Racisme is grotendeels ontstaan in de 17e eeuw, ontwikkeld door Europeanen tijdens het koloniale tijdperk om slavernij en de overheersing van andere volkeren te rechtvaardigen. Door mensen op basis van uiterlijk in hiërarchische 'rassen' in te delen en zwarte mensen als minderwaardig af te schilderen, werd uitbuiting moreel aanvaardbaar gemaakt. Schooltv +4
Oorzaak nr. 1: Gierigheid en eigenbelang
Veel deskundigen zijn van mening dat racistische ideeën zijn ontstaan om eigenbelang en hebzucht te rechtvaardigen. Bijna 400 jaar lang maakten Europese investeerders mensen tot slaaf via de transatlantische slavenhandel om de enorme tabak-, suiker- en katoenindustrie in Amerika te ondersteunen.
De meeste mensen zijn bekend met interpersoonlijk of individueel racisme, dat zich voordoet in individuele interacties . Dit verschilt van systemisch racisme, waarbij mensen onrechtvaardig worden behandeld door overheden, beleid en wetten, in de media, in de gezondheidszorg of in het onderwijs.
Onderzoek wijst uit dat veel factoren bijdragen aan racisme, zowel op individueel als op systemisch niveau. Deze factoren omvatten categorisering, facties die mensen tegen elkaar opzetten, sociale hiërarchieën, macht en media-invloeden .
Discriminatie komt voort uit expliciete of impliciete stereotypen, vooroordelen en lage verwachtingen die al dan niet bewust in daden worden omgezet. Discriminatie kan als persoonlijke en als geïnstitutionaliseerde discriminatie voorkomen.
Racisme is discriminatie op basis van iemands ras of dat van een gemeenschap. Hoewel onverdraagzaamheid en sociale uitsluiting altijd al hebben bestaan, hebben blanke Europeanen en Amerikanen het moderne concept van 'ras' bedacht om slavernij te rechtvaardigen.
Een kwart van de Nederlanders ervaart discriminatie en lijdt daaronder. Mensen worden bijvoorbeeld afgewezen of gepest vanwege herkomst, religie, seksuele voorkeur of beperking. Een stevigere aanpak van discriminatie en racisme is in het belang van de hele samenleving.
Kritische Rassentheorie , ofwel CRT, is een academisch en juridisch kader dat stelt dat systemisch racisme deel uitmaakt van de Amerikaanse samenleving – van onderwijs en huisvesting tot werkgelegenheid en gezondheidszorg. Kritische Rassentheorie erkent dat racisme meer is dan het resultaat van individuele vooroordelen en discriminatie.
Bestrijd ongelijkheid, bestrijd racisme
Racisme, xenofobie en aanverwante vormen van discriminatie en intolerantie bestaan in alle samenlevingen, overal ter wereld . Racisme schaadt niet alleen het leven van degenen die eronder lijden, maar ook de samenleving als geheel.
Feiten zijn niet racistisch . Meningen en aannames over de reden waarom deze feiten bestaan, dát is racistisch. Het verspreiden van valse informatie (vermomd als feiten, maar dat zijn het niet) om een mening of aanname te ondersteunen, is racistisch. Feiten wijzen op een probleem.
Racisme bestaat op individueel niveau, als mensen anderen discrimineren op basis van vooroordelen en stereotypen. Daarnaast veroorzaakt racisme structurele machtsverschillen in de samenleving. Dit heet institutioneel racisme.
Het concept racisme kan worden toegepast op de oudheid, omdat oude beschavingen bepaalde verschillen verzonnen en specifieke menselijke groepen als minderwaardig bestempelden om de uitsluiting en discriminatie van anderen te rechtvaardigen en de autoriteit van de machtige groep te bevestigen.
Discriminatie en racisme hebben gevolgen voor de mentale en lichamelijke gezondheid van kinderen en jongeren. Het kan bijvoorbeeld leiden tot stress, probleemgedrag en terugtrekking uit het sociale leven.
Racisme wordt vaak beschreven als een relatief modern concept, dat is ontstaan tijdens het Europese tijdperk van imperialisme, getransformeerd door het kapitalisme en de Atlantische slavenhandel , waarvan het een belangrijke drijvende kracht was.
Een San-vrouw uit Namibië ð³ð¦ De San-stam leeft al minstens 30.000 jaar in zuidelijk Afrika en wordt beschouwd als niet alleen de oudste Afrikaanse stam, maar mogelijk ook als het oudste ras ter wereld. De San hebben het meest diverse en unieke DNA van alle inheemse Afrikaanse groepen.
Onder meer de term 'modern racisme' wordt gebruikt door sociale wetenschappers om dit aan te geven. Mensen die 'ouderwets racistisch' zijn, zijn mensen die niet geloven in gelijkheid, voorstander zijn van segregatie en openlijk discrimineren (zie bijvoorbeeld dit artikel van Gawronski, et al., 2012).
Het onderzoek toont aan dat er niet één toekomstscenario voor racisme bestaat, maar meerdere scenario's, afhankelijk van het memetische niveau waarop het zich manifesteert . Racisme zal dus fluctueren tussen verergerde omstandigheden en situaties waarin het niet meer bestaat, afhankelijk van het bestaansniveau waarop mensen opereren.
De eerste vermelding van het woord racisme in het Oxford English Dictionary dateert uit 1902 en werd gedaan door Richard Henry Pratt. Pratt hekelde de misstanden van rassenscheiding.
Discriminatie gaat over alle discriminatiegronden. Racisme verwijst alleen naar discriminatie op grond van afkomst of etniciteit (in de wet ras genoemd) en soms in combinatie met religie. Racisme raakt onder meer Zwarte mensen, moslims en mensen van Aziatische afkomst.
Het concept om mensen in drie rassen te verdelen, namelijk Kaukasisch, Mongolisch en Negroïde (oorspronkelijk "Ethiopisch" genoemd), werd in de jaren 1780 geïntroduceerd door leden van de Göttinger School voor Geschiedenis en verder ontwikkeld door westerse geleerden in de context van "racistische ideologieën" tijdens het koloniale tijdperk.
Indirecte discriminatie treedt op wanneer een wet, beleid of programma niet discriminerend lijkt, maar wel een discriminerend effect heeft wanneer die wordt uitgevoerd.
Voorbeelden van racisme zijn deze racistische opmerkingen: 'Ik wil niet geholpen worden door een zwarte'; 'Alle Marokkanen zijn crimineel'; 'Het is een echte Antilliaan, liever lui dan moe', en.
Wit in plaats van blank
Wit is neutraler. Die trend zie je ook in het publieke debat. Mensen kiezen steeds vaker voor de term wit omdat blank vanwege het koloniale verleden van ons land een superioriteit tegenover gekleurde mensen uitstraalt die er niet zou moeten of mogen zijn.
Hoewel rassendiscriminatie sinds 1971 wettelijk verboden is, bestaat het nog steeds in Nederland. Dit maakt het voor sommige mensen moeilijker om een baan te vinden en verhoogt de kans dat ze gearresteerd worden.
Discriminatie is een uiting van onverdraagzaamheid tegenover mensen en groepen vanwege persoonskenmerken. Omdat iedereen gevrijwaard moet blijven van discriminatoire uitlatingen en handelingen, zijn in het Wetboek van Strafrechtzijn de grondvormen van discriminatie strafbaar gesteld.