Ongezonde copingmechanismen zijn destructieve manieren om met stress, emoties of problemen om te gaan. Ze bieden tijdelijke verlichting, maar verergeren de situatie op lange termijn en kunnen leiden tot verslaving, fysieke klachten of relatieproblemen. Veelvoorkomende voorbeelden zijn vermijding, verdoving (alcohol, drugs), overeten, pleasen, en overmatig gamen of scrollen. Psycholoog.nl +6
Veelvoorkomende ongezonde copingstijlen zijn:
Ongezonde copingmechanismen omvatten gedragingen die op korte termijn verlichting bieden, maar de problemen op de lange termijn kunnen verergeren . Middelenmisbruik, vermijding, zelfbeschadiging en negatieve zelfpraat behoren tot de meest voorkomende voorbeelden van onbehulpzame copingstrategieën (Klonsky, 2007; Skinner et al., 2003).
Negatieve coping
Voorbeelden zijn: Je zoekt verdoving: je pakt een sigaret, een borrel of je gaat als een workaholic aan het werk zonder je grens te kennen. Emotiegerichte coping: je beschuldigt anderen, je moppert en je klaagt. Je uit je boosheid en de omgeving merkt dat jij een kort lontje hebt.
Verschillende copingmechanismen. Vermijdende coping: bij een vermijdende copingstrategie worden het probleem en de bijkomende emotionele reacties zo veel mogelijk ontweken en genegeerd. Bijvoorbeeld: shoppen, gamen, een film of serie kijken, werken, doen alsof er niks aan de hand is of drugs en/of alcohol gebruiken.
Er zijn verschillende indelingen van copingstijlen, maar vaak worden 7 veelvoorkomende strategieën onderscheiden om met stress om te gaan: Actief aanpakken, Steun zoeken, Vermijden, Verdoving zoeken, Emoties uiten, Piekeren (passief reageren/depressief gedrag) en Geruststellende gedachten/relativeren. Deze stijlen variëren van het direct oplossen van het probleem tot het ontkennen ervan, en variëren van productief tot onproductief.
De 9 kenmerken van borderline persoonlijkheidsstoornis, volgens de DSM-5 criteria, zijn: intense verlatingsangst, instabiele relaties, een verstoord zelfbeeld, impulsief gedrag, suïcidaal/zelfbeschadigend gedrag, extreme stemmingswisselingen, chronisch leegtegevoel, intense woede en dissociatie/paranoïde gedachten, vaak als reactie op stress, wat leidt tot emotionele instabiliteit en innerlijke onrust.
Er zijn verschillende manieren om met stress om te gaan, vaak ingedeeld in probleemgerichte coping (het probleem oplossen, zoals actief aanpakken en steun zoeken) en emotiegerichte coping (de gevoelens rondom het probleem hanteren, zoals afleiding zoeken, emoties uiten, of vermijden), waarbij gezonde stijlen variëren van actief de situatie aanpakken tot het zoeken van sociale steun, terwijl ongezonde kunnen leiden tot verdoving of vermijding.
4.1.4 Ineffectieve coping
Kenmerkend voor deze stoornis is dat met de wijze waarop met de stress wordt omgegaan, gevoelens als angst, vrees of boosheid niet kunnen worden voorkomen of worden gecontroleerd.
Emotiegericht (destructief)
Deze coping-stijl is vaak voorkomend: je gaat je problemen – uitvoerig en emotioneel – delen met je sociale omgeving. En vervolgens ontstaat er een drama-cirkel: de sociale omgeving houdt deze drama in stand door telkens weer te vragen hoe het met je gaat.
Disfunctionele copingmodi
Willoze inschikkelijke* In deze modus geef je je over aan de wil van anderen om onenigheid of verwachte problemen te voorkomen. Hierbij onderdruk je jouw behoeften en emoties, waardoor boosheid vaak wordt opgekropt.
Copingmechanismen of copingstijlen zijn de strategieën die je gebruikt om met stressvolle situaties om te gaan. Dit kunnen gezonde of ongezonde manieren zijn. Denk aan steun zoeken bij vrienden, hard doorwerken om alle ballen in de lucht te houden of alles even vergeten met drank of drugs.
Centraal staat hier de (mal)adaptieve copingstrategie ofwel 'persoonlijkheid in actie'. Voorbeelden van adaptieve coping zijn een probleemoplossende houding of het zoeken van steun bij naastbetrokkenen. Tot de maladaptieve coping behoren ontkenning van het probleem of overmatig zorgen maken.
Lachen kan ook een copingmechanisme zijn. Op moeilijke momenten kunnen mensen humor gebruiken om hun pijn te verzachten. Zelfs zo erg dat mensen in een stressvolle, vecht- of vluchtsituatie soms in lachen uitbarsten.
Als je vermijdend of afwachtend reageert, doe je alsof je probleem er niet is. Of je bagatelliseert het door er grapjes over te maken. Actief het probleem vermijden zorgt ervoor dat je op de korte termijn even normaal door kunt met je leven. Op de lange termijn daarentegen, lost het meestal niets op.
Piekeren is namelijk een coping-mechanisme (de manier waarop iemand met problemen en stress omgaat) voor het omgaan met stress die mensen al vroeg in hun leven aanleren (Kuhl, 1981).
Negatieve coping kan schadelijk zijn:
Strategieën zoals vermijden, overmatig eten of alcoholgebruik kunnen op korte termijn verlichting bieden, maar vergroten op de lange termijn juist de stress.
Ineffectieve copingstrategieën uitgelegd
Veelvoorkomende symptomen zijn gevoelens van isolatie, aanhoudend verdriet of angst, moeite met het nemen van beslissingen en het vermijden van problemen . Sommige patiënten kunnen destructief gedrag vertonen, zoals zich terugtrekken uit sociale activiteiten, hulp weigeren of zelfs suïcidale gedachten hebben.
Wanneer je star of rigide bent dan reageer je vanuit de weerstand. Je houdt dan te strak of te streng vast aan jouw standpunten en overtuigingen. Dat heeft natuurlijk gevolgen voor jouw communicatie. De communicatie is niet meer open.
Gezonde coping (omgaan met stress) omvat strategieën die je helpen emoties op een constructieve manier te verwerken, zoals sociale steun zoeken, lichaamsbeweging, mindfulness, creativiteit en probleemoplossing, in plaats van ze te vermijden, wat bijdraagt aan veerkracht en welzijn. Het is belangrijk om zowel probleemgerichte (het aanpakken van de oorzaak) als emotiegerichte (je gevoelens reguleren) methoden te gebruiken, afhankelijk van de situatie.
Visualisatietechnieken, meditatie en yoga zijn voorbeelden van ontspanningstechnieken die angst kunnen verlichten. Schrijf in een dagboek. Het bijhouden van je persoonlijke leven kan jou en je psycholoog helpen te achterhalen wat stress veroorzaakt en wat je helpt je beter te voelen.
Blijf rustig zodat de agressie niet tegen jou persoonlijk wordt gericht. Luister actief, geef aandacht en toon betrokkenheid. Toon begrip voor andermans situatie. Negeer de boosheid niet, maar benoem deze, de ander voelt zich gehoord.
Een zogenaamde stille Borderliner is vooral erg naar binnen gekeerd waardoor mensen in de omgeving er weinig tot niets van merken. Deze persoon heeft veelal moeite om bijvoorbeeld woede en pijn te uiten waardoor de kans op depressies groter wordt. De woede en pijn richt diegene meestal tot zichzelf.
Zwart-wit denken, ook wel bekend als alles-of-niets-denken, is een cognitieve vervorming die vaak voorkomt bij mensen met depressie. Dit denkpatroon houdt in dat iemand geneigd is om situaties, zichzelf of anderen op een extreme manier te beoordelen, zonder ruimte voor nuance of middenweg.
Mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis ervaren vaak intense stemmingswisselingen en onzekerheid over hun zelfbeeld . Hun interesses, waarden en gevoelens kunnen snel veranderen. Ze hebben ook de neiging om dingen in extremen te zien, bijvoorbeeld als volledig goed of volledig slecht.