Autistische meltdowns worden bij veel mensen met autisme inderdaad minder frequent en minder intens naarmate ze ouder worden, maar ze verdwijnen niet altijd volledig. De verbetering komt vaak door een beter begrip van eigen prikkelgevoeligheden, het herkennen van triggers en het ontwikkelen van copingstrategieën (vaardigheden om met stress om te gaan). Autism Parenting Magazine +1
Een van de grootste studies heeft bijvoorbeeld zo'n 300 kinderen gevolgd van hun tweede tot hun eenentwintigste levensjaar. Daaruit bleek dat ongeveer tien procent van de kinderen tegen het midden van hun tienerjaren een dramatische verbetering laat zien. Bij nog eens 80 procent van de kinderen blijven de symptomen opvallend constant gedurende de tijd.
Maar oud worden is bij uitstek een onvoorspelbaar proces en daardoor lopen senioren met autisme vaak vast. Zij merken het bijvoorbeeld sneller op wanneer hun hoofd of lijf achteruitgaan. En maken zich vervolgens drukker dan mensen met een niet-autistisch brein over het onvoorspelbare verloop van die aftakeling.
5 tips om een kind met autisme te helpen omgaan met meltdowns
Sociale beperkingen en repetitief gedrag blijven vaak tot in de volwassenheid bestaan. Bovendien vertonen niet alle individuen verbetering , en het is zeldzaam dat individuen zodanige vooruitgang boeken dat ze niet langer voldoen aan de diagnostische criteria voor autismespectrumstoornissen (ASS) 1–3.
De tienerjaren: vanaf 13 jaar
Voor veel gezinnen voelt de adolescentie als de moeilijkste fase.
Op basis van informatie uit eerdere studies lijkt een verandering in de ernst van autismesymptomen (vooral een afname) veel voor te komen , hoewel stabiliteit van de symptomen ook frequent is.
Vermijd het stellen van vragen, het geven van informatie of instructies, of het gebruik van beperkende methoden . Al deze acties zullen de situatie waarschijnlijk alleen maar verergeren. Iedereen reageert anders op bepaalde triggers; het beste is om hun behoeften te bespreken wanneer ze kalm zijn.
Sommige mensen met autisme worden er zo door overruled dat ze in een 'meltdown' komen. Hun lichaam geeft het op. Ze moeten dan eerst een paar dagen of een week tot rust komen om hiervan bij te komen. Anderen worden meer somber, depressief, angstig en gaan piekeren.
De zessecondenregel voor autisme is een communicatiestrategie waarbij een verbale aanwijzing of instructie één keer wordt gegeven, waarna ongeveer zes seconden wordt gewacht voordat er opnieuw een aanwijzing wordt gegeven of een reactie wordt verwacht . Deze pauze geeft mensen met autisme extra tijd om de informatie te verwerken, waardoor de druk afneemt en het begrip verbetert.
Gewone levenservaringen, zoals het verlies van een dierbare, mislukte relaties, problemen op het werk, enzovoort, kunnen autismesymptomen bij volwassenen verergeren . In deze gevallen kunnen autismesymptomen met de leeftijd verergeren, maar dit hoeft niet per se te komen door een neurologische achteruitgang van de stoornis.
Er is geen 'gemiddelde leeftijd' voor autisme zelf, maar de diagnoseleeftijd varieert sterk, van peuterleeftijd (vanaf 2 jaar) tot ver in volwassenheid, vooral bij subtiele kenmerken, met een toename van laat-diagnoses in de afgelopen decennia. De gemiddelde levensverwachting is wel lager dan bij neurotypische mensen, mede door comorbiditeiten zoals suïcide, wat de urgentie van vroege herkenning en goede ondersteuning benadrukt.
Autisme en vermijdingsgedrag zijn sterk met elkaar verbonden, vaak voortkomend uit angst voor overprikkeling, sociale onzekerheid, of de behoefte aan controle (zoals bij PDA), leidend tot het ontwijken van sociale situaties, veranderingen, of sensorische input om stress te voorkomen en het zenuwstelsel te beschermen, wat kan leiden tot sociale terugtrekking of woedeaanvallen.
Ontwikkel voorspelbare routines en integreer kalmerende technieken, zoals diep ademhalen, mindfulness of rustige momenten in een veilige, vertrouwde omgeving . Deze routines helpen bij het reguleren van emoties tijdens en na emotionele uitbarstingen, waardoor het gemakkelijker wordt om te herstellen van overweldigende situaties.
Veel mensen met autisme vertonen tekenen van onrust voordat ze een meltdown krijgen , wat soms de 'rommelfase' wordt genoemd. Ze kunnen dan tekenen van angst vertonen, zoals ijsberen, geruststelling zoeken door herhaaldelijk vragen te stellen of fysieke signalen zoals wiebelen of heel stil worden.
Autistische meltdown: de externe expressie
Bij mensen met autisme kan dit soms leiden tot een meltdown, die vaak verkeerd wordt begrepen als een 'driftbui'. Autistische meltdowns kunnen zich op verschillende manieren uiten: door harde geluiden zoals schreeuwen of huilen, door fysieke acties zoals schoppen of fladderen, of een combinatie van beide .
Op welke leeftijd houden autistische meltdowns op (als ze al ooit stoppen)?
Bij veel mensen kunnen de frequentie en intensiteit aanzienlijk afnemen met de leeftijd en de ontwikkeling van zelfregulatievaardigheden . Naarmate kinderen ouder worden, ontwikkelen ze vaak een beter begrip van hun eigen sensorische gevoeligheden, specifieke triggers en copingstrategieën.
Mensen met autisme en trauma delen vaak de uitdaging van emotionele bewustwording en regulatie. Bij trauma zien we dit in de vorm van intense, vaak overweldigende emoties die moeilijk te beheersen zijn. Bij autisme kunnen mensen juist moeite hebben om emoties überhaupt te herkennen of te begrijpen.
Gemiddeld duren meltdowns bij autisme tussen de 20 en 30 minuten nadat de stressfactor is weggenomen . Als een kind bijvoorbeeld getriggerd wordt door een grote menigte en een meltdown krijgt, kan het 20 minuten of langer duren voordat het kind in een rustige, veilige omgeving volledig tot rust komt.
Na een meltdown kan het even duren voordat een autistisch persoon herstelt, en heeft hij of zij waarschijnlijk tijd en ruimte nodig om de emoties weer onder controle te krijgen. Veel autistische mensen geven aan dat ze zich na een meltdown de details van wat er is gebeurd niet meer kunnen herinneren .
Bij een autistische meltdown of shutdown gaat het eerder om overprikkeling. Je brein heeft simpelweg teveel input te verwerken gehad – te veel sociale situaties, te veel herrie, te veel alles – en dan knapt er iets. Bij een meltdown uit zich dat vaak in een explosie naar buiten toe: boosheid, huilen, paniek.
Het brein van iemand met autisme of ADHD werkt anders dan van de meeste mensen waardoor opruimen moeilijk kan zijn. Diegene wil echt wel, maar het lukt niet. Zij zijn of jij bent dus niet lui of ongemotiveerd. Wel gefrustreerd, angstig, moe en gespannen.
Mensen met autisme hebben een lagere levensverwachting dan mensen zonder autisme. Ze leven gemiddeld 16 jaar korter.
De vraag of een kind met autisme een 'normaal' leven zal leiden, is complex en verschilt per individu . Met vroege interventie, de juiste therapieën, een sterk ondersteuningsnetwerk en een focus op het ontwikkelen van vaardigheden, kunnen veel kinderen met autisme echter een bevredigend en zelfstandig leven leiden.
Het korte antwoord is nee. Huidig wetenschappelijk bewijs suggereert dat de symptomen van een autismespectrumstoornis (ASS) doorgaans niet verergeren met de leeftijd . Sterker nog, een recent grootschalig onderzoek wees uit dat de kernsymptomen van ASS stabiel blijven of verbeteren naarmate mensen ouder worden.