Bij zenuwpijn voel je een tintelende, prikkelende, branderige pijn. Je kunt heftige pijnscheuten hebben. Soms voelt dit als elektrische of schietende pijn. De pijn blijft vaak lang: weken of maanden.
Diagnose: tests voor neuropathische pijn
Het eenvoudigste onderzoek om neuropathische pijn vast te stellen is het opsporen van hyperalgesie en allodynie. Allodynie is een pijnlijke ervaring bij een niet-pijnlijke prikkel. Dat kan getest worden door met een borsteltje of een wattenstaafje over de huid te wrijven.
Pijn kan ook het het gevolg zijn van een ziekte, zoals diabetes (suikerziekte), MS, kanker, gordelroos of aids. Ook bepaalde stoffen kunnen de oorzaak zijn. Bijvoorbeeld alcohol en sommige middelen voor chemotherapie bij kanker. Een hersenbloeding of een bloeding in het ruggenmerg kan ook zenuwpijn geven.
Je hebt het gevoel dat je op watten loopt. Dit is gevaarlijk, omdat je hierdoor wondjes niet of te laat opmerkt. Deze wondjes kunnen gaan ontsteken. Je kunt ook last hebben van stekende of brandende pijn, tintelingen, kramp of krachtverlies.
Een zenuwbeschadiging veroorzaakt soms verzwakking van spierkracht, vervelende gevoelloosheid of stekende of brandende pijn. De klachten kunnen zich precies op de plek van de schade bevinden, maar ook ergens anders in het gebied dat door de beschadigde zenuw wordt verzorgd.
Gewone pijnstillers zoals paracetamol en ibuprofen werken niet goed bij zenuwpijn. Medicijnen die de zenuw blokkeren of in de hersenen de verwerking van de pijnprikkel veranderen werken beter. Voorbeelden van dit soort medicijnen zijn: amitryptiline en pregabaline.
Soms kan een zenuw niet goed werken door druk van buitenaf. Dat komt meestal voor op plaatsen waar weinig omringend weefsel is. Eens de druk van buitenaf verdwijnt, verdwijnen je klachten meestal spontaan. Dat kan je bijvoorbeeld voelen aan je elleboog, wanneer je er langdurig op hebt gesteund bij het telefoneren.
Door de beknelling kunnen signalen via de zenuw niet meer goed doorgegeven worden aan je lichaam. En dat geeft pijnklachten en ongemak. Je herkent een beknelde zenuw aan een verdoofd gevoel, een scherpe pijn, tintelingen, spierspasmen en verlies aan spierkracht.
Lopen en bewegen is goed, want alleen door beweging bouwt u kraakbeen op. Bij blijvende klachten kunt u zich verder laten onderzoeken via de revalidatiearts.
U kunt pijnstillers met een remmend effect op de zenuwprikkeling gebruiken. Bijvoorbeeld gabapentine of amitriptylline. Het helpt soms ook om de zenuwstompjes (aan voor en achterzijde van het been) te masseren.
De zenuw die de pijn veroorzaakt, wordt door de warmte zoveel mogelijk geblokkeerd. Warmte heeft namelijk invloed op het doorgeleiden van pijn via de zenuwen.Hierdoor worden de pijnklachten meestal minder.
Ga op een stoel zitten met je handen achter je rug en zak voorover.Buig dan je nek naar voren en til één been op met de tenen naar je toe gericht . Als dit pijn veroorzaakt, heb je mogelijk een zenuwprobleem.
Zenuwpijn kan erger worden of pijnscheuten geven: bij aanraken, kou of wrijven. Probeer dit te voorkomen. Sommige mensen vinden het wel prettig om de pijnlijke plek warm te maken of juist koud. Dat kan helpen om de pijn minder te maken.
Bij zenuwpijn voel je een tintelende, prikkelende, branderige pijn. Je kunt heftige pijnscheuten hebben. Soms voelt dit als elektrische of schietende pijn. De pijn blijft vaak lang: weken of maanden.
Het belangrijkste verschil tussen de pijn die wordt veroorzaakt door een beknelde zenuw en een hernia is wanneer de pijn optreedt . In het geval van een hernia worden pijn en ongemak meestal veroorzaakt door bepaalde bewegingen, zoals zitten, staan of korte afstanden lopen.
Zenuwpijn kan veroorzaakt worden door een ontsteking of beklemming van de zenuw. Zo kan gordelroos leiden tot een ontsteking of infectie. Een beknelde zenuw kan onder andere ontstaan door een hernia of artrose.
Gewone pijnstillers zoals paracetamol of ibuprofen helpen niet tegen zenuwpijn (pijn door neuropathie). Maar er zijn wel andere medicijnen of andere behandelingen die je klachten kunnen verlichten. Lees op deze pagina over: Medicijnen tegen zenuwpijn.
Wanneer deze beknelling ernstig is en een lange tijd bestaat kan er blijvende schade optreden aan de zenuw. Het is daarom verstandig om op tijd de oorzaak van de beknelling weg te nemen met een operatie. Zenuwen geven bij beknelling vaak klachten van tinteling en pijn.
Zorg voor een comfortabele en rustgevende plaats om te slapen. Probeer een slaapkamer zo prikkelarm en donker mogelijk te maken. Tracht een houding te vinden die comfortabel aanvoelt. Gebruik eventueel ondersteunende middelen zoals een kussen, zwangerschapskussen, verstelbaar bed, ondersteunende matras, … .
Pijnstillers. Bij ernstige zenuwpijn kunnen krachtige opioïde pijnstillers helpen. Onderzoeken hebben aangetoond dat ze bij veel soorten zenuwpijn net zo effectief zijn als anticonvulsiva of antidepressiva. In tegenstelling tot andere behandelingen voor zenuwpijn werken ze ook erg snel.
Ook een beknelde zenuw kan de bewegingsvrijheid in een gewricht beperken. Massage is een ideaal middel om spieren en bindweefsel weer ontspannen en soepel te maken. Maar uitsluitend massage van de pijnlijke plek zal doorgaans niet tot een blijvende verbetering leiden.
Een andere manier om de fysieke pijn te verlichten is door middel van fysiotherapie. Een fysiotherapeut kan jou leren om je energie te verdelen en verkramping te voorkomen. Daarnaast kan de fysiotherapeut zorgen voor massage en ontspanning, wat de klachten ook doet verminderen.