Abortus is in Nederland en België nog steeds een hardnekkig taboe, ondanks dat het een wettelijk recht en medische zorg is. Bijna 70% van de Nederlanders praat er zelden over, wat leidt tot gevoelens van schaamte en onbegrip. Het staat nog in het Wetboek van Strafrecht, wat bijdraagt aan de stilte. HUMAN - Radicaal menselijk +5
Abortus in Nederland
De meeste zwangerschappen worden afgebroken bij vrouwen tussen de 25 en 30 jaar, gevolgd door 30-35 jarigen. Abortus is in Nederland strafbaar gesteld in artikel 296 van het Wetboek van Strafrecht.
De factcheckers van Pointer, het AD en de Universiteit Leiden keken hiervoor naar een onderzoek bij vrouwen die vijf jaar na de abortus ernaar werden gevraagd: "Daaruit bleek dat slechts 1% van de vrouwen een emotie ervoeren als spijt. Dus om te spreken van spijt, daar is helemaal geen sprake van", aldus Van Loosdregt.
Een abortus is voor veel mensen een ingrijpende ervaring. Ook als je zeker weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt. Gevoelens van verlies, verdriet, boosheid, schuldgevoel of opluchting na een abortus zijn normaal. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
Dwang, laat staan met geweld, is verboden en abortus tot een misdrijf maken is een schending van mensenrechten. Iemand dwingen een ongewenste zwangerschap te voldragen is een schending van het recht op privacy en lichamelijke autonomie. Evenmin mag iemand gedwongen worden om abortus te laten uitvoeren.
' De meeste mannen ervaren abortus als een niet gemakkelijke gebeurtenis met psychologische stress. Er treden vooral gevoelens van rouw en verlies op. Andere emotionele reacties bij mannen na abortus van hun kind: opluchting, woede, schuldgevoel en angst.
In het abortuscentrum wordt het vruchtje in een aparte kleine container opgevangen en later verbrand als medisch afval. Of je het vruchtje mee wil nemen naar huis wordt niet standaard bevraagd. Maar als je dit graag wil doen, mag je dit uiteraard zelf vragen. Let wel, dit is niet altijd mogelijk.
Conclusie: 99 procent van de vrouwen heeft na vijf jaar geen spijt van hun abortus. De overige één procent ervoer na vijf jaar nog wel negatieve emoties, waaronder spijt. Dus ook gevoelens zoals verdriet, schuldgevoel en rouw. Maar, zegt Van Ditzhuijzen: "De meest voorkomende emotie is opluchting."
Mannen rouwen wel degelijk na een abortus , maar ze zijn eerder geneigd hun verdriet te ontkennen of hun gevoelens van verlies te internaliseren dan ze openlijk te uiten (Coyle, 2007). Bovendien worden mannen in onze cultuur doorgaans ontmoedigd om hun gevoelens te uiten.
Onveilige abortus is een belangrijke, te voorkomen oorzaak van moedersterfte en -morbiditeit . Het kan leiden tot fysieke en mentale gezondheidsproblemen en tot sociale en financiële lasten voor vrouwen, gemeenschappen en gezondheidszorgsystemen.
Alle ziekenhuizen en abortusklinieken hebben voor deze rapportage hun cijfers aangeleverd aan de inspectie. De meeste zwangerschapsafbrekingen vonden plaats in de leeftijdscategorieën 30 t/m 34 jaar en 25 t/m 29 jaar. In deze leeftijdscategorieën is vorig jaar ook de grootste stijging van het aantal abortussen te zien.
Na een abortus is het normaal om gevoelens van verlies, verdriet, boosheid of opluchting te hebben. Soms ervaar je één van de gevoelens heel sterk, soms voel je alles door elkaar. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken. Maar als dat niet zo is kun je behoefte hebben aan hulp na abortus.
Tussen de 40 en 50 procent van de stellen loopt na een abortus stuk. Dit kan aan verschillende factoren worden toegeschreven. Sommige factoren vloeien voort uit de ervaring van de abortus in het leven van de vrouw, terwijl andere voortkomen uit het gedrag en de reacties van de mannelijke partner.
Je mag gewoon douchen. Zolang je bloedverlies hebt, mag je niet in bad en niet zwemmen. Na het onderzoek kun je 1 tot 2 weken wat bloedverlies of bruine afscheiding hebben. Zolang je bloedverlies hebt, gebruik je geen tampons.
Ja, God zal je vergeven als je een abortus hebt ondergaan.
Nederlanders denken dat de meeste vrouwen abortus plegen omdat er geen kinderwens is (27 procent), het ongeboren kind een afwijking of handicap heeft (26 procent) of na een verkrachting (17 procent).
Andere langetermijneffecten waren onder meer depressie (44%), gevoelens van verlies (31%), schaamte (27%) en fobieën ten opzichte van baby's (13%) . Bij 42% van deze vrouwen hielden de negatieve psychologische gevolgen van de abortus langer dan 10 jaar aan.
Of het mogelijk is om het hem niet te vertellen, hangt uiteindelijk van jou af en of je het geheim voor hem wilt of kunt houden . Om te beginnen is het echter misschien verstandig om eerst uit te zoeken of je zwanger bent, want afgaande op je vraag weet je het blijkbaar nog niet zeker.
de argumenten die pleiten tegen geboortenbeperking: ongewenste geboortendaling, daarmee belemmering van de economische groei, verzwakking van de huwelijksband, zedenverwildering, verstoring van de loop der natuur, schade aan de gezondheid van de vrouw enz.
Vanuit Fara spreken we liever van een post traumatisch stress syndroom (PTSS) dat mogelijks kan intreden na abortus, net zoals dat dit kan intreden na een traumatische bevalling. Professionele (trauma)hulp is dan aangewezen.
Een abortus is over het algemeen een veilige behandeling en wordt door onze klinieken met de grootst mogelijke zorgvuldigheid uitgevoerd. De kans op problemen of complicaties tijdens of na de behandeling is dan ook zeer klein.
Abortus kan gevoelens van opluchting brengen, maar mannen ervaren ook andere emoties waaronder angst, verdriet, schuldgevoelens, hulpeloosheid en machteloosheid.
Tegenstanders van abortus beweren al jaren dat de foetus veel pijn heeft tijdens de abortus. Ze baseren zich op wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat te vroeggeboren kindjes veel pijn kunnen hebben. Volgens de onderzoekers is er echter geen enkel verband tussen een kindje buiten en in de baarmoeder.
Een abortus mag tot het moment dat de vrucht buiten het lichaam zou kunnen overleven. Dit betekent dat een abortus tot de 24e week van de zwangerschap is toegestaan.
9 weken zwanger: de ontwikkeling van je kindje
Je ziet nu het puntje van zijn/haar neus en de oogleden (al kunnen deze nog niet gesloten worden) en je kindje heeft nu vingers en tenen. De plekken waar de ellebogen en knieën komen, zijn nu ook goed te zien! Om de vingers en tenen zitten nog een soort van zwemvliezen.