Nee, de aarde wordt momenteel niet bedreigd door een zwart gat. Hoewel zwarte gaten catastrofale gevolgen zouden hebben als ze dichtbij zouden komen, is de kans hierop uiterst onwaarschijnlijk.
Als het zwarte gat klein genoeg is, zal het meer massa verliezen door Hawkingstraling dan het erbij krijgt. Als het groot genoeg is, zal het uiteindelijk de aarde vernietigen , waarbij een deel van de massa erin valt en de rest door de vrijgekomen hitte wordt weggeblazen.
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.
Als de aarde ooit te dicht bij een zwart gat zou komen, zouden de gevolgen catastrofaal zijn. Getijdekrachten zouden land, oceanen en atmosfeer uiteenrijten, en de tijd zou vertragen nabij de waarnemingshorizon . Het scenario is uiterst onwaarschijnlijk, maar het herinnert ons eraan hoe kwetsbaar ons bestaan is in een immens en onvoorspelbaar universum.
Op een tijdschaal van 10¹⁵ (1 quadriljoen) jaar zullen de overgebleven planeten in het zonnestelsel door nauwe ontmoetingen met andere stellaire overblijfselen uit het systeem worden geslingerd, en de aarde zal nog ongeveer 10¹⁹ (10 quintiljoen) jaar door de Melkweg blijven cirkelen voordat ze wordt uitgestoten of in een supermassief zwart gat valt...
Het moment waarop dit gebeurt, hangt af van de grootte van het zwarte gat. Hoe groter het is, hoe langer je kunt overleven . Het zwarte gat waar je nu naartoe valt, is bijna net zo groot als ons zonnestelsel. Je kunt pijnloos door het oppervlak ervan heen, maar daarna is je leven binnen enkele uren voorbij.
Een uur in de buurt van een zwart gat is bijna gelijk aan 1000 jaar op aarde. Zwarte gaten vervormen de tijd aanzienlijk vanwege hun intense zwaartekracht, wat leidt tot een fenomeen dat bekend staat als gravitationele tijdsdilatatie.
Van het superzware zwarte gat in de kern van ons Melkwegstelsel, op een afstand van zo'n 26.000 lichtjaar, hebben we dus niets te vrezen. Ook de talloze kleinere stellaire zwarte gaten die door het Melkwegstelsel bewegen zijn ongevaarlijk, behalve natuurlijk wanneer er één toevallig recht op ons zonnestelsel afvliegt.
In al die tijd is zoiets nog nooit gebeurd. Kijk naar de cijfers: het dichtstbijzijnde zwarte gat bevindt zich op 1500 lichtjaar afstand. En nee, het komt niet onze kant op . En zelfs als dat wel zo was, zou de reis miljoenen jaren duren.
Niemand heeft ooit eerder een zwart gat op onze planeet gecreëerd . Maar zelfs als dat wel zou gebeuren, zou het waarschijnlijk geen grote bedreiging vormen. Echte zwarte gaten zijn alleen eng in de zin dat je er niet meer aan kunt ontsnappen als je er te dichtbij komt.
De uitstoot van broeikasgassen, die de aarde opwarmen, zal naar verwachting stijgen tot 75 miljard ton per jaar in 2050 – een toename van bijna 50 procent ten opzichte van nu. Dit zal het klimaat destabiliseren en leiden tot een toename van hittegolven, die naar verwachting bijna iedereen op aarde – zo'n 9,2 miljard mensen – zullen treffen tegen 2050.
De wereldbevolking zal naar verwachting groeien naar ongeveer 9,7 miljard mensen in 2050, volgens de Verenigde Naties, hoewel nieuw onderzoek suggereert dat dit aantal mogelijk onder de 9 miljard blijft door dalende geboortecijfers. De groei vertraagt, maar Afrika en Azië (met name India) zullen het grootste deel van de groei voor hun rekening nemen, met een piek die mogelijk al eerder dan 2080 wordt bereikt.
Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge geloven dat er een kans van 99,7% is op leven op K2-18b , een grote planeet op 700 biljoen mijl van de aarde. Ze hebben met behulp van NASA's James Webb-ruimtetelescoop bewijs gevonden van moleculen die lijken op die van leven op aarde in de atmosfeer van de planeet.
Zwarte gaten
Een zwart gat is een gebied in de ruimte dat zo dicht is dat niets aan de zwaartekracht ervan kan ontsnappen: zelfs geen licht of andere vormen van elektromagnetische straling. Als je de 'waarnemingshorizon' overschrijdt, verdwijn je voorgoed.
Zwarte gaten hebben een ruimte die zo op zichzelf is gekeerd dat alles samenkomt in een singulariteit in het midden en niets kan ontsnappen. Maar de ruimte van het universum is eigenlijk plat. Aan de randen van het waarneembare universum vertrekken en ontsnappen hele sterrenstelsels.
De doorbraak van vandaag volgt op de publicatie in 2019 door de EHT-samenwerking van de eerste afbeelding van een zwart gat, genaamd M87*, in het centrum van het verder gelegen sterrenstelsel Messier 87 .
Over ongeveer 5 miljard jaar zal de zon haar waterstofbrandstof hebben uitgeput en beginnen uit te zetten tot een rode reus. Ze zal zo massief worden dat ze waarschijnlijk Mercurius, Venus en de aarde zal opslokken . Naarmate de zon groeit, zullen de buitenste lagen afkoelen en rood kleuren, maar de kern zal krimpen en opwarmen, waardoor nieuwe kernfusieprocessen op gang komen.
Het gat heeft een geschatte massa van 36,3 miljard keer die van onze zon. Het is mogelijk het grootste zwarte gat dat ooit is gevonden. Dit ultramassieve zwarte gat bevindt zich in het sterrenstelsel SDSS J1148+1930.
Zelfs een kleine verschuiving dichter naar de zon zou een enorme impact kunnen hebben. Dat komt omdat opwarming ervoor zou zorgen dat gletsjers smelten, waardoor de zeespiegel stijgt en een groot deel van de planeet onder water komt te staan . Zonder land om een deel van de zonnewarmte te absorberen, zouden de temperaturen op aarde blijven stijgen.
De Hubble-radius van het waarneembare universum is gelijk aan zijn Schwarzschild-radius. Dus als je ver genoeg uitzoomt, zou ons universum als een zwart gat kunnen worden beschouwd. Nee, want er is geen singulariteit waar het hele universum naartoe gaat.
De onderzoekers zeggen dat de atmosfeer nog zeker een miljard jaar een hoog zuurstofgehalte zal hebben, waarna het fors zal dalen tot het niveau van de zuurstofcrisis zo'n 2,4 miljard jaar geleden.
De zwaartekracht op Mars is 62% zwakker dan die op aarde. Dat betekent dat iemand die 80 kg weegt op onze planeet, maar 30 kg zou wegen op Mars.
Volgens de definitie van de Internationale Astronomische Unie (IAU) is een lichtjaar de afstand die licht in vacuüm aflegt in één Juliaans jaar ( 365,25 dagen) . Ondanks de aanwezigheid van het woord "jaar" is de term geen tijdseenheid.
Onze aarde zou moeten worden samengeperst tot een afmeting kleiner dan 1,77 cm in diameter . Ruim binnen de waarnemingshorizon bevindt zich het hart van het zwarte gat.
Dit is waarom TON 618 zo interessant is voor astronomen: met een ultramassief zwart gat van 66 miljard zonsmassa's ligt het boven Kings schatting van de maximale limiet (50 miljard zonsmassa's) voor een niet-roterend zwart gat .