De meest voorkomende bijwerkingen zijn een ontregelde spijsvertering (bijvoorbeeld misselijkheid, braken, diarree, constipatie), hoofdpijn, vermoeidheid en slaperigheid. Bijwerkingen van geneesmiddelen verminderen de levenskwaliteit van de patiënt.
Veelvoorkomende bijwerkingen zijn maagklachten, droge mond en slaperigheid . Een bijwerking wordt als ernstig beschouwd als het resultaat is: overlijden; levensbedreigend; ziekenhuisopname; invaliditeit of permanente schade; of blootstelling vóór de conceptie of tijdens de zwangerschap veroorzaakte geboorteafwijking.
Type-C- bijwerkingen zijn chronische bijwerkingen, bijvoorbeeld tolerantie voor geneesmiddelen. Type D ('delayed') ten slotte zijn bijwerkin- gen met een zeer lange latentietijd. Voorbeel- den zijn carcinogene effecten en effecten op de voortplanting.
Een neveneffect is een verandering in de waarde die is opgeslagen in een data-object of een verandering in de status van een bestand als bijproduct van het evalueren van een expressie . Functieaanroepen, de increment- en decrement-operatoren en de assignment-operatoren veroorzaken allemaal neveneffecten.
Richtlijnen voor bijwerkingen van geneesmiddelen. Type B-reacties Type B (bizarre) reacties zijn nieuwe reacties die niet verwacht worden op basis van de bekende farmacologische werking van het geneesmiddel . Deze komen minder vaak voor en worden daarom mogelijk pas voor het eerst ontdekt nadat een geneesmiddel al beschikbaar is gesteld voor algemeen gebruik.
Een type-IV reactie is een langzame reactie. Het effect is pas 2-4 dagen na contact met de stof zichtbaar. Voorbeelden zijn allergieën voor verzorgingsproducten, cosmetica, nikkel en parfum.
Onder type B reacties vallen: • Idiosyncratische reacties. Dit zijn reacties waarbij de oorzaak van de reactie niet bekend is of wanneer patiënten een aangeboren of verworven stoornis hebben van een enzym dat betrokken is bij de afbraak of omzetting van het medicijn in andere stoffen.
De onbedoelde klachten die u krijgt door het slikken van uw medicijnen, worden bijwerkingen van medicijnen genoemd. Als u een medicijn slikt, verspreiden de werkzame stoffen van deze medicijnen door het lichaam.Wanneer deze medicijnen dan uw aandoening bereiken, zal er een reactie ontstaan.
Centrale bijwerkingen zijn cognitieve achteruitgang, concentratiestoornissen, verwardheid, hallucinaties en delier. Centrale anticholinerge bijwerkingen kunnen gemakkelijk verward worden met een verergering van een psychiatrisch beeld.
Het is belangrijk om bijwerkingen te melden, omdat u daarmee bijdraagt aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. U kunt een melding doen via het online meldformulier bijwerkingen medicijnen op de website van Lareb.
LOKALE BIJWERKINGEN: Lokaal wil zeggen dat bijwerkingen optreden op de plaats waar het corticosteroïd gesmeerd wordt. Het betreft dan met name verdunning van de huid (atrofie). Daarnaast kan de huid gevoelig worden en kleine rode vaatverwijdingen (couperose) gaan tonen.
Als uw lichaam went aan het medicijn, gaan deze bijwerkingen meestal voorbij. Als de klachten ernstig zijn, bespreekt dit dan met uw arts of apotheker. Bespreek het ook als u er lang last van heeft.
Type II. Deze vorm van allergie, ook cytotoxische reactie genoemd, ontstaat wanneer antilichamen zich gaan richten naar het oppervlak van cellen en weefsels, op de aldaar aanwezige antigenen. Zo start een reeks reacties die uiteindelijk de afbraak van cellen of weefsel veroorzaakt.
Een anafylaxie is een acute ernstige reactie waarbij er een belemmering van de ademhaling kan ontstaan of een te kort schietende bloedcirculatie met benauwdheid of slap worden tot gevolg. De oorzaak is meestal een allergie, maar soms is de oorzaak anders of onbekend.
Type II reactie
Het lichaam herkent deze bloed- en huidcellen als lichaamsvreemd en start een afweerreactie. Als gevolg hiervan kunnen bloedplaatjes worden afgebroken, wat een gestoorde bloedstolling veroorzaakt. Ook kan bijvoorbeeld de opperhuid loslaten. Het gevolg daarvan is blaarvorming.
Elk medicijn heeft zijn eigen, specifieke bijwerkingen. Sommige bijwerkingen zijn heel zeldzaam, andere bijwerkingen komen vaker voor. Voordat een geneesmiddel op de markt komt, wordt het uitgebreid getest. De bijwerkingen waar de gebruikers last van hadden worden hierbij gedocumenteerd.
Sommige mensen hebben extra vitamine C nodig, zoals zware drinkers, of mensen die heel eenzijdig eten. Bijna geen bijwerkingen.Alleen bij meer dan 1500 mg per dag kunt u misselijk worden of diarree krijgen. Ook heeft u dan meer kans op een niersteen.
Het gebruik van psychofarmaca kan veel bijwerkingen hebben: cognitieve problemen, sufheid tijdens de dag, risico op vallen, gewenning, … Zeker bij slaap- en kalmeringsmiddelen zoals benzodiazepines is het risico op gewenning en afhankelijkheid groot.
Dit wordt samengevat in de term bijwerkingen. Deze kunnen uiteindelijk leiden tot ernstige complicaties, zoals metabole ontregeling en vallen bij sufheid, of zelfs tot vroegtijdig overlijden. Bewegingsstoornissen, gewichtstoename, seksuele stoornissen en sufheid komen het vaakst voor.
Cutane bijwerkingen: anafylaxie, gestoorde wondgenezing, bacteriële en virale huidinfecties, huiduitslag (43%), jeuk, droge huid, dermatitis, acneïforme eruptie, nagelafwijking, ecchymose, petechiën, Stevens-Johnsonsyndroom.
Allergieën van type I zijn allergieën van het onmiddellijke type, waarbij de symptomen meestal heel snel verschijnen, meestal binnen minuten of uren na het contact met het allergeen. Maar voordat de allergische symptomen de eerste keer verschijnen, is het immuunsysteem vaak al in contact geweest met het allergeen.