebruik van het woord sowieso in het Nederlands, maar het is aan te bevelen het niet te pas en te onpas te gebruiken.
Juist is: 'Het zij zo. ' Dit betekent: 'het is niet anders', 'we moeten het ermee doen', 'er is niets wat we kunnen doen om het te veranderen'.
Het woordje 'zo' gebruik je: – als synoniem van 'op die manier'. Zo mag je de schaar niet vasthouden. (=Op die manier mag je de schaar niet vasthouden.)
Zijn enzo en ofzo allebei één woord, of moeten ze als en zo en of zo geschreven worden? Volgens de officiële spelling zijn alleen en zo en of zo juist, als losse woorden dus. In de praktijk komen de schrijfwijzen enzo en ofzo ook vaak voor.
Zo'n wordt gecombineerd met enkelvoudige zelfstandige naamwoorden die telbaar zijn: zo'n kind, zo'n mooie spiegel, zo'n idee. In combinatie met meervoudige zelfstandige naamwoorden gebruiken we zulke: zulke kinderen, zulke grote ramen, zulke problemen.
Zowel de spelling zo niet als de spelling zoniet is correct.
De combinatie zo niet gaat terug op de voorwaardelijke bijzin zo dit niet het geval is ('als dit niet het geval is'). Als zoniet aan elkaar geschreven is, is het een bijwoord.
Bijgewerkt op 10 april 2024. Sowieso betekent “toch al”, “hoe dan ook”, “überhaupt” of “in elk geval”. Het woord wordt heel vaak verkeerd gespeld als zowiezo of zoiezo, maar sowieso is de enige juiste spelling voor dit Duitse leenwoord.
Bijwoord. We zijn zo door dat gat naar de overkant gekropen.
Enig(e) is een bijvoegelijk naamwoord en betekent 'waarvan er geen tweede is'. Iets wat juist schattig of vertederend is wordt enig genoemd. Enigste is dan zoiets als het schattigste wat je hebt gezien. Enigste kan je alleen gebruiken als je er iets mee aanduidt dat heel fijn of mooi is.
De juiste spelling is sowieso.
Veel mensen spreken het woord uit als “zo-wie-zo”, waardoor het lijkt alsof “wie” erin hoort. Maar dat is niet correct. Het woord sowieso komt uit het Duits en betekent “in elk geval” of “hoe dan ook”.
Sws. Een afkorting voor sowieso. Voorbeeld: Ik ga sws mee!
Klanken die met twee letters worden geschreven, krijgen twee accenten, bijvoorbeeld: máát, héél, vóór, dúúr, zéúren, níét, móét, fláúw, nóú, kléín, erúít. Ook de tweeklank ij krijgt twee accenten, maar het is moeilijk om met een tekstverwerker het letterteken j een accent te geven.
Als beide naar personen verwijst en zelfstandig gebruikt wordt, schrijven we beiden. Beide is zelfstandig gebruikt als er geen zelfstandig naamwoord op volgt en beide ook niet aangevuld kan worden met een zelfstandig naamwoord uit dezelfde zin of de zin die onmiddellijk voorafgaat.
Het bezittelijk voornaamwoord ons krijgt de vorm onze als het bij een de-woord of een meervoudig woord staat.Bij een enkelvoudig het-woord is ons de correcte vorm.
De correct gespelde vorm voor het verkleinwoord is cafeetje.
De e wordt verdubbeld en het daardoor overbodig geworden accentteken valt weg.
De enige juiste spelling is sowieso. Zowiezo, zoiezo, zo ie zo, et cetera zijn allemaal verkeerd gespeld.
Enige is de verbogen vorm van enig, en betekent “uniek”.Enigste is de overtreffende trap van het bijvoeglijk naamwoord “enig”, dat “aangenaam”, “mooi” of “fijn” betekent. Enigste wordt vaak gebruik in de betekenis van “uniek”, maar dit gebruik is niet geaccepteerd als standaardtaal.
Wat is goed: zo-even, zoëven of zo even? Zo-even (met een streepje) is goed. Zo-even is een samenstelling en betekent 'een paar momenten geleden, daarnet'. Vergelijkbare samenstellingen zijn zojuist, zonet, zopas en zostraks.
Je zult en je zal zijn allebei correct.
De vorm zul(t) is de neutrale vorm in het hele taalgebied: je zult, jij zult, zul je, zul jij. In België is ook de vorm zal neutraal; in Nederland wordt die als informeler beschouwd: je zal, jij zal, zal je, zal jij.
Zei is veranderd in zeiden, dus het is een werkwoord dat met korte ei moet worden geschreven. Voorbeeld: Zij en zei in één zin Zij zei tegen mij dat ze Lysanne aardig vindt. De eerste “zij” kan worden vervangen door “hij”, dus het is een persoonlijk voornaamwoord.
Bij zelfstandige naamwoorden waarbij dat kan, is zo'n juist. Het is ook zo'n ding, zo'n mens, zo'n vereniging, enz. In andere gevallen is zulk(e) goed: zulke mensen, zulke klei, zulk goud, enz.
Je schrijft zij (en niet zei) in onder meer 'het zij zo', 'hoe het ook zij' en 'wat dies meer zij'. Het gaat om het werkwoord zijn, niet om zeggen. Wat zij dan voor vorm is, is te lezen op de website van Onze Taal.
En zo en of zo worden vaak aan elkaar geschreven, misschien wel om dat informele karakter nog een beetje te benadrukken (Ben je blind ofzo?!). Volgens de officiële spelling is dat niet correct; je moet hier met twee woorden spreken en een spatie gebruiken.