Zenuwontsteking (of zenuwschade/neuropathie) kan op verschillende manieren worden aangetoond, waarbij een combinatie van klinisch onderzoek en technische metingen meestal de diagnose bevestigt. De belangrijkste testen zijn:
Symptomen van zenuwontsteking (zenuwpijn) zijn vaak een brandende, stekende pijn of elektrische schokjes, tintelingen, een doof of slapend gevoel, jeuk, krampen, en overgevoeligheid voor aanraking, koude of warmte; er kan ook spierzwakte, uitstralende pijn (zoals bij ischias) of gevoelloosheid optreden, waarbij gewone pijnstillers vaak niet helpen en de klachten dag en nacht kunnen aanhouden.
U kunt een licht ongemak of pijn voelen wanneer de naalden worden ingebracht . De behandelaar zal u vragen te ontspannen en vervolgens uw spieren op bepaalde manieren te gebruiken, zoals het optillen of buigen van een van uw ledematen, op specifieke momenten. Een apparaat meet en toont de elektrische activiteit van uw werkende spier.
Zenuwpijn wordt onderzocht met een combinatie van uitgebreide anamnese (vragenlijst) en een lichamelijk neurologisch onderzoek, aangevuld met aanvullend onderzoek zoals een EMG (zenuwgeleidingsonderzoek), een MRI-scan, echografie van zenuwen, of soms een bloedonderzoek of ruggenprik, om de oorzaak te achterhalen. De neuroloog test gevoel, kracht en reflexen, en gebruikt soms speciale tests om zenuwschade te objectiveren.
Dit onderzoek analyseert zenuw- en spierletsels. Door middel van elektrische schokjes en het aanprikken van de verschillende spieren met een zeer fijn naaldje kan er onderzoek uitgevoerd worden. Deze evaluatie gebeurt zowel in rust als tijdens spiercontractie.
EMG-tests en zenuwgeleidingsonderzoeken kunnen helpen vaststellen of u een gezondheidsprobleem heeft dat uw spieren of zenuwen heeft beschadigd, of hoe deze samenwerken. Deze tests kunnen afzonderlijk worden uitgevoerd, maar worden meestal tegelijkertijd gedaan.
U voelt gewoon een prikje. Afhankelijk van de spier die moet getest worden, voert u een bepaalde beweging uit. Op een computerscherm ziet de arts hoe die spier werkt. Zeg altijd tegen de arts als het naaldje tegenwringt en pijn doet zodat het naaldje kan verplaatst worden naar een minder hinderlijk punt.
Een bloedtest kan aandoeningen opsporen die perifere neuropathie kunnen veroorzaken , zoals diabetes, voedingstekorten, lever- of nierfunctiestoornissen en een abnormale werking van het immuunsysteem.
Tijdens de test staat de patiënt rechtop met de voeten naast elkaar en met de arme gestrekt langs het lichaam. Deze positie moet 30 seconden worden aangehouden met de ogen open. Daarna blijft de patiënt nog 30 seconden in deze houding staan, maar dan met de ogen dicht.
Bij neuropathische pijn (ook wel zenuwpijn of neuralgie genoemd) gaat het specifiek over pijn als gevolg van een beschadiging in het zenuwstelsel, hierdoor ontstaan pijnprikkels die geen functie hebben. Het kan ontstaan door beschadiging van één zenuw, van een bundel zenuwen, van het ruggenmerg of van de hersenen.
Risico's. EMG is een procedure met een laag risico en complicaties zijn zeldzaam. Er bestaat een klein risico op bloedingen, infecties en zenuwbeschadiging op de plaats waar de naaldelektrode wordt ingebracht.
Als er op basis van anamnese en neurologisch onderzoek een verdenking op een polyneuropathie is, wordt meestal een EMG vervaardigd om de diagnose te bevestigen. Het merendeel van chronische distaal symmetrische polyneuropathieën zonder alarmsymptomen is axonaal.
U moet wakker blijven tijdens de ingreep , dus zorg ervoor dat u ontspannen bent en niet in slaap valt. U kunt na de ingreep uw normale activiteiten hervatten. Het komt zelden voor dat de pijn na de ingreep zo hevig is dat u vrij moet nemen van uw werk.
De zenuw kan ontstoken of beschadigd zijn of klem zitten. Deze pijn blijft vaak weken tot maanden. Bij zenuwpijn helpen pijnstillers vaak minder goed. Andere medicijnen helpen wat beter tegen de pijn.
Voor zenuwpijn (neuropathische pijn) werken gewone pijnstillers zoals paracetamol of ibuprofen vaak niet; effectievere medicijnen zijn antidepressiva (amitriptyline, duloxetine) en anti-epileptica (gabapentine, pregabaline), die de pijnsignalen in de zenuwen beïnvloeden. Het is essentieel om een arts te raadplegen voor de juiste diagnose en een passend recept, aangezien deze medicijnen bijwerkingen kunnen hebben en het soms weken duurt voordat ze effect sorteren.
OROS hydromorphone neuropathische pijn? OROS hydromorphone is een nieuwe formulering met retard kenmerken, waardoor een maal daags doseren mogelijk is. Met OROS hydromorphone zijn zowel pijn van neuropathische origine als meer artrose-achtige pijn te behandelen.
Een zeldzame, erfelijke neurodegeneratieve aandoening, gekenmerkt door snel progressief en vroeg optredend parkinsonisme, centrale hypoventilatie, gewichtsverlies, insomnie, en depressie. Synoniem(en): Parkinsonisme met alveolaire hypoventilatie en mentale depressie.
Neurologisch onderzoek
De arts doet verschillende testen om te zien hoe goed uw hersenen, zenuwen en spieren werken. De arts vraagt u bijvoorbeeld met uw ogen een voorwerp te volgen, naar een stemvork te luisteren en aan te geven wat u voelt als hij met een watje over uw hand wrijft en kleine prikjes geeft.
De HINTS+-test, naast de MRI, is momenteel het meest betrouwbare hulpmiddel om te bepalen of duizeligheid wordt veroorzaakt door een beroerte of door een goedaardige evenwichtsstoornis. De arts voert enkele tests uit en observeert daarbij nauwkeurig de oogbewegingen van de patiënt.
Hoe herkent de specialist een beschadigde zenuw?
Ja, de aangezichtszenuw kan meestal gezien worden op de MRI-scan, althans bij mensen die geen brughoektumor hebben. Of deze zenuw zichtbaar gemaakt kan worden hangt onder andere af van de dikte van de MRI-snede en de instellingen van de apparatuur.
De huisarts is de eerste arts die de patiënt ziet, onderzoekt en bepaalt of de diagnose bij chronische pijn neuropathie is.
Via een EMG-onderzoek kan de arts zien hoe goed uw zenuwen en spieren werken. Zo kan de arts zien of u zenuwafwijkingen heeft. EMG is de afkorting voor elektromyogram. Het onderzoek duurt in totaal 30 tot 60 minuten.
Neuralgische amyotrofie is een spierziekte waarbij mensen last hebben van terugkerende pijnaanvallen, gevolgd door gedeeltelijke of volledige verlamming. De pijn treedt vooral op in de schouders, armen of handen, maar ook de benen kunnen worden aangedaan. Herstel is wel mogelijk, maar dit kan jaren duren.
De uitslag is zeven tot tien werkdagen na het onderzoek bekend bij uw behandelend arts.