Paarden kunnen onze emoties en ons gedrag feilloos aanvoelen en reageren hierop door dit te spiegelen. Zo wordt een paard drukker wanneer jij hoog in energie bent of juist heel rustig wanneer jij laag in energie bent.
Wat is paardentherapie? Paarden reageren voornamelijk op wat mensen om hun heen doen. Dus wanneer iemand verdrietig is zal het paard deze emotie overnemen en bijvoorbeeld stil blijven staan. Paarden voelen dus heel goed emoties en gedrag aan van mensen.
Onlangs is aangetoond dat paarden en andere gedomesticeerde zoogdieren menselijke emotionele signalen kunnen waarnemen en erop kunnen reageren . De meeste onderzoeken richten zich echter op vreugde en boosheid.
Ongelukkige paarden zijn vaak lusteloos en ongeïnteresseerd. Ze vertonen dikwijls stereotiep gedrag – zoals weven, kribbebijten, luchtzuigen, schrapen, schudden met hun hoofd – en kunnen agressief zijn.
Paarden kunnen stress ervaren, vreugde tonen, maar ook verdriet en verlies voelen. Het is belangrijk dat we als mensen deze emoties erkennen en respecteren. Wanneer een paard een belangrijke metgezel verliest, is het essentieel om de tijd en ruimte te bieden voor het afscheid en de rouw.
Maar kúnnen paarden eigenlijk wel huilen, of speelde er soms iets anders? Ellen de Boer, een psycholoog die gespecialiseerd is in gedragstherapie bij dieren, weet het niet zeker. “Dat paarden verdrietig kunnen zijn en kunnen rouwen, dat staat vast,” zegt ze.
Terwijl een ieder die wel eens een voerbeurt heeft moeten overslaan weet dat paarden - net als andere dieren - een uitstekend tijdsbesef hebben. De innerlijke klok noemen we dat - het lichaam stelt zich in op tijdsintervallen, dat werkt bij een dier niet anders dan bij de mens.
U kunt depressie bij een paard herkennen als u let op de signalen uit het eerder beschreven onderzoek: een rechte, ‘teruggetrokken’ houding met de nek, een doffe blik, een onbeweeglijk hoofd en oren, en verminderde reacties op mensen, maar verhoogde reactiviteit op nieuwe stimuli .
Als het paard je zachtjes met zijn hoofd duwt, is dit een verzoek. Heb je misschien een lekkere wortel in je tas? Het hoofd omhoog trekken is daarentegen meer een defensieve houding.
Bij een spierblessure is er meestal sprake van een verrekking, overbelasting of spierscheur. In beide gevallen is een paard vaak acuut kreupel en heeft het veel pijn. De oorzaak is vaak een trauma, een verkeerde of explosieve beweging of door chronische overbelasting.
Paarden vertonen een opmerkelijk niveau van emotionele intelligentie. Ze kunnen menselijke emoties lezen en erop reageren , waardoor ze effectief zijn in therapeutische settings. Deze gevoeligheid voor emoties is ook duidelijk zichtbaar in hun kuddedynamiek, waar ze communiceren via een geavanceerd systeem van lichaamstaal en vocale signalen.
Ogen: zachte uitdrukking, glanzend. Lippen: in het spel met andere paarden wordt de bovenlip vaak verlengd. Deze tekenen van genot vertonen veel paard ook tijdens het poetsen, kroelen of bij een massage. Oren: vaak gespitst, naar voren gericht.
Het hinniken lijkt een zoekende roep te zijn die sociaal contact op afstand vergemakkelijkt .
Een paard dat boos op je been reageert accepteert je been niet, en reageert niet zoals je zou willen. Dit begint vaak met een beetje inhouden in tempo, zwiepen met de staart en boos kijken met de oren.
Een paard dat graag bij je is, je als zijn maatje ziet en je vertrouwt, zal inderdaad ook tijdens het rijden beter meewerken! Het is dus zeer goed om verder te kijken dan alleen maar het rijden. Een paard dat geen vertrouwen heeft in de persoon naast hem, zal dat zeker niet hebben als diezelfde persoon op hem zit.
Wanneer een paard zich eenzaam voelt of andere paarden mist, kan het zijn dat ze hinniken naar andere paarden, langs de rand van een veld lopen of constant op zoek gaan naar andere paarden . Soms kunnen paarden ongewenst gedrag ontwikkelen, zoals luchtzuigen of kribbebijten als ze zich eenzaam of gestrest voelen.
Door kopstoten voelt een paard zich zeker over zijn vermogen om zijn wereld te controleren en heeft hij een gezond gevoel van handelingsvrijheid , zegt McLean. Het laatste wat je wilt doen is dat vernietigen. Maar omdat je ook niet wilt dat hij ruw tegen je aan duwt, kun je hem de kans bieden om iets anders te controleren, zegt hij.
Een paard kan laten zien dat hij je mag door naar je toe te komen, zachtjes te knabbelen of te likken, ontspannen oren te hebben, en door je te volgen of te gehoorzamen tijdens het werken met hem.
Hinniken Een hard, hoog geluid dat bedoeld is om grote afstanden te overbruggen en contact met de kudde te krijgen en te houden. Nickering (uit het Engels: een zacht gehinnik) Een stil, zacht gehinnik, bijna een uitblazen. Wordt vaak als begroeting gebruikt. Ook merries en hengsten doen dit om hun interesse te uiten.
De vraag is echter of paarden ook na meerdere jaren specifieke personen kunnen herkennen. Roelfsema antwoordt ook op die vraag bevestigend: “Veel onderzoek is daar niet naar gedaan, maar wat we wel weten is dat paarden in elk geval na acht maanden nog personen herkennen aan hun stemgeluid, geur en gezicht.”
Van paarden is het nog minder bekend hoe en hoelang ze rouwen. Sommige eigenaren beweren dat ze het lang merken aan hun paard, maar het is moeilijk te bewijzen. Paarden zijn vluchtdieren. Dat maakt dat voor hen de samenstelling van de kudde bepalend is voor hun veiligheid.
Een stressgevoelig paard zal meer plassen en mesten. Daarnaast zal een gestrest paard eerder schrikken en snel vluchtgedrag vertonen, ook als er eigenlijk geen reden is om te vluchten. Daarnaast luistert het paard minder goed en gaat hij gedrag vertonen dat je niet van hem gewend bent, zoals bokken.
Hij heeft een uitstekend langetermijngeheugen en hij zal je niet makkelijk vergeten. Maar ook commando's – of zijn naam – onthoudt hij prima. Je paard geeft signalen (lichaamstaal) af, soms subtiel, soms minder subtiel, en het is belangrijk deze signalen te herkennen.
Andere dieren zijn zich misschien bewust van de fysieke veranderingen in dag en nacht, zomer en winter en kunnen dus op deze veranderingen reageren, maar alleen wij mensen zullen ooit weten of we "te laat" zijn. Een paard denkt trouwens nooit: "oh jee, ik heb bijna geen tijd meer." Het begrijpen en onthouden van deze belangrijke ...
Paarden zijn visuele denkers, ze denken niet in woorden zoals de meeste mensen, maar in plaatjes. Het is veel enger als je je angst in beelden voor je ziet dan in woorden, daarom hebben paarden meer angsten. Bovendien kan een paard niet rationeel over zijn angst nadenken zoals mensen doen.