Bloedverdunners zijn medicijnen die zorgen dat de kans kleiner is dat u bloedpropjes in uw bloedvaten krijgt. Bloedverdunners worden ook wel stollingsremmers of antistolling genoemd. Ze zorgen dat uw bloed minder snel stolt.
De enige vloeistof die bloed kan verdunnen is water, wat meteen het gevaar van een overdosis water verklaart. De medicijnen die men 'bloedverdunners' noemt, doen niets ander dan het stollingsproces tegengaan, waardoor het bloed makkelijker weg kan stromen.
Polycythemia Vera: behandeling
De behandeling is vooral gericht op het voorkomen van trombose. Daar wordt bijvoorbeeld aspirine voor gegeven. Ook helpt het om geregeld een bepaalde hoeveelheid bloed af te nemen, dit heet aderlating, en dit lijkt op een bloeddonatie.
Vitamine K-antagonisten zijn bloedverdunners. Ze worden ook wel coumarines genoemd. Vitamine K-antagonisten zorgen ervoor er minder stollingsfactoren aangemaakt worden en daardoor stolt het bloed minder snel.
Dit kan ook gebeuren door te dik, stroperig bloed. Om het risico op trombose te verminderen wordt er een bloedverdunner gegeven. Vaak wordt gebruik gemaakt van carbasalaatcalcium (Ascal) of acetylsalicylzuur (Aspirine). Aderlaten wordt bij PV gedaan als het hematocriet gehalte te hoog is in het bloed.
Hoe kun je het herkennen? De toegenomen bloeddikte maakt dat je een hoger risico loopt op klontervorming in de slagaders of aders, met als mogelijk gevolg een hartinfarct of beroerte. Andere verwikkelingen kunnen zijn: bloedingen, vermoeidheid, jeuk en misselijkheid.
Er zijn 2 soorten sterke bloedverdunners: cumarines en DOAC's. Cumarines maken de werking van vitamine K minder, waardoor uw bloed minder snel stolt. Er zijn 2 cumarines: acenocoumarol.
Trombocytenaggregatieremmers, ook wel plaatjesremmers. Dit worden in de volksmond ook wel de 'lichte' bloedverdunners genoemd. Deze tabletten zorgen ervoor dat de bloedplaatjes, die een rol hebben in de stolling van het bloed, minder snel samenkleven.
Ook een eerdere studie, in 1970, door Naismith et al. vond geen effecten van de inname van koffie en cafeïne op bloedstollingsfactoren.
Amerikaanse Ginseng (Panax quinquefolius) en Rode Salie (Salvia miltiorrhiza) hebben effect op de bloedstolling waardoor bloedingen kunnen optreden in combinatie met bloedverdunners. Geelwortel (curcuma longa) heeft een versterkende werking op medicijnen die tegen darmklachten worden gegeven, zoals sulfasalazine.
Uw bloed is te stroperig geworden waardoor de kans op stolselvorming (trombose) in de bloedvaten toeneemt. Hierdoor loopt u een groter risico op het krijgen van een herseninfarct (beroerte), hartinfarct of bijvoorbeeld een trombosebeen.
Polycythemia vera (PV) is een bloedziekte die niet overgaat. Bij PV vormen zich in het beenmerg te veel rode bloedcellen. Hierdoor wordt het bloed dikker en stroomt het moeilijker door kleine bloedvaatjes. Daardoor is er meer kans op stolsels in aders en slagaders (trombose).
Door een teveel aan rode bloedcellen wordt het bloed stroperiger. Daardoor stroomt het minder gemakkelijk door de kleine bloedvaatjes. Hierdoor is er een hoger risico op bloedstolsels in de aders (veneuze trombose) of in de slagaders (arteriële trombose).
Knoflook heeft vele toepassingen en één daarvan is zijn bloedzuiverende werking waarmee de opbouw van plaque wordt tegengegaan. Andere knolgewassen zoals radijs, ui en prei hebben ook een stimulerende uitwerking op de bloeddoorstroming.
Voorbeelden van natuurlijke bloedverdunners zijn kaneel, gember, ginseng en kurkuma . Bepaalde mensen, zoals mensen die voorgeschreven bloedverdunners gebruiken, moeten voorzichtig zijn bij het gebruik van natuurlijke bloedverdunners, omdat ze het risico op complicaties zoals bloedingen en beroertes kunnen vergroten.
Toepassing van gember kan – vanwege de aanwezigheid van salicylaten, wat bijvoorbeeld ook in aspirines zit – namelijk een bloedverdunnend effect hebben.
De meest voorkomende bloedverdunners zijn acetylsalicylzuur, warfarine, dabigatran en rivaroxaban. De term 'bloedverdunners' suggereert dat deze medicijnen het bloed 'dunner' maken.
In tegenstelling tot het vroeger vaak gebruikte 'aspirientje' heeft paracetamol geen invloed op de bloedstolling zodat het ook aangewezen is bij mensen die bloedverdunners innemen. Het antwoord is ja; paracetamol hoort dus zeker thuis in je medicijnkastje, op voorwaarde dat je het correct gebruikt.
Alcohol in wijn heeft een bloedverdunnende werking en draagt zo bij tot een betere doorbloeding, stofwisseling en zo ook lichamelijk en psychisch welzijn.
Warfarine heeft ook sterk de voorkeur voor mensen met klepschade door reumatische koorts, mensen met antifosfolipidensyndroom (een zeldzame aandoening die leidt tot bloedstolsels) en mensen die een transkatheter-aortaklepvervanging hebben ondergaan. De meeste artsen schrijven de DOAC's apixaban of rivaroxaban voor.
Een alternatief voor de 'traditionele' bloedverdunners zijn de zogeheten nieuwe orale anticoagulantia (NOAC). De voordelen van deze medicijnen is dat u een vaste dosis per dag neemt en u niet op controle hoeft bij de trombosedienst.
Bloedverdunners en vruchtensap
"Studies tonen aan dat je ook geen cranberry-, grapefruit- en granaatappelsap mag drinken, als je bloedverdunners gebruikt", adviseert Dr. Jay Bishop, specialist in vasculaire geneeskunde.
Tandvlees dat veel of langer bloedt dan normaal, spontane neusbloedingen, wondjes die blijven bloeden, het spontaan optreden van grote blauwe plekken na een kleine stoot of een onzachte aanraking zijn mogelijk tekenen dat je bloed 'te dun' is.
Risicofactoren voor het krijgen van een hersenbloeding zijn: hoge bloeddruk. als complicatie bij het gebruik van bloedverdunners (zoals sintrom) overmatig alcoholgebruik.