Op een middeleeuws domein (hofstelsel) woonde de heer (edelman, vazal, of geestelijke) op de vroonhoeve in het centrum. Het omliggende land werd bewoond door horigen (halfvrije boeren die aan de grond gebonden waren) en soms vrije boeren. Ook lijfeigenen (knechten zonder bezit) en dienstlieden verbleven op het domein. Scholieren.com +2
Op een kasteel woonden edelmannen en –vrouwen, bedienden, kapelaan en ridders. Een kasteel had vele functies. Zo werd het voor de schildknapen (ridders-in-opleiding) gebruikt als school, diende het als oefenterrein voor militairen, was het een vesting, woonhuis, stal en werden de wapens opgeborgen in een arsenaal.
Met domein werd het totaal van bezittingen van een heer of dominus in een bepaald gebied bedoeld. In Zeeland was dat de graaf. Al in de vroege Middeleeuwen werd een groot aantal rechten overgedragen aan de plaatselijke vertegenwoordigers van de graaf, de ambachtsheren.
Zij werden "horig". Boeren die geen grond bezaten, omdat ze ergens anders van hun land verjaagd waren, kregen in ruil voor hun diensten bescherming en tevens een stuk grond in gebruik om hun gezin te onderhouden. Zij werden "lijfeigenen".
Het systeem waarin horige boeren werkzaam waren, wordt ook wel hofstelsel genoemd. De heer woonde in het centrum van een dorp op de vroonhoeve of het vroonhof. Zijn eigen grond werd saalland genoemd, terwijl de omliggende grond – het hoevenland – door halfvrije of horige boeren werd bewoond en bewerkt.
De boeren woonden op een vaste plek, in huizen gemaakt van stro, leem, takken en boomstammen. De bomen werden omgehakt met grote bijlen, een nieuwe uitvinding van de boeren. Zo kwam er ruimte voor de akkers. Op de akkers lieten de boeren graan groeien.
Het dorp lag vlakbij het landgoed en was de woonplaats van de meeste mensen (behalve de heren en hun families). Dit gold vaak ook voor de lijfeigenen, die in kleine huisjes in het dorp woonden en overdag op het landgoed werkten.
De grootste private slavenhandelaren in Amsterdam in de 18e eeuw waren Jochem Matthijs en zijn zoon Coenraad Smitt, die samen tussen de 11.000 en 13.000 tot slaaf gemaakte mensen verscheepten van West-Afrika naar Suriname, goed voor een derde van de Amsterdamse slavenhandel in die periode, zo blijkt uit onderzoek naar hun schepen zoals 't Gezegende Suikerriet. Ook belangrijke spelers in de vroegere WIC-periode waren onder andere Johan Maurits van Nassau-Siegen en het handelshuis Coymans.
Tldr: slaven waren bezit en werden als zodanig behandeld. Horigen waren burgers in contract met hun heren, die loonstrookjes en daadwerkelijke compensatie voor hun werk ontvingen, en ook rechten hadden, maar ze waren nog steeds aan het land gebonden, en het verlaten van de horigheid was extreem moeilijk.
In het koudere westen en noorden van Europa moest Homo erectus zich aanpassen aan een klimaat van ijstijden en tussen-ijstijden om te kunnen overleven. Meer dan 300.000 jaar geleden verscheen de neanderthaler, Homo neanderthalensis, de eerste mensachtige die we ook uit Nederland kennen.
Ideale seks was seks waarbij de mannen zo snel mogelijk hun punt wisten te maken en liefst zo vaak mogelijk. Dat zouden vrouwen stiekem ook als prettigst ervaren. Gelijke mogelijkheden waren er niet, vrouwen moesten kuis blijven, alleen mannen mochten ervaring hebben.
De aarde kent vier belangrijke domeinen: de lithosfeer, de atmosfeer, de hydrosfeer en de biosfeer . De atmosfeer is verder onderverdeeld in vier lagen op basis van samenstelling, temperatuur en andere eigenschappen: de troposfeer, de stratosfeer, de mesosfeer, de thermosfeer en de exosfeer.
Tussen 1588 en 1795 heette Nederland de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Ook de Verenigde Provinciën of de Zeven Verenigde Gewesten waren gangbare benamingen voor Nederland in deze tijd.
Ooit bruisten kastelen van leven, drukte en lawaai, en zaten ze vol met heren, ridders, bedienden, soldaten en entertainers . In tijden van oorlog en belegering waren het spannende en gevaarlijke plekken, maar ze dienden ook als woningen én forten.
De ridders woonden wel bij het kasteel in de buurt, maar niet erin. Zij wonen namelijk in de barakken van de voorburcht. Binnen deze dikke kasteelmuren ligt de voorburcht en die muren beschermen dus de voorburcht, maar natuurlijk ook de hoofdburcht, het kasteel zelf.
Oorspronkelijk was Kasteel de Haar in het bezit van een lid van de familie Van der Haar, die als dienstman van de Prins-bisschop van Utrecht voldoende prestige bezat om voor zichzelf en zijn familie een versterkt huis te bouwen. Hoe dit huis er precies uitzag, is niet bekend.
De meeste slachtoffers van slavernij waren van Afrikaanse afkomst, maar er bestond ook blanke slavernij.
De transatlantische slavenhandel – die Afrikanen tot handelswaar reduceerde – zou eeuwenlang voortduren en uiteindelijk ons land en de staat Kentucky vormgeven. Tot op de dag van vandaag werpt een van de donkerste periodes uit de geschiedenis van onze natie nog steeds een schaduw.
De rol van lijfeigenen
Het belangrijkste verschil tussen een lijfeigene en een boer is dat boeren vrij waren om van leen naar leen of landgoed naar landgoed te trekken op zoek naar werk. Lijfeigenen daarentegen waren vergelijkbaar met slaven, met als enige verschil dat ze niet gekocht of verkocht konden worden.
Willem 'de neus' Holleeder, €17 miljoen.
Brazilië was het land dat de meeste slaven ontving. Zelfs nadat Brazilië onafhankelijk werd van Portugal (1822), ging de slavenhandel door tot 1888. Bij de onafhankelijkheid van Brazilië was de blanke bevolking in de minderheid. En ze waren bang voor een slavenopstand, zoals in Haïti.
Jefferson omarmde volledig de levensstijl van een welgesteld lid van de plantage-eigenarenklasse en bezat gedurende zijn leven meer dan 600 tot slaaf gemaakte mensen – het hoogste aantal van alle Amerikaanse presidenten. Naast het bouwen en beheren van zijn plantage Monticello, streefde Jefferson een carrière na in de advocatuur en de openbare dienst.
Lijfeigenen waren echter wettelijk gezien wel degelijk mensen, hoewel ze veel minder rechten hadden dan vrije boeren (arme landbouwers met een lage sociale status). De bewegingsvrijheid van lijfeigenen was beperkt, hun eigendomsrechten waren gelimiteerd en ze waren allerlei soorten pacht verschuldigd aan hun landheren.
Lijfeigenen waren de armste leden van de boerenklasse en waren een soort slaven. De landheren bezaten de lijfeigenen die op hun land woonden. In ruil voor een plek om te wonen, bewerkten de lijfeigenen het land om gewassen te verbouwen voor zichzelf en hun heer. Daarnaast werd van de lijfeigenen verwacht dat ze de akkers van de heer bewerkten en pacht betaalden.
Bovendien moesten de meeste lijfeigenen toestemming vragen aan hun landheer om te trouwen en moesten ze hiervoor kosten betalen. De meeste landheren verboden lijfeigenen hun bezittingen onder te verhuren, te verkopen of andere soortgelijke transacties aan te gaan zonder toestemming van de heer.