Een dingen weten we wel vrij zeker: wij zullen als mens het einde van het heelal niet meer meemaken. Welke theorie ook blijkt te kloppen, het zal nog miljarden jaren duren voordat het universum mogelijk tot een einde komt. Dan bestaat ons sterrenstelsel waarschijnlijk al niet eens meer.
Nee, het heelal is onbegrensd en waarschijnlijk zelfs oneindig uitgestrekt. Langer antwoord: De nieuwste sterrenkundige waarnemingen doen vermoeden dat het heelal oneindig uitgestrekt is. Dat betekent dat het zeker geen rand heeft.
'Nog minimaal 16,7 miljard jaar tot heelal vergaat'
Tijd tot het einde van de kosmologie: ongeveer 150 miljard tot 10.0...
Astronomen nemen aan dat het heelal oneindig groot is. Helemaal zeker weten doen ze het echter niet. Het is namelijk niet bekend tot hoe ver de ruimte buiten de waarnemingsgrens doorgaat. 'Er bestaan twee dingen die oneindig groot zijn: het universum en de menselijke domheid.
Het overwicht aan bewijs tot nu toe, gebaseerd op metingen van de snelheid van expansie en de massadichtheid, pleit voor een universum dat oneindig zal blijven expanderen , resulterend in het "Big Freeze"-scenario hieronder. Echter, observaties zijn niet doorslaggevend, en alternatieve modellen zijn nog steeds mogelijk.
Voor zover onderzoekers nu weten is er geen einde aan het heelal. Er is dus geen rand waar de ruimte stopt. Sterker nog: het heelal blijft groeien.Sterren en planeten bewegen steeds verder van elkaar af.
Met wat we nu weten ziet het er naar uit dat het heelal eeuwig expandeert. De temperatuur van het heelal daalt steeds verder tot het absolute nulpunt. Uiteindelijk gaat de laatste ster uit en is het laatste zwarte gat verdampt: het wordt donker. En de inhoud van het heelal verdunt steeds verder: het wordt leeg.
Mogelijk wel, maar niet helemaal . Theoretisch gezien zullen de meest massieve zwarte gaten de laatste hemellichamen zijn die nog bestaan voor de uiteindelijke 'dood' van het heelal. Ze zullen echter niet het allerlaatste 'ding' zijn dat bestaat, die eer zal waarschijnlijk naar fotonen en elementaire deeltjes gaan. Of dat denken we in ieder geval voorlopig.
De leeftijd van het heelal. Vóór 1999 schatten astronomen dat de leeftijd van het heelal tussen de 7 en 20 miljard jaar lag. Maar met de vooruitgang in technologie en de ontwikkeling van nieuwe technieken weten we nu dat de leeftijd van het heelal 13,7 miljard jaar is, met een onzekerheid van slechts 200 miljoen jaar .
Over ongeveer 100 biljoen jaar zal het laatste licht uitgaan. Het slechte nieuws is dat het heelal een langzame, pijnlijke, ellendige dood zal sterven. Het goede nieuws is dat wij er niet meer zullen zijn om het te zien.
Het antwoord hangt af van hoeveel 'inhoud' het heelal heeft, zoals materie en licht. Meer inhoud betekent meer zwaartekracht, wat de expansie vertraagt. Zolang de hoeveelheid materie geen kritische drempel overschrijdt, zal het heelal blijven uitzetten, tot de hittedood bereikt wordt en het heelal bevriest.
Kort antwoord: 13,82 miljard jaar. Langer antwoord: Sinds de ontdekking van de uitdijing van het heelal, in de jaren twintig van de vorige eeuw, is bekend dat het heelal niet altijd heeft bestaan, maar ooit een begin gekend moet hebben.
Dat was ongeveer 13,8 miljard jaar geleden. De theorie van de oerknal is gebaseerd op de relativiteitstheorie. Sinds maart 2011 is het vastgesteld dat de Oerknal met grote waarschijnlijkheid heeft plaatsgevonden.
Voorlopig zijn er dus nog geen bewijzen voor het bestaan van buitenaards leven, maar de kans dat er in het uitgestrekte universum op slechts één klein planeetje leven is ontstaan, wordt door vrijwel iedereen verwaarloosbaar klein geacht.
Vaak wordt met 'parallel universum' een alternatieve werkelijkheid bedoeld. Dit is een werkelijkheid die anders is dan die van ons. Denk aan de wereld van Alice in Wonderland. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat er een parallel universum bestaat.
Als de uitdijing stopt, zal er onvermijdelijk krimp volgen, die in de loop van de tijd zal versnellen en het heelal in een soort gravitationele ineenstorting zal laten eindigen, waarbij het heelal in een zwart gat verandert.
Het einde van het heelal is het gebied – in alle richtingen – waar licht 13,8 miljard jaar geleden vertrok. Daar bevindt zich wat astronomen de waarneemhorizon noemen. 'Daar voorbij is niets. Geen tijd, geen ruimte, geen materie', zegt hij.
Zwarte gaten zijn berucht om hun immense zwaartekracht — ze kunnen sterren, planeten en zelfs andere zwarte gaten opslokken. Maar zou een zwart gat het hele universum stukje bij beetje kunnen opeten? Kortom, nee. Er is geen manier waarop een zwart gat het universum, of zelfs een heel sterrenstelsel, zou kunnen opeten , volgens NASA.
V: Zal het heelal uiteindelijk instorten, een nieuwe "Big Bang" creëren en helemaal opnieuw beginnen? A: Voor zover wij weten en het beschikbare bewijs, kan het heelal niet langer instorten . De dichtheid is te laag. Integendeel, de expansiesnelheid neemt toe.
Over 100 miljard jaar zullen de huidige pijlers waarop de theorie van de oerknal rust naar verwachting bijna volledig zijn uitgewist. De kosmische achtergrondstraling is dan zodanig afgezwakt dat zij in het geheel niet meer waarneembaar is.
Kort gezegd heeft het universum maar één duidelijke grens: de grens van hoe ver we kunnen kijken. Het kost licht namelijk tijd om afstanden te overbruggen, en het heelal is niet oneindig oud: alles wijst erop dat het ontstond in de oerknal, 13,8 miljard jaar geleden.
Dankzij de uitdijing van de ruimte bedraagt deze zogenaamde co-bewegende afstand ongeveer 45 miljard lichtjaar . Alles wat verder weg ligt, kunnen we niet waarnemen, omdat er sinds het ontstaan van het heelal nog niet genoeg tijd is verstreken om het licht uit deze afgelegen gebieden onze telescopen te laten bereiken.
De ruimte wordt gewoonlijk gezien als helemaal leeg.Maar dat is niet waar. De grote ruimtes tussen de sterren en planeten zijn gevuld met enorme hoeveelheden dun uitgespreid gas en stof. Zelfs de leegste delen van de ruimte bevatten nog ten minste een paar honderd atomen of moleculen per kubieke meter.
De meeste sterrenkundigen geloven dat het heelal met een oerknal (Big Bang) is begonnen, zo'n 14 miljard jaar geleden. Het hele heelal zat toen in een belletje dat duizenden keren kleiner was dan een speldenknop.Het was heter en zwaarder dan alles wat we ons maar kunnen voorstellen.