Het gebruik van buskruit in wapens begon in China, waarna de technologie zich via de Mongolen en het Midden-Oosten verspreidde naar Europa. De Chinezen waren de eersten die buskruit ontwikkelden en het vanaf de 10e eeuw in wapens toepasten. EBSCO +2
In de 13e eeuw onderging de middeleeuwse oorlogvoering in Europa eveneens een revolutie, toen men buskruit ging gebruiken. Chinese scheikundigen vonden al in de 4e eeuw na Christus een soort buskruit uit en het Chinese leger gebruikte dit middel vervolgens in de strijd tegen de Mongolen.
De Chinezen hebben buskruit vooral voor vreedzame doeleinden gebruikt. Niet alleen om zich te amuseren; ook tijdens begrafenissen werd ter ere van de overledene vuurwerk ontstoken. Nadat de Chinezen rond het jaar 1000 de vuurpijl hadden uitgevonden, gebruikten zij ook vuurwerk om vijanden af te schrikken.
Buskruit is een hoofdbestanddeel in vuurwerk en is een mengsel van kaliumnitraat(KNO3), koolstof (C) en zwavel (S). Buskruit wordt vermengd met diverse hulpstoffen voor de bijzondere effecten en kleuren.
Roger Bacon beschreef de bereiding van de eerste explosieve stof, het buskruit, in 1249. Rond 1300 was het door geheel Europa bekend en werd het ook gebruikt. In Europa werd de eer van de uitvinding gegeven aan monnik Berthold der Schwartze, de legendarisch en denkbeeldige Duitse uitvinder van het buskruit.
In het jaar 1232 werd buskruit gebruikt door de Mongolen bij de belegering van de stad Kaifeng. De eerste schriftelijke vermeldingen van buskruit in Europa komen voor in de teksten Opus Majus (1267) en Opus Tertium van de Engelse wetenschapper Roger Bacon.
De formule voor buskruit. Buskruit werd ergens in het eerste millennium na Christus in China uitgevonden. De vroegst mogelijke vermelding van buskruit dateert uit 142 na Christus, tijdens de Oostelijke Han-dynastie, toen de alchemist Wei Boyang , ook wel bekend als de "vader van de alchemie", schreef over een stof met buskruitachtige eigenschappen.
De milieuwetgeving bepaalt dat u maximaal 1 kilogram zwart buskruit of 3 kilogram (nitro) rookzwak buskruit vergunningsvrij mag opslaan. Slaat u beide soorten kruit op, dan mag het totaal van de opslag niet meer zijn dan 3kg.
Ergens tussen 600 en 900 na Christus zou een Chinese alchemist, volgens de overlevering, kaliumnitraat, zwavel en houtskool hebben gemengd om een zwart, schilferig poeder te produceren – het eerste buskruit . Dit poeder werd in uitgeholde bamboestokken (en later in stevige papieren buizen) gegoten, waarmee de eerste door de mens gemaakte vuurwerken ontstonden.
Huidziektes & vuurwerk
In de 8e eeuw – waarin de Tang-dynastie de macht had – werd uiteindelijk het buskruit 'uitgevonden'. Hoewel het geen eeuwig leven verzekerde, waarop werd gehoopt, werd het in deze tijd wel gebruikt om huidziektes tegen te gaan, insecten te doden en vuurwerk de lucht in te schieten.
Rond 800 na Christus werd buskruit uitgevonden door de Chinezen , die het al snel voor militair gebruik aanpasten. Vijfhonderd jaar lang was China wereldleider op het gebied van buskruittechnologie, maar het waren de Europeanen die vuurwapens tot hun dodelijkste potentieel brachten.
Na eeuwenlang mengen en mixen kwamen de alchemisten rond het jaar 850 op de proppen met een explosief mengsel van kaliumnitraat, zwavel en houtskool. Inderdaad: buskruit.
En explosieven worden ook niet toegestaan in het openbaar vervoer. Waarom heet buskruit dan buskruit? Het 'kruit'-gedeelte heeft wel degelijk met kruiden te maken! De structuur van buskruit lijkt namelijk wat op gemalen specerijen.
Buskruit werd uitgevonden in China en verspreidde zich westwaarts naar India, Irak, Iran, het Parthië-gebied, het Ottomaanse Rijk... en uiteindelijk Europa. Bijna al deze landen gebruikten buskruit in een of andere vorm en de Ottomanen waren bijzonder bedreven in het maken van zowel Janitsjarenkanonnen als grote bombarden.
Zwartkruit liet een residu achter dat wapens vervuilde en soms zelfs vast liet lopen . Bovendien had zwartkruit aanzienlijk minder kracht dan rookloos kruit, wat resulteerde in een afwijkende kogelbaan die de nauwkeurigheid ernstig beïnvloedde.
633). Militaire ingenieurs van de Song-dynastie ontdekten dat buskruit nuttig was bij belegeringsoorlogvoering , wat leidde tot de ontwikkeling van vroege typen raketten, kanonnen, bommen en mijnen.
Buskruit bevat zwavel en houtskool als 'brandstof' en bestaat verder voor ongeveer driekwart uit salpeter (kaliumnitraat). Dat bevat de zuurstof die de explosieve chemische reactie mogelijk maakt. Het mengen is gevaarlijk, want wrijvingswarmte kan voldoende zijn voor een explosie.
Oorspronkelijk werd buskruit gemaakt door elementaire zwavel, houtskool en salpeter (kaliumnitraat) te mengen . Er bestond geen eenduidige consensus over de juiste verhoudingen, en deze verhoudingen verschilden sterk van land tot land en in de loop der tijd.
Vuurwerk is waarschijnlijk uitgevonden in China. Al rond het begin van onze jaartelling gebruiken Chinezen voorlopers van vuurwerk om boze geesten te verdrijven. Het maakt daarom vaak deel uit van religieuze festivals. Ook soldaten maken gebruik van vuurwerk, bijvoorbeeld om lichtsignalen te sturen.
In Nederland mag je zonder vergunning bepaalde wapens bezitten (niet dragen), zoals historische en decoratieve wapens, bepaalde lucht- en gasdrukwapens, kruisbogen en handbogen (vanaf 18 jaar), en sommige zelfverdedigingsmiddelen zoals pepperspray (specifieke soorten), maar veel andere wapens (vuurwapens, stiletto's, boksbeugels) zijn verboden of vereisen een vergunning, met strikte regels voor bezit en gebruik, vaak beperkt tot sport of jacht.
Waar rotjes bestaan uit een halve gram buskruit, bevat de Cobra tien tot tweehonderd keer zoveel gram flitspoeder, afhankelijk van het type.
Van een onnozel iemand wordt vaak beweerd dat hij het buskruit niet heeft uitgevonden. De werkelijke uitvinder van het explosieve goedje is echter onbekend, hoewel het in China al langer in omloop was dan in Europa.
De eerste vorm van buskruit werd al voor onze jaartelling per ongeluk uitgevonden door de Chinezen en vond al snel zijn weg naar het westen. Buskruit sloeg in als een bom en verspreidde zich als een lopend vuurtje over de hele wereld.
De milieuwetgeving bepaalt dat u maximaal 1 kilogram zwart buskruit of 3 kilogram (nitro) rookzwak buskruit vergunningsvrij mag opslaan. Slaat u beide soorten kruit op, dan mag het totaal van de opslag niet meer zijn dan 3kg.
Men gebruikt deze zegswijze schertsende van iemand, die niet heel slim is. Zie Harrebomée I, 453 a en vgl.