Oxidatieve fosforylering Dit is het proces waarbij de meeste
Kort antwoord. Het metabolische proces dat de meeste ATP-moleculen produceert is c. de elektronentransportketen . Dit proces genereert 26-28 ATP-moleculen, wat het aantal ATP-moleculen overtreft dat wordt geproduceerd door glycolyse, de citroenzuurcyclus en fermentatie.
Hoe langer de inspanning en hoe minder koolhydraten er worden gegeten, hoe groter het aandeel van eiwitten in de ATP productie wordt. Het is mogelijk dat 9% van alle energie die wordt geproduceerd om een marathon te lopen uit eiwitten komt, en op het einde van een ironman kan dit zelfs 15% zijn (21) (22).
De enzymen van de ademhalingsketen zijn ingebed in het binnenste mitochondriale membraan en zijn essentieel voor het proces van oxidatieve fosforylering , dat het grootste deel van de ATP van de dierlijke cel genereert.
Een van de belangrijkste natuurlijke manieren om de aanmaak van ATP een boost te geven is dus het regelmatig beoefenen van een gematigde fysieke inspanning. Duurtrainingen (hardlopen, snelwandelen, fietsen op een lage intensiteit, etc.)
ATP-productie kan plaatsvinden in aanwezigheid van zuurstof uit cellulaire ademhaling, bèta-oxidatie, ketose, lipide- en proteïnekatabolisme, evenals onder anaërobe omstandigheden . Ketose is een reactie die ATP oplevert via het katabolisme van ketonlichamen.
Oxidatieve fosforylering
Dit is het proces waarbij de meeste ATP wordt geproduceerd. Het vindt plaats in de mitochondriën, waar NADH en FADH2 hun elektronen doneren aan de elektronentransportketen, die vervolgens de energie gebruikt om ATP te produceren. Dit proces kan tot 34 ATP-moleculen produceren.
Conclusie: Het proces dat de maximale hoeveelheid ATP produceert tijdens de aerobe afbraak van één glucosemolecuul is de elektronentransportketen .
De glycolyse kost 2 ATP, maar levert 4 ATP op. Netto komt dit dus uit op een totaal van 2 ATP. Daarnaast levert het ook nog eens 2 NADH op, die in de oxidatieve fosforylering ook nog eens 6 ATP opleveren.
Eindantwoord: De elektronentransportketen en chemiosmose produceren direct de meeste ATP tijdens aerobe cellulaire ademhaling, wat neerkomt op ongeveer 26-28 ATP per glucosemolecuul. Glycolyse en de Krebs-cyclus dragen bij aan de ATP-productie, maar in veel mindere mate.
Dieet. Het verhogen van uw inname van meervoudig onverzadigde en enkelvoudig onverzadigde vetzuren en eiwitten kan helpen om ATP en spiermassa te verhogen, volgens Dr. Komaroff. Kies mager vlees zoals kip en kalkoen, vette vis zoals zalm en tonijn en noten.
Belangrijke toxinen die mogelijk schade aan de mitochondriën kunnen veroorzaken, zijn onder andere: Sigarettenrook. Luchtvervuiling, waaronder fijnstof. Polyaromatische koolwaterstoffen (PAK's)
Creatine is bijvoorbeeld een veelgebruikt voedingssupplement waarvan in meerdere onderzoeken is bewezen dat het de concentraties fosfocreatine en vrije creatine in de skeletspieren verhoogt, wat het vermogen kan verbeteren om een hoge omzettingssnelheid van adenosinetrifosfaat (ATP) te behouden tijdens zware inspanning [1].
Spiercellen hebben de meeste ATP nodig. Spiercellen zijn verantwoordelijk voor al onze bewegingen. Het grootste deel van de energie die gedurende de dag wordt verbrand, wordt verbruikt door de beweging van het lichaam door skeletspieren. Deze spieren hebben grote hoeveelheden energie nodig om het noodzakelijke mechanische werk te kunnen uitvoeren.
Het metabolisme van een cel verwijst naar de combinatie van chemische reacties die erin plaatsvinden. Katabolische reacties breken complexe chemicaliën af tot eenvoudigere en worden geassocieerd met energievrijgave. Anabole processen bouwen complexe moleculen uit eenvoudigere en vereisen energie.
Cellulaire ademhaling is het proces waarbij de maximale hoeveelheid ATP per gemetaboliseerd glucosemolecuul wordt gegenereerd.
Eerst wordt ATP geproduceerd wanneer glyceraldehyde-3-fosfaat ⇢ 1,3 difosfoglyceraat. Ten tweede wordt ATP geproduceerd wanneer fosfoenolpyruvaat ⇢ pyruvaat . Deze reacties vinden twee keer plaats voor beide moleculen van 3-fosfaat. Dus in totaal worden er 4 ATP's geproduceerd tijdens glycolyse.
Afhankelijk van de intensiteit van je inspanning wordt vet of suiker met behulp van zuurstof omgezet in energie. Hierbij is vet de brandstof die de meeste energie levert, de verbranding van een vetmolecuul levert maar liefst 129 ATP-deeltjes aan energie op.
De glycolyse heeft als netto opbrengst de eindproducten: 2 pyrodruivenzuren + 2 ATP + 2 NADH.
De metabolische cyclus die de hoogste netto ATP per glucosemolecuul levert, is oxidatieve fosforylering . In de glycolysefase worden 2ATP, 2NADPH en 2 pyruvaten geproduceerd voor elk glucosemolecuul.
Complex V is het mitochondriale ATP synthase. Dit enzym katalyseert de synthese van ATP, vanuit ADP en Pi.
Fosforylering op substraatniveau vindt plaats in het cytoplasma van cellen (glycolyse) en in de mitochondriën (Krebscyclus). Het kan zowel onder aerobe als anaerobe omstandigheden plaatsvinden en biedt een snellere, maar minder efficiënte bron van ATP vergeleken met oxidatieve fosforylering.
De ATP Tour Masters 1000 zijn een serie van negen toernooien die sinds 1990 worden georganiseerd door de ATP.
Het grootste deel van de ATP die door aerobe cellulaire ademhaling wordt geproduceerd, wordt gemaakt door oxidatieve fosforylering . De vrijkomende energie wordt gebruikt om een chemiosmotisch potentieel te creëren door protonen door een membraan te pompen. Dit potentieel wordt vervolgens gebruikt om ATP-synthase aan te drijven en ATP te produceren uit ADP en een fosfaatgroep.
Het lichaam heeft drie verschillende energiesystemen, om deze brandstoffen om te zetten in bruikbare eenheden (adenosinetrifosfaat en ATP). Deze drie energiesystemen zijn: het aerobe systeem, het anaerobe lactische en tot slot het anaerobe a-lactisch systeem.