Fluitenkruid (Anthriscus sylvestris) verspreidt zich zeer effectief en snel, voornamelijk via zaad en in mindere mate via wortelstokken. De plant staat bekend als een sterke, inheemse soort die snel bermen, tuinen en graslanden kan koloniseren. Pestor.nl +1
Fluitenkruid overwintert door middel van okselknoppen van de onderste bladeren, die wortel schieten en tot nieuwe planten uitgroeien; na vruchtzetting pleegt de rest van de plant af te sterven. De stengel vertoont talrijke sterke en zwakkere ribben. Stengelvoet en bladscheden zijn op de ribben behaard.
Vermeerderen kan eenvoudig door te zaaien in de nazomer of herfst. Mogelijke ziekten en plagen zijn meeldauw, wortelrot en bladluizen, maar over het algemeen is fluitenkruid een sterke soort die zich gemakkelijk uitzaait en vaak spontaan in bermen en tuinen verschijnt.
De plant kan hoog worden tot een meter en meer en heeft opvallende bloeiwijzen in de vorm van samengestelde schermen. De fijn verdeelde bladeren hebben op de aanhechting van de gegroefde steel een flinke schede.
Fluitenkruid bloeit vooral in mei en kleurt dan de wegbermen wit. In juli als het fluitenkruid uitgebloeid is staan dezelfde bermen vol met berenklauw. De bladeren van de berenklauw zijn veel groter en grover dan de bladeren van het fluitenkruid.
Een heel aantal schermbloemige met fijn opgedeeld blad kunnen met Gevlekte scheerling worden verward. Dit is vooral vanwege de giftigheid van Gevlekte scheerling soms ook gevaarlijk. Met name het ook fijnbladige en algemene Fluitenkruid Anthriscus sylvestris wordt veel verwisseld.
Na 24 uur ontstaan jeukende rode vlekken of blaasjes. Hierna kunnen grote blaren ontstaan. Die blaren lijken op ernstige brandwonden en genezen pas na één tot twee weken. Er kunnen littekens ontstaan en de huid kan bruin verkleuren.
Van eetbaar tot giftig
Fluitenkruid is de in Nederland meest voorkomende schermbloemige, u zult u bij het fluitjes snijden niet snel vergissen. De familie heeft ook eetbare leden: van peen (Daucus carota) en pastinaak (Pastinaca sativa) wordt de wortel gegeten.
We zetten 10 van de meest giftige tuinplanten op een rij.
Verschillen tussen Fluitenkruid en Zevenblad
Fluitenkruid bloeit ook veel vroeger dan Zevenblad. Zevenblad vind je vaak op schaduwrijke groeiplaatsen, terwijl Fluitenkruid meestal een groeiplaats in de volle zon zoekt. Hoewel Fluitenkruid niet giftig is, zijn sommige andere leden van de Schermbloemenfamilie dat wel.
De meest gunstige periode om fluitenkruid te verplanten is de overgang van het late voorjaar naar de vroege zomer . Deze timing sluit aan bij de natuurlijke groeicyclus, waardoor fluitenkruid wortels kan schieten voordat de zomerhitte toeslaat.
Maak in de onderste helft aan één kant een sneetje, vanaf het midden recht naar beneden, ongeveer 10 cm lang. Blaas stevig in de open kant van de pijp. Komt er geluid uit? Een andere manier om een fluitje van fluitenkruid te maken, is om de open kant scherp af te snijden en er overheen te blazen zoals bij een flesje.
Knip een stek af van een gezonde scheut, idealiter 10-15 cm lang, net onder een bladknoop (waar een blad vastzit) en verwijder de onderste bladeren zodat deze knoop in het water of de aarde komt te staan, wat de wortelgroei stimuleert. Zorg voor een scherpe knip voor een gladdere wond.
Fluitenpeterselie is een hoge plant met holle stengels die in de zomer snel groeit en daarna afsterft . De plant gedijt vooral goed in schaduwrijke gebieden en is te vinden aan bosranden, langs bermen en in heggen, waar ze met haar overvloed aan luchtige, witte bloemen de randen van bossen, bermen en heggen siert. Deze bloemschermen (paraplu-achtige trossen) verschijnen van mei tot en met juni.
De gevlekte scheerling is een wit bloeiende, schermbloemige plant die wel wat lijkt op fluitenkruid. Het grote verschil is dat de stengels van de gevlekte scheerling vol met rode vlekken zitten. Hier komt de naam dan ook vandaan. Daarnaast kan de plant erg groot worden.
De plant staat bekend om zijn witte bloemschermen die in het voorjaar bloeien. Een van de voordelen van fluitenkruid is dat het een belangrijke voedselbron is voor verschillende insecten, zoals bijen en vlinders. Daarnaast heeft de plant medicinale eigenschappen en wordt het gebruikt in traditionele geneeskunde.
De hortensia is giftig voor honden en katten, andere huisdieren en voor kinderen. Volwassenen kunnen door contact met de sappen gaan overgeven of krijgen diarree en het is slecht voor de bloedsomloop. Bij dieren en kinderen zijn de effecten nog groter, afhankelijk natuurlijk van de mate van het contact met de plant.
Er zijn gevallen bekend dat mensen na het werken in de tuin steeds met heftige blaren bij de dokter kwamen totdat duidelijk werd dat zij een gifsumak in de tuin hadden. Toch groeit deze Amerikaanse exoot op een plek in het wild (voor zover bekend), en daarmee mag gifsumak zich de giftigste plant van Nederland noemen.
Is fluitenkruid gevaarlijk? Fluitenkruid is eetbaar, maar het kan erg moeilijk zijn om het te onderscheiden van zeer giftige verwanten, zoals scheerling en reuzenberenklauw . Raak het daarom alleen aan als je 100% zeker bent van de identificatie .
De ergste onkruiden
Zevenblad woekert snel en vormt dichte matten die het gras verstikken. De wortels zijn diep en uitgebreid, waardoor het moeilijk is om te verwijderen. Ereprijs is een hardnekkig onkruid dat zich snel via wortels en zaad verspreidt.
Alle delen van fluitenkruid zijn giftig voor zowel katten als honden. Inname van fluitenkruid kan leiden tot maag-darmproblemen en algemene malaise bij huisdieren. Directe diergeneeskundige zorg is cruciaal als een huisdier fluitenkruid in de mond heeft genomen.
ð Wilde peterselie wordt al eeuwenlang medicinaal gebruikt als natuurlijk geneesmiddel. Traditioneel werd er thee van gezet om de spijsvertering te bevorderen en hoest te verzachten , en de bladeren werden vroeger op wonden aangebracht ter genezing.
Reuzenklauw is gevaarlijker dan de gewone berenklauw en verspreidt zich snel. Daarom is het belangrijk om de reuzenberenklauw te bestrijden.
Niet koken ! Door de klauwen te koken, laten ze los van hun kern, waardoor ze barsten en beschadigd raken.
Daarom moet de plant bestreden worden om verder verspreiding te voorkomen. Plukken van uitgebloeide reuzenberenklauw is verleidelijk, het is zeer decoratief, maar officieel verboden vanwege het gevaar van verspreiding van de zaden. Niet doen dus!