In Little Women heeft Jo March over het algemeen geen spijt van haar besluit om niet met Laurie (Theodore Laurence) te trouwen. Hoewel ze even twijfelt wanneer ze zich eenzaam voelt, blijft ze ervan overtuigd dat ze geen goed huwelijk zouden hebben gehad.
Jo is eerlijk tegen Laurie. Ze ziet in dat als ze met hem zou trouwen, hun ruzies zouden escaleren tot geweld . De relatie tussen Laurie en Jo is meer codependent. Iemand bedreigen van wie je zegt dat je van hem houdt, is nooit een goed idee.
Laurie was niet de juiste partner voor haar. Haar latere spijt dat ze Laurie's aanzoek had afgewezen, betekende niet dat haar gevoelens voor hem veranderd waren . Ze was gewoon verdrietig dat ze niemand had. Maar uiteindelijk was hij meer als een broer voor haar.
Hoewel hij de ring afdoet, wat symbolisch aangeeft dat hij niet meer van Jo houdt, laat hij haar niet gaan, maar verklaart hij OPNIEUW zijn liefde. Hoewel hij dit keer uitlegt dat zijn liefde voor Jo anders is dan de liefde die hij voor Amy voelt, zegt hij nog steeds dat hij altijd van haar heeft gehouden .
Het huwelijk was niet langer een keuze van de ouders, maar een individuele keuze waarbij liefde en verkering een steeds grotere rol speelden. Alcott verwerpt een verstandshuwelijk en noemt het, net als elke andere poging om lief te hebben zonder ware gevoelens, slechts een "schaduw".
Maar Alcotts uitgevers stonden erop dat Jo met iemand moest trouwen , anders zou het boek onverkoopbaar zijn. En hoewel Alcott "erg gekweld" was door hun eisen, schreef ze aan haar vriendin dat ze een oplossing had bedacht "uit pure eigenzinnigheid". Ze verzon de norse en dictatoriale Friedrich Bhaer als een "grappige partner" voor Jo.
Alcott is nooit getrouwd geweest en heeft geen kinderen gehad, maar toen haar zus overleed, adopteerde ze haar nichtje. Daarna verhuisde ze naar Boston, Massachusetts en bleef ze werken publiceren met de personages uit Little Women in de hoofdrol.
In Louisa May Alcotts roman Little Women realiseert Jo zich, na haar bezoek aan Laurie, een aantal belangrijke dingen over zichzelf en haar relaties: Laurie's ware gevoelens : Jo begrijpt dat Laurie haar niet alleen als vriendin ziet; hij heeft diepere gevoelens voor haar, maar Jo voelt niet hetzelfde, althans niet op romantische wijze.
Amy trouwde met Laurie voor rijkdom en status (en liefde, want in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is Amy March wel degelijk in staat tot liefde, complex en o zo menselijk); Laurie trouwde met Amy omdat 1) ze hem daadwerkelijk begeert, in tegenstelling tot Jo; en 2) ze hem 'disciplineert' en hem tot een beter mens maakt.
Margaret "Meg" March
Ze heeft lang bruin haar, blauwe ogen en bijzonder mooie handen, en ze wordt gezien als de mooiste van de zussen. Meg voldoet aan de verwachtingen die destijds aan vrouwen werden gesteld; vanaf het begin is ze in de ogen van de wereld al een bijna perfecte 'vrouw'.
Nadat ze echter op Laurie afvliegt en door hem gekust wordt , maakt Jo duidelijk dat ze niets meer dan vriendschap wil. Ze zal dit standpunt gedurende de hele roman volhouden en later, wanneer Laurie haar ten huwelijk vraagt, zal Jo haar mening herhalen. Ze stemt niet toe.
Theodore werd verliefd op Josephine March en vroeg haar ten huwelijk. Tot zijn grote teleurstelling weigerde ze, zeggend dat ze hem als een broer beschouwde en dat ze te veel op elkaar leken om te trouwen .
Aan het einde van Little Women trouwt Jo niet met Laurie, haar jeugdvriendin. In plaats daarvan trouwt ze met Friedrich Bhaer , een oudere Duitse professor die ze ontmoet tijdens haar verblijf in New York. Het "en ze leefden nog lang en gelukkig" van Jo en professor Bhaer wordt echter op een heel filmische manier bezegeld: met een kus, in de regen, onder een paraplu.
In de roman schrijft Jo geen brief aan Laurie . Dit roept de vraag op hoe een verfilming van Little Women eruit zou moeten zien.
"Meisjes schrijven om te vragen met wie de jonge vrouwen trouwen, alsof dat het enige doel en de enige bestemming van een vrouwenleven is," schreef Alcott in haar dagboek. " Ik zal Jo niet met Laurie laten trouwen om iemand een plezier te doen ." Ze wilde dat Jo ongehuwd zou blijven, net als zijzelf. Maar de fans waren meedogenloos.
Hoewel Amy maar drie jaar jonger is dan Laurie, wordt ze in de roman door Jo veel meer als een klein kind behandeld. Jo is vijftien wanneer Laurie bijna zestien is, waardoor ze qua leeftijd erg dicht bij elkaar liggen. Jo ziet haar zus als een klein kind en een ongewenste meeloper op de avonturen van Laurie.
De "Little Women"-romans van Alcott eindigden helaas met het huwelijk van Jo met professor Friedrich (Louis Garrel, "Rifkin's Festival"), een man met wie ze in New York samenwerkte, om het publiek tevreden te stellen.
" Lori doden doet iets met Rick dat essentieel is voor het verhaal en op geen andere manier kan ." "Ik heb vanaf het begin gezegd dat ik niet alleen oké ben met Lori's dood, maar dat ik denk dat het moet. Ik heb dit personage gespeeld met het oog op een einde." Lori had de nieuwe wereld onmogelijk aankunnen.
Amy's gevoelens voor Laurie zijn altijd al aanwezig geweest . Gedurende de hele film maakt ze opmerkingen over hoe ze indruk op hem wilde maken en hoe graag ze bij hem in de buurt wilde zijn, vaak ten koste van het verstoren van zijn afspraakjes met Jo.
In het boek staat ook vermeld dat Laurie aanvankelijk verliefd was op Jo , maar nadat Jo hem had afgewezen, werd hij verliefd op Amy en beschouwde hij Jo al snel als een soort zus.
Antwoord: Jo nam verschillende dingen mee voor Laurie in het hoofdstuk "Being Neighborly" van Louisa May Alcott. Ze bracht een bord blanc mange (een soort vla) mee van haar zus Meg, en kittens van haar zus Beth om Laurie op te vrolijken.
Eindantwoord:
Jo's suggestie om Laurie's eenzaamheid te verlichten, houdt in dat ze hem aanmoedigt om zinvolle activiteiten te ondernemen en sterkere relaties met anderen op te bouwen . Op die manier hoopt ze dat Laurie voldoening en gezelschap zal vinden.
Alcott had een bijzondere voorliefde voor Thoreau en Emerson ; als jong meisje waren zij beiden "bronnen van romantische fantasieën voor haar".
' Is het geen meningitis? ' waren de laatste woorden van Louisa May Alcott voordat ze op deze dag in 1888 overleed.
Toen Jo zich realiseerde dat ze haar zus misschien kwijt was, verdween haar woede en werden de twee hechter. Toen haar zus Beth ernstig ziek werd met roodvonk, werd Amy uit voorzorg naar tante March gestuurd. Tante March raakte gesteld op haar en stelde voor dat tante Carroll Amy mee zou nemen naar Europa.