Pinguïns overleven op de Zuidpool (Antarctica) door een combinatie van gespecialiseerde fysieke kenmerken en sociaal gedrag die hen beschermen tegen temperaturen tot -50°C, wind en ijskoud water. De keizerspinguïn is de bekendste soort die de extreme Antarctische winter doorstaat. ⠀Oceanwide Expeditions +1
Keizerspinguïns zijn extreem goed in staat om warm te blijven in de ijskoude Antarctische winters. In de dichte kluwens die ze vormen, soms van wel honderden vogels, wordt de warmte zo goed vastgehouden dat de pinguïns het er niet heel lang kunnen volhouden: ze krijgen het te heet.
Adeliepinguïns leven in grote groepen, dat noemen we kolonies, op het continent Antarctica in het zuidpoolgebied. In de september, dat is de 'lente' op de zuidpool, komen duizenden pinguïns bijeen op de ijsvrije stukken op de zuidpool om te broeden.
Pinguïns zijn vliegloze vogels die uitblinken in zwemmen en duiken, dankzij vleugels die als flippers dienen, en ze zijn aangepast aan extreme kou of juist warmere klimaten, leven in grote kolonies, communiceren met geluiden, en hebben unieke broedgewoonten zoals nestelen van steentjes of broeden op hun poten. Ze hebben een dikke vetlaag en veren voor isolatie, en kunnen zout water drinken dankzij speciale klieren.
Pinguïns die op de Zuidpool leven, blijken te profiteren als er minder ijs op het water dobbert. In periodes met minder ijs bij Antarctica lijken de vogels beter te kunnen eten. Dat schrijven Japanse wetenschappers in het vakblad Science Advances.
Dat komt omdat pinguïns op de Zuidpool wonen en ijsberen op de Noordpool.
Veel gebieden van Antarctica zijn echter verboden terrein, ofwel vanwege logistieke problemen ofwel om de fauna en flora van Antarctica te beschermen. Voor een groot deel van Antarctica geldt dat als je commerciële activiteiten wilt uitvoeren, je een vergunning moet hebben.
Sommige pinguïnsoorten kunnen wel 95 kilometer over het zee-ijs afleggen om hun broedgebieden te bereiken. De poten van pinguïns zijn ook aangepast om de vogels te helpen sturen tijdens het zwemmen. Ze gebruiken hun poten als roeren en kantelen ze om de richting te bepalen.
De Afrikaanse zwartvoetpinguïn is een echte romanticus: de pinguïn kiest één partner voor het leven. Opvallend veel van deze stelletjes zijn homoseksueel. Ze bestaan uit twee mannetjes of twee vrouwtjes. Deze koppels zijn heel goede ouders.
Pinguïns eten zoveel vis dat ze tot wel 145 keer per dag kunnen poepen! De kleine blauwe pinguïn is de kleinste pinguïnsoort ter wereld en wordt ongeveer zo groot als een Californische burrito.
Het is waarschijnlijk dat pinguïns zich niet verder naar het noorden hebben verspreid, omdat hun onvermogen om te vliegen hun migratiemogelijkheden beperkt . Bovendien zijn er, verder naar het noorden, uitgestrekte gebieden met minder productief tropisch water voordat de volgende grote opwelling plaatsvindt.
De grootste vijanden van de pinguïn in zee zijn vooral orka's, zeeluipaarden en haaien. Op het land moeten de pinguïns de eieren goed in de gaten houden, want deze kunnen geroofd worden door de verschillende vogels. Daarnaast zijn ook katten, honden en ratten gevaarlijk voor pinguïns.
Antarctica's geheimen omvatten een verborgen prehistorisch landschap met rivieren en bergen onder het ijs, enorme ondergrondse zoetwatermeren (zoals Lake Vostok) met uniek leven, en mysteries rond magnetische anomalieën, oude piramides en mogelijke Nazi-bases, hoewel veel hiervan speculatie is; het continent onthult continu nieuwe geologische structuren en biologische vondsten onder de ijskap door geavanceerde technologie, meldt BBC.
In totaal komen ze zo aan 11 uur slaap per dag. Zonder dat ze ooit echt in een diepe, ononderbroken slaap wegzakken. "Mensen kunnen dit niet aan, pinguïns wel", zegt hoofdonderzoeker Paul-Antoine Libourel aan de Britse krant The Guardian .
Maar het trieste feit is: het gaat niet zo goed met pinguïns in het wild . Van de 18 soorten wereldwijd wordt de helft door BirdLife als bedreigd of ernstig bedreigd beschouwd, als gevolg van klimaatverandering, overbevissing, stroperij en andere milieugevaren.
Pinguïnveren zijn gelaagd en waterdicht gemaakt, en er zit lucht onder opgesloten, zelfs als ze duiken - en dat helpt ze warm te blijven.
Zoals: Pinguïns hebben voorrang, mensen mogen niet aaien en pinguïns kunnen bijten; toch blijft direct contact mogelijk als de pinguïn dat wil. Interacties met niet-pinguïns zal het leven voor de pinguïns waarschijnlijk alleen maar gecompliceerder = natuurlijker maken.
De gemiddelde levensverwachting van een pinguïn schommelt rond de 20 jaar, hoewel ze in gevangenschap aanzienlijk ouder kunnen worden.
Koningspinguïn
Deze pinguïns zijn adembenemend mooi, maar hun pluizige bruine kuikens zijn misschien wel de lelijkste eendjes onder de pinguïns.
De knieën van een pinguïn zitten verstopt
Hij gebruikt zijn schommelende lichaam om het zwaartepunt tijdens het lopen te verplaatsen. Iets dat hij anders met de spierkracht van zijn ondermaatse pootjes voor elkaar zou moeten krijgen.
Gedragspatronen. Pinguïns communiceren door middel van geluiden en fysiek gedrag, zogenaamde gedragspatronen. Ze gebruiken veel vocale en visuele signalen om nestgebieden af te bakenen, informatie over de paring door te geven, rituelen uit te voeren om het nest te ontlasten, partners en kuikens te herkennen en zich te verdedigen tegen indringers .
Kinbandpinguïns worden over het algemeen beschouwd als de meest agressieve en humeurige pinguïnsoort. Kinbandpinguïns doen meer dan 10.000 microslaapjes per dag, verdeeld over korte slaapjes van slechts 4 seconden.
Wat nog gekker is, is waarom die baby's daar überhaupt geboren werden. Dit waren geen ongeplande geboortes. In de jaren 70 en 80 stuurden Argentinië en Chili zwangere vrouwen daarheen om te bevallen, als een manier om hun aanspraken op Antarctica te versterken .
Commerciële vluchten vliegen niet over de Zuidpool, simpelweg omdat dat niet de kortste route is tussen twee plaatsen waar vliegtuigen vliegen. Er zijn geen bestemmingen die logisch zouden zijn voor een vliegtuig om over de Zuidpool te vliegen tussen de twee plaatsen.
Het Antarctische Continent is niet in het bezit van een land en wordt dus ook niet als zodanig beheerd. Er is echter wel een internationaal verdrag, het 'Antarctic Treaty', dat in regelgeving voorziet. Hierdoor hebben landen die dit verdrag hebben ondertekend de mogelijkheid om onderzoek te doen in Antarctica.