Artsen en zorgverleners hanteren verschillende strategieën om met onbeschofte, boze of agressieve patiënten om te gaan, waarbij kalmte, duidelijke grenzen en veiligheid centraal staan. Zij worden getraind in de-escalatietechnieken om situaties niet verder te laten oplopen. PubMed Central (PMC) (.gov) +1
Een suggestie is bijvoorbeeld om grenzen te stellen aan boze patiënten , duidelijk te maken welk gedrag onacceptabel is en respect te eisen. Veel patiënten zijn zich er niet van bewust hoe ze op anderen overkomen. Als dit niet werkt, wordt aan dergelijke patiënten soms gevraagd de praktijk te verlaten.
Het is het beste om zo snel mogelijk een klacht in te dienen, zolang de gebeurtenissen nog vers in je geheugen liggen . Noteer de namen en functies van de betrokken personen en degenen die uw klacht behandelen. Bewaar kopieën van alle e-mails en brieven die u ontvangt; u heeft deze mogelijk later nog nodig.
Als u weet dat een patiënt boos kan zijn, zorg er dan voor dat iemand weet waar u bent en hoe lang u weg zult blijven . Let op de lichaamstaal en luister naar de patiënt om boosheid in een vroeg stadium te herkennen. Erken boosheid of frustratie. Overweeg om een vijandig consult rustig te beëindigen en een nieuwe afspraak te maken.
Herinner jezelf aan je vaardigheden en laat je niet onzeker maken. Neem de klager altijd serieus, ook als je het totaal niet met hem eens bent. Noteer hun klacht of probleem en laat de patiënt zien dat je luistert. Schroom niet om hulp te zoeken als je er samen niet uitkomt of als de discussie dreigt te escaleren.
Wanneer mag een arts behandeling weigeren? Elke arts is verplicht om goede zorg te geven. Dit staat in de Nederlandse artseneed en in de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO). Een arts moet iemand die ziek is in principe behandelen.
Een boze patiënt vindt zijn eigen situatie hoe dan ook belangrijker. Luister, geef aandacht en ga niet onmiddellijk in op de toon van het gesprek. Een boos of agressief iemand wil gehoord worden en voelt zich meestal machteloos en onmachtig.
Zorg ervoor dat u: • Luistert; • Oogcontact maakt; • Bevestigt; • Reageert . Goede communicatie: bevordert de participatie van de patiënt; • schept realistische verwachtingen; • verbetert de coördinatie van de zorg; • voorkomt fouten (en rechtszaken). Maak duidelijk aan de patiënt of medische gegevens met hem/haar besproken mogen worden.
Een effectieve methode om dit te bereiken is door de drie R's van woedebeheersing toe te passen: Herkennen, Reflecteren en Reageren . Deze bewuste en praktische aanpak veroordeelt je niet voor je boosheid. In plaats daarvan geeft het je de kracht om even stil te staan, te onderzoeken en te handelen op een manier die aansluit bij je waarden, en niet alleen bij je impulsen.
Dit kan onder meer inhouden dat er met een zachte, aangename stem wordt gesproken ; dat de persoonlijke ruimte van de cliënt wordt gerespecteerd door voldoende ruimte te bieden; en dat er steeds dezelfde zorgverleners worden ingezet. Het erkennen van de emoties van de cliënt en het gebruik van een kalme, lage stem kunnen de onrust verminderen.
9 Het is niet mogelijk om een tijdsbestek te specificeren waarna het acceptabel zou zijn om een relatie met een voormalige patiënt aan te gaan . Hoe recenter de professionele relatie met een patiënt echter is beëindigd, hoe kleiner de kans dat het gepast is om een persoonlijke relatie met die patiënt aan te gaan.
Dit omvat onder andere een groot aantal claims wegens medische fouten, gebrekkige communicatievaardigheden, gehaaste consultaties en slechte resultaten voor de patiënt . Andere waarschuwingssignalen zijn artsen die uw zorgen negeren, behandelingsopties niet uitleggen of u onder druk zetten om onnodige ingrepen te ondergaan.
Een gewelddadige situatie tot bedaren brengen
Blijf kalm, luister naar wat ze zeggen en stel open vragen . Stel ze gerust en erken hun grieven. Geef ze de gelegenheid om uit te leggen wat hen boos heeft gemaakt. Inzicht in de bron van hun frustratie kan je helpen een oplossing te vinden.
Als een patiënt respectloos is, blijf dan kalm en geduldig. Stel duidelijke grenzen en vat het niet persoonlijk op. Luister naar hun zorgen, maar wees zo nodig kordaat . Het is belangrijk om professioneel te blijven en je te richten op het oplossen van de situatie, waarbij je altijd empathie en respect toont, zelfs als ze overstuur zijn.
MDU-advies: houd het in de juiste context.
Het is belangrijk om medeleven te tonen aan patiënten en hen te troosten wanneer ze dat nodig hebben. Maar houd er rekening mee dat een knuffel die je initieert, verkeerd kan worden geïnterpreteerd – vooral als de patiënt iets anders uit je woorden of daden opmerkt en dat ongepast vindt.
Het mandaat van Artsen Zonder Grenzen is het ingrijpen in crisissituaties – conflicten, volksverhuizingen, voedselcrisissen, epidemieën, natuurrampen, enz. – om bevolkingen in nood te helpen. Dat is een heel andere opdracht dan die van ontwikkelingssamenwerking.
Kalmeren, Beheersen, Communiceren en Veranderen bieden een eenvoudig kader om woede te beheersen en agressie te verminderen. Kalmeren – maakt gebruik van diepe ademhalingsoefeningen en ontspanningstechnieken om reacties binnen enkele minuten te temperen.
Probeer de woede fysiek te reguleren door op een fijne manier te bewegen (bijvoorbeeld hardlopen), en doe daarna ontspanningsoefeningen. Neem ook de tijd om de gedachtes te ontkrachten en je te verplaatsen in de positie van de ander. Probeer tot slot opener en beter te communiceren.
ADHD-woedeaanvallen bij volwassenen
Dit verwijst naar de plotselinge en explosieve woede-uitbarstingen die ogenschijnlijk uit het niets komen . Ze kunnen gepaard gaan met schreeuwen, huilen, gillen of zich volledig terugtrekken. Woedeaanvallen bij ADHD kunnen relaties en werkprestaties beïnvloeden.
Het proberen de situatie te rechtvaardigen of je acties te verdedigen zal de zaken alleen maar verergeren. Gebruik in plaats daarvan actief luisteren: parafraseer wat de patiënt je al heeft verteld, maar probeer tegelijkertijd de werkelijke gevoelens achter de woorden te benoemen – bijvoorbeeld angst of hulpeloosheid. Houd je antwoorden kort en bondig.
Signalen die wijzen op problemen in een verpleeghuis zijn onder andere onverklaarbare verwondingen, slechte hygiëne (zowel van bewoners als van de instelling zelf) en tekenen van verwaarlozing of misbruik. Lees meer over deze en andere waarschuwingssignalen van een slecht verpleeghuis.
Het is duidelijk dat de Nederlandse zorgsector kampt met serieuze problemen. Te hoge kosten, te weinig investeringen, te veel nadruk op productie, en te weinig aandacht voor preventie en gezondheid leiden tot een vicieuze cirkel waarin patiënten, personeel en zorgaanbieders lijden.
Blijf kalm . Ga met humor op de situatie in, in plaats van boos te worden. Leid hun aandacht af, in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als er andere mensen aanwezig zijn, leg hen dan uit dat het gedrag te wijten is aan een ziekte en niet persoonlijk bedoeld is.
Je maakt je excuses en probeert een oplossing te bedenken. De narcist explodeert: Hij of zij begint te schreeuwen dat je altijd egoïstisch bent, niets geeft om de relatie en hem of haar opzettelijk negeert. De boosheid lijkt veel te groot voor wat er daadwerkelijk gebeurd is.
De fasen in detail