De stichting van de staat Israël in 1948 was niet het resultaat van één president die het land "gaf", maar een proces dat voortkwam uit decennia van zionisme, internationale politieke besluiten en de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. NPO Kennis +1
De Balfour-verklaring was een verklaring van Britse steun voor "de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk". Deze verklaring werd afgelegd in een brief van 2 november 1917 door Arthur James Balfour, de Britse minister van Buitenlandse Zaken, aan Lionel Walter Rothschild, 2e Baron Rothschild (van Tring) , een leider van de Anglo-...
Op 14 mei 1948 om middernacht riep de Voorlopige Regering van Israël een nieuwe staat Israël uit. Op diezelfde datum erkenden de Verenigde Staten, vertegenwoordigd door president Truman , de voorlopige Joodse regering als de facto gezagsdrager van de Joodse staat (de wettelijke erkenning volgde op 31 januari 1949).
[Pagina 1282] De inspanningen van zionistische agenten in het buitenland hebben geleid tot de opslag van grote hoeveelheden handvuurwapens, automatische wapens en munitie in verschillende Oost-Europese landen, bestemd voor uiteindelijke verzending naar Palestina. Het grootste deel van deze voorraden komt uit Tsjecho-Slowakije, Joegoslavië en mogelijk ook uit Polen en de Sovjet-Unie.
In 1946 stond Palestina onder het bewind van het Verenigd Koninkrijk. Dat had aan het einde van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) het Ottomaanse Rijk – dat heeft bestaan van 1299 tot uiteindelijk 1922 – verslagen. De Ottomanen hadden het gebied ruim 400 jaar eerder veroverd op de van oorsprong Egyptische Mammelukken.
In de Vroege IJzertijd vestigde een zeevolk zich op de huidige Gazastrook: de Filistijnen. Daar botsten ze met de Israëlieten uit het oosten. Voor hun huidige claims op het gebied grijpen zowel de Joden als de Palestijnen terug op deze vroege geschiedenis, vertelt hoogleraar Jürgen Zangenberg.
Na de proclamatie van de oprichting van de staat Israël op 14 mei 1948 besloot de Arabische Liga om namens de Palestijnse Arabieren tussen te komen en met haar troepen het voormalige Brits-Palestina binnen te trekken, waarmee de belangrijkste fase van de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 begon.
De Britse controle over dit gebied duurde van 1923 tot 1948. Gedurende deze periode werden de autoriteiten geconfronteerd met de eisen van zionisten voor Joods zelfbestuur en een groeiende Arabisch-nationalistische beweging die deze Joodse aanwezigheid en nationalistische aspiraties verwierp.
Ontstaan van Israël
In 1947 stemden de Verenigde Naties in met een verdelingsplan voor Palestina: het gebied moest worden opgedeeld in een Joodse en Arabische staat. Op 14 mei 1948, toen het Britse mandaat over Palestina afliep, riep Israël zijn onafhankelijkheid uit.
Op 6 mei 2021 begon in Jeruzalem een conflict tussen Palestijnse demonstranten en de Israëlische politie over een geplande beslissing van het Hooggerechtshof van Israël over de uitzetting van Palestijnen in Sheikh Jarrah, een wijk in Oost-Jeruzalem.
Op 17 januari 2014 ondertekende Obama de Consolidated Appropriations Act voor het fiscale jaar 2014. Deze wet voorziet in een bedrag van 235 miljoen dollar voor Israël om het Iron Dome-systeem aan te schaffen. De Israëlische regering heeft er ook mee ingestemd om meer dan de helft van het door de Verenigde Staten beschikbaar gestelde bedrag voor het Iron Dome-systeem in de Verenigde Staten te besteden.
Netanyahu, in Engelstalige teksten ook wel gespeld als Nethaniah, komt drie keer voor in de Hebreeuwse Bijbel , als een naam voor minder belangrijke Bijbelse figuren in het eerste boek Kronieken, het tweede boek Koningen en het boek Jeremia.
Het joodse geloof definieert het land als het gebied waar de joodse religieuze wet gold en sluit gebieden uit waar deze niet van toepassing was. Hoewel de term 'Land van Israël' niet in de Thora voorkomt, wordt aangenomen dat het gebied een door God gegeven erfenis is voor het joodse volk, gebaseerd op de Thora , met name de boeken Genesis, ...
Zowel Joden als Arabieren hebben het als hun exclusieve eigendom opgeëist . Vanuit een puur historisch perspectief is "Israël" meer dan een millennium ouder dan "Palestina". Maar toen het Joodse volk uit hun thuisland werd verdreven, werd "Palestina" de thuisbasis van een aanzienlijke Arabische bevolking, eveneens gedurende meer dan een millennium.
De onderliggende reden voor de opstand was de Israëlische bezetting, die in 1967 begon en zich uitte in de bouw van nederzettingen en de onderdrukking van de Palestijnse bevolking. Net als de Israëlische regering waren ook de leiders van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) door de opstand verrast.
Een onderzoek uit 2010 van Atzmon en Harry Ostrer concludeerde dat de Palestijnen, samen met de Bedoeïenen, Druzen en Zuid-Europese groepen , genetisch gezien het nauwst verwant waren aan de meeste Joodse bevolkingsgroepen.
Het korte antwoord is dus: ja, Jezus was een Palestijn , althans volgens de moderne geopolitiek. Maar je zou ook kunnen stellen dat hij dat niet was, omdat hij als Jood geboren werd in een tijd dat Palestina nog geen politieke entiteit was. Paula Fredriksen, historica van het vroege christendom, maakte dit punt in maart.
In november 1988 riep het parlement van de PLO, dat in ballingschap verbleef, de "staat Palestina" uit . In de maand daarop werd deze al snel door veel staten erkend, waaronder Egypte en Jordanië.
Israël baseert zijn aanspraak op land op een combinatie van religieuze, historische en politieke claims, met de Tora als fundamentele bron, het "Beloofde Land" Kanaän, en een sterke zionistische beweging die een joodse staat zocht als reactie op eeuwenlange vervolging en antisemitisme, culminerend in de oprichting in 1948, wat echter leidt tot diepe conflicten met de Palestijnse bevolking die ook een historische band met het land heeft.
Vroeger heette het gebied dat nu Israël is, bekend onder verschillende namen zoals Kanaän, Juda, Judea, en later tijdens het Britse Mandaat Palestina; de naam Israël is Hebreeuws voor 'strijder met God', naar de aartsvader Jakob (ook wel Israël genoemd), en werd gebruikt voor het land van de nakomelingen van Jakob.
Israël is over het algemeen een progressief en ontspannen land, en casual kleding is geschikt voor vrijwel elke gelegenheid. Jeans, T-shirts, tanktops, shorts en comfortabele schoenen zijn ideaal voor de meeste situaties.
Het land Israël staat centraal in het Joodse geloof en wordt door de hele Bijbel heen genoemd. In het boek Genesis, het eerste boek van de Bijbel, belooft God het land Israël aan Abraham, de eerste Jood, en bevestigt Hij die belofte vervolgens aan Abrahams zoon Isaak en kleinzoon Jakob.
Het begon toen Israël, uit angst voor een aanval van Egypte en Syrië, een aanval uitvoerde op de Egyptische luchtmacht . Tegen de tijd dat de gevechten voorbij waren, had Israël het Sinaï-schiereiland en Gaza op Egypte veroverd, het grootste deel van de Golanhoogten op Syrië, en Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever op Jordanië.
Vanaf september 2025 wordt de staat Palestina erkend als soevereine staat door 157 van de 193 lidstaten van de Verenigde Naties (VN), oftewel iets meer dan 80% van alle VN-leden . Het is sinds november 2012 een waarnemende staat zonder lidmaatschap van de Algemene Vergadering van de VN.
Op 29 november 1947 namen de Verenigde Naties Resolutie 181 aan (ook bekend als de Verdelingsresolutie), die het voormalige Palestijnse mandaatgebied van Groot-Brittannië in mei 1948, wanneer het Britse mandaat zou aflopen, zou verdelen in een Joodse en een Arabische staat.