De spierspasmen kunnen pijn veroorzaken en kunnen het bewegen beperken en het dagelijks leven moeilijker maken. Het komt het vaakst voor in de handen en armen, dan kan het strekken van de arm, het openen van de hand en het bewegen van de pols moeilijk of onmogelijk zijn.
De spieren zijn als het ware overprikkeld. De arm of het been, waarin het spasme optreedt, verliest zijn soepelheid en beweeglijkheid en als gevolg daarvan neemt de spierspanning toe. Hierdoor kunnen spieren strak en stijf aanvoelen, terwijl ze eigenlijk erg zwak zijn.
Spiertrekkingen zijn vaak onschuldig, maar ze kunnen ook een symptoom zijn van een neurologische aandoening. Zoals ik eerder beschreef trekken bij spiertrekkingen je spieren lokaal onwillekeurig samen. Zonder dat je een ledemaat beweegt en deze spiertrekking is mogelijk zichtbaar onder de huid.
De oorzaak is een beschadiging van de hersenen of het ruggenmerg. Bijvoorbeeld door lichamelijk letsel of door een aandoening zoals cerebrale parese, een beroerte, multiple sclerose of een dwarslaesie. Spasticiteit kan in een groot deel van het lichaam aanwezig zijn of in een klein gebied.
In perioden van spanning en stress nemen ze vaak toe. Wanneer de oorzaak weggehaald kan worden, kunnen hemifaciaal spasmen helemaal verdwijnen.
De spierspasmen kunnen pijn veroorzaken en kunnen het bewegen beperken en het dagelijks leven moeilijker maken. Het komt het vaakst voor in de handen en armen, dan kan het strekken van de arm, het openen van de hand en het bewegen van de pols moeilijk of onmogelijk zijn.
De behandeling van spasmen is voor iedere patiënt anders. De behandeling start in ieder geval steeds met uitleg over goede houding in bed en in de stoel, rekoefeningen of doorbewegen en oefentherapie. Als dat onvoldoende helpt, kunnen we overwegen om u injecties te geven voor de lokale behandeling van uw spieren.
Voorbeelden zijn hydrokinine, baclofen, botuline A toxine, tizanidine en tolpersion.Benzodiazepines hebben een spierontspannende werking. Hierdoor verdwijnt de pijn van de spierkramp en kan de spier genezen. Voorbeelden zijn diazepam en clonazepam.
Wat bepaalt hoe erg de spasticiteit is? Hoeveel last u heeft en welk deel van uw lichaam is aangetast, hangt af van welk deel van de hersenen of het ruggenmerg beschadigd is. Ook is het afhankelijk van hoe erg de schade is. Soms kunnen de ''spasmen'' erger worden na verloop van tijd, om verschillende redenen.
Het is belangrijk dat u probeert de spieren en pezen op lengte te houden. Verkorting van spieren verergert namelijk de spasticiteit. Dagelijks zelf oefenen is dan ook noodzakelijk. De fysiotherapeut en ergotherapeut kunnen u hiervoor oefeningen leren.
Een spasme is een onwillekeurige samentrekking van spieren, veroorzaakt door spasticiteit. Beiden begrippen zijn dus niet hetzelfde, maar staan wel nauw met elkaar in verband. Spasticiteit kan bij iedereen voorkomen, van jong tot oud. Soms is dit aangeboren, soms als gevolg van een ongeval of aandoening.
Spierspasmen lossen vaak vanzelf op. Het kan een paar momenten of zelfs minuten duren voordat ze stoppen, maar ze vereisen zelden medische hulp. Ze kunnen ook worden veroorzaakt door uitdroging en kan worden verlicht door veel water te drinken.
Hypertonie, of verhoogde spierspanning, is een aandoening die een breed scala aan personen kan treffen. Bijzonder vatbaar zijn mensen met neurologische aandoeningen zoals cerebrale parese, multiple sclerose en patiënten die herstellen van een beroerte.
Massagetherapie is een nuttige behandeling voor cliënten met spierspasmen, omdat het spieren manipuleert door middel van aanraking om pijn te verlichten en stress te verminderen. Daarnaast kunnen isometrische oefeningen die specifieke spiergroepen aanspannen en ontspannen, stijfheid helpen voorkomen.
Spierkrampen/spasme
Bij spasticiteit of spierstijfheid zijn de spieren stijf, omdat ze altijd een beetje aangespannen zijn en moeilijk kunnen ontspannen. Dit kan leiden tot problemen bij het staan, het lopen of het gebruik van de armen en handen. Bij ernstige spasticiteit kan een pijnlijk gevoel in de spieren optreden.
Psychogene beweging is een ongewenste spierbeweging zoals een spasme of tremor die wordt veroorzaakt door een onderliggende psychologische aandoening . Psychogene beweging kan elk deel van het lichaam betreffen en lijken op dezelfde spierbewegingen die optreden bij een biologische aandoening of structurele afwijking.
Veel voorkomende symptomen bij MS zijn slecht zien of dubbelzien, duizeligheid, dove gevoelens, tintelingen, verlammingen en stuurloosheid. Ook vermoeidheid en problemen met het denken, geheugen en spreken (cognitie) komen vaak voor.
Afhankelijk van de soort spierkrampen kan de arts medicijnen voorschrijven. Zoals botox injecties, baclofen of tizanidine. Bij spierkrampen door sterke pijnstillers kiezen artsen vaak voor clonazepam. Als dat geen effect heeft, kan de arts baclofen voorschrijven.
De beste voorgeschreven spierontspanners zijn baclofen, carisoprodol, methocarbamol, tizanidine, dantroleen, cyclobenzaprine, orfenadrine, chlorzoxazone en metaxalone . Naproxen (Aleve) is een van de sterkste OTC-medicijnen voor spierpijn, krampen en spasmen.
De meest voorgeschreven spierverslappende medicijnen zijn Diazepam en Tramadol. Beiden hebben een andere werking en vaak wordt de combinatie van beide medicijnen gekozen om de spieren optimaal te behandelen.
Met spasmen en tremoren kom je meestal terecht bij een fysiotherapeut. Die kan de spieren masseren en rek- en strekoefeningen geven. Ook zijn er hulpmiddelen, zoals een spalk of een aangepast bed. Advies over het meest geschikte hulpmiddel krijg je van de fysiotherapeut of van een ergotherapeut.
Een operatie kan noodzakelijk zijn, maar corrigeert dit probleem mogelijk slechts tot op zekere hoogte. Daarom proberen we manieren te vinden om uw spieren te ontspannen en operaties te voorkomen. Dit kan met fysiotherapie, strekken en spalken of een behandeling met botulinetoxine (spierontspanner).
Als ziekteverschijnsel
De spierstoornis kan als zeer belastend worden ervaren. Bij amyotrofe laterale sclerose (ALS) zijn fasciculaties continu aanwezig, ze vallen vooral op in de tong en in de dijspieren. Fasciculaties treden op bij iedere ziekte die tot uitschakeling van de aansturing van spieren leidt.