Wanneer er sprake is van een goede hechting, wordt dat een veilige hechting genoemd. Kinderen die veilig gehecht zijn zoeken direct contact met of de nabijheid van degenen met wie ze een gehechtheidsrelatie hebben. Ze laten zich snel door hen geruststellen en durven van alles te onderzoeken en ontdekken.
Bij een goede hechting ontwikkelt het kind basisvertrouwen en basisveiligheid. Een kind dat veilig gehecht is, zoekt de nabijheid van de opvoeder. Het kind voelt zich vrij om nieuwe dingen te onderzoeken en te leren. Het kind heeft er vertrouwen in dat de opvoeder beschikbaar is.
Veelvoorkomende signalen dat volwassenen veilig gehecht zijn:
Positief beeld van anderen . Gezond zelfrespect. Comfortabel met intimiteit. In staat om grenzen te stellen in relaties.
Kind zoekt weinig contact
Het kind vermijdt de opvoeder, omdat het weet dat die niet emotioneel of fysiek beschikbaar is. Het kind voelt dat het op zichzelf aangewezen is. Het kind vertrouwt alleen op zichzelf. Kinderen die dit gedrag laten zien, noemen we onveilig-vermijdende gehecht.
Voor het ontwikkelen van een veilige gehechtheidsrelatie met het kind is het belangrijk dat ouders aan drie voorwaarden voldoen: sensitief reageren, zorgen voor continuïteit en mentaliseren.
Kinderen met een hechtingsstoornis zoeken geen troost tijdens stress, reageren niet of zelden op troost, of zoeken juist extreem veel toenadering tot volwassenen. Als je je zorgen maakt over het gedrag van een kind kan diagnostisch onderzoek aantonen of er inderdaad sprake is van een stoornis.
Vermijdende hechting wordt gekenmerkt door ongemak met emotionele intimiteit, een sterk verlangen naar onafhankelijkheid en moeite om anderen volledig te vertrouwen . Met andere woorden, de persoon vermijdt te dicht bij iemand anders te komen.
Iemand met een vermijdende persoonlijkheidsstoornis heeft in vriendschappen en relaties last van veel onzekerheid en angst. Hij of zij durft zich in gezelschap niet of nauwelijks open te stellen en vindt het lastig om zichzelf te laten zien aan anderen.
Een veilig gehecht persoon voelt zich op zijn gemak met zowel nabijheid als onafhankelijkheid in relaties . Ze communiceren openlijk, respecteren de grenzen van anderen, beheren emoties goed en zijn betrouwbaar en geloofwaardig. Deze balans stelt hen in staat om sterke, ondersteunende relaties op te bouwen terwijl ze hun eigen gevoel van eigenwaarde behouden.
Herkennen van de angstige hechtingsstijl
Overmatige bezorgdheid over de relatie en angst voor verlating. Hier heb ik het over relaties in je volwassen leven, zoals intieme relaties of vriendschappen. Constante behoefte aan bevestiging en geruststelling van de partner.
Kinderen met hechtingsproblemen hebben weinig vertrouwen in zichzelf en in anderen. Ze vinden het moeilijk zich kwetsbaar op te stellen. Ze kunnen niet geloven dat ze op andere mensen kunnen rekenen. Hechtingsproblemen kun je oplossen.
Gehechtheidsrelaties kunnen onderverdeeld worden in vier categorieën: veilig, onveilig vermijdend, onveilig ambivalent en gedesorganiseerd.
Hechtingstrauma ontstaat door onveilige of inconsistente relaties met verzorgers in de vroege kindertijd. Dit kan gebeuren door: Hechtingstrauma komt voor wanneer je als kind niet tegemoet bent gekomen in je basisbehoeftes zoals warmte, nabijheid, veiligheid en zorg.
De borderline persoonlijkheidsstoornis wordt ook als een vroege hechtingsstoornis beschreven. Het is goed denkbaar dat het verstoorde hechtingsgedrag dat deze mensen als kind vaak vertonen, ervoor zorgt dat hun ouders zich ook minder aan hén hechten.
Bij hechtingsproblemen vind je het moeilijk om een band op te bouwen met je ouders of andere volwassenen in je omgeving. Dan voel je je daar niet veilig bij. Daardoor vind je het moeilijk om veel van jezelf te laten zien en heb je het idee dat je niet op andere mensen kunt rekenen.
Hechtingsstoornis is een brede term die bedoeld is om stoornissen in stemming, gedrag en sociale relaties te beschrijven die ontstaan doordat kinderen in de vroege kinderjaren niet de normale sociale zorg en aandacht krijgen van de primaire verzorgers.
Er zijn twee soorten vermijdende hechtingsstijlen: afwijzend-vermijdend en angstig of angstig-vermijdend , legt Rachel (Bauder) Cohen, MSW, LCSW, eigenaar van Seaside Counseling Center en therapeut uit.
Je vindt het moeilijk om een relatie officieel te maken. Je wilt wel een relatie, maar hebt altijd een excuus om geen relatie aan te gaan. Je zoekt liefde en nabijheid op, maar neemt afstand als een potentiële partner te dichtbij komt. Je bent bang je vrijheid te verliezen.
Onveilig-vermijdende hechting ontstaat doordat de opvoeder niet of niet adequaat reageert op de signalen van het kind. Het kind leert dat het niet bij de opvoeder terecht kan voor hulp, troost, complimentjes of emotionele steun.
Een hechtpleister is een plakkende strip, vaak gemaakt van textiel, om wonden bijeen te brengen. Het verschil tussen een gewone pleister en een hechtpleister is dat een hechtpleister doorgaans alleen wordt gebruikt als er sprake is van een snee, met scherpe wondranden, die zo bij elkaar gebracht kunnen worden.
Oplosbare hechtingen hoeven niet te worden verwijderd; deze lossen vanzelf op. U herkent oplosbare hechtingen aan het doorzichtige materiaal (soort 'visdraad'). Zwarte hechtingen en krammen moeten door de huisarts worden verwijderd na de afgesproken periode.