De vier (of in bredere zin zes) belangrijkste kompasfouten die optreden bij een magnetisch kompas (vaak gebruikt in luchtvaart en scheepvaart) zijn:
Het acroniem "VD-MONA" is handig om de fouten van een magnetisch kompas te onthouden: variatie, deviatie, magnetische dip, oscillatie, noordelijke draaifout en versnellings-/vertragingsfouten .
Kompasfouten ontstaan door twee oorzaken: variatie en deviatie . Variatie is het verschil tussen magnetisch noorden en het ware noorden, terwijl deviatie wordt veroorzaakt door magnetische interferentie in de omgeving.
Het zal vrijwel zeker een magnetisch kompas zijn en als zodanig onderhevig aan variatie- en deviatiefouten . We moeten ons hiervan bewust zijn en er rekening mee houden voor een veilige navigatie. Twee belangrijke fouten beïnvloeden de magnetische kompassen op elke boot: variatie en deviatie.
Kompasafwijkingen treden op wanneer u in de buurt van noord- en zuidrichting draait . Deze afwijkingen worden veroorzaakt door de manier waarop het magnetische kompas zich gedraagt in een bocht met een hellingshoek, als gevolg van de kanteling van de kompasroos.
Kompasfout = Kompasrichting - Ware koers = 134° - 130° = 4° west Kompasfout = Variatie + Deviatie 4 W = 10 W + 6 O De fout is "west" omdat de kompasrichting groter is dan de ware koers. Kompas optimaal, fout west . Kompas minimaal, fout oost.
Het meest eenvoudige kompas is een apparaatje met een draaibaar wijzertje. Het wijzertje wijst altijd naar het noorden. Dat komt doordat het wijzertje een magneet is die zich richt naar het magneetveld van de aarde.
Standaardboeken over navigatie beschrijven verschillende methoden om de kompasfout te bepalen: door middel van tegengestelde peilingen, waarvoor een station aan wal nodig is; door middel van de peiling van de zon, waarvoor een heldere dag nodig is; door middel van afstanden, waarvoor de magnetische peiling van de afstand bekend moet zijn; en door middel van een object in de verte, waarvoor het object zich op een bepaalde afstand moet bevinden...
Een kompas is een zeer oud navigatie-instrument, het heeft ongeveer dezelfde functie als en een voorloper van het tegenwoordige GPS. Namelijk je de weg wijzen. Je kunt het bijna overal ter wereld gebruiken. Echter dicht bij de Noord- en de Zuidpool kan dat niet.
Om verwarring met magnetische fouten te voorkomen, wordt de gyrofout aangeduid als hoog (H) of laag (L) . De gyrofout wordt hoog genoemd wanneer de gyrokoers of -peiling hoger is dan de werkelijke koers of peiling. Daarom moet de hoge fout van de gyrometing worden afgetrokken om de werkelijke meting te verkrijgen. Voor de lage fout geldt het tegenovergestelde.
Als u uw magnetisch kompas gebruikt, wordt het resultaat gecategoriseerd als 'oost' of 'west'. Als de werkelijke richting groter is dan de kompasrichting, wordt de kompasfout aangeduid als E (oost). Als deze kleiner is dan de kompasrichting, wordt de kompasfout aangeduid als W (west) .
De rode wijzer van het kompas wijst altijd naar het noorden. De rode wijzer van het kompas wijst altijd naar het noorden.
: het verschil tussen kompasrichting en ware koers, uitgedrukt als de algebraïsche som van variatie en deviatie .
3. Nietzsches vier grote dwalingen. Nietzsche richt zich in zijn vier dwalingen voornamelijk op religie en moraal. Deze dwalingen worden genoemd: (1) de dwaling van het verwarren van oorzaak en gevolg, (2) de dwaling van valse causaliteit, (3) de dwaling van denkbeeldige oorzaken en (4) de dwaling van de vrije wil .
Het verschil wordt de zijwaartse afwijking genoemd en kan worden bepaald met behulp van de winddriehoek. Er zijn minstens zeven manieren beschreven om de koers van een voertuig te meten. De koers is doorgaans gebaseerd op de windrichtingen, dus 0° (of 360°) geeft een richting naar het ware noorden aan, 90° naar het ware oosten , 180° naar het ware zuiden en 270° naar het ware westen.
Het noorden op een kompas is de richting waar de rode (of gemagnetiseerde) punt van de naald altijd naartoe wijst, namelijk naar het magnetische noorden, niet precies de geografische Noordpool. Een kompas werkt door de magnetische krachten van de aarde te volgen, waarbij de naald zich uitlijnt met het magnetische veld, dat zich ergens boven Canada bevindt en constant verschuift.
De naald van een magnetisch kompas richt zich naar het magnetische veld van de aarde omdat deze gemagnetiseerd is – met een noordwaarts wijzende kant (meestal rood). Na verloop van tijd kunnen sterke magnetische velden (van elektronica (zoals je telefoon) of magneten) of onjuiste opslag de polariteit van de naald verzwakken of zelfs omkeren.
Waarom zit er eigenlijk vloeistof in de kompasroos? De vloeistof werkt als een dempend vermogen voor de naald, en zorgt er op die manier voor dat de naald sneller stil staat en minder gevoelig reageert op de omgeving.
Dit kan aan de hand van een kompas. Er zitten 360 graden in een cirkel en een kompas ís een cirkel. Bovenaan zit het noorden, onderaan het zuiden, links het oosten en rechts het westen. Het noorden staat op 360° (° betekent graden), het zuiden op 180°, het oosten op 90° en het westen op 270°.
Met het kompas kun je op de kaart de richting bepalen tussen twee bekende punten. Zo kun je met een kompas bijvoorbeeld navigeren vanaf een bergpas naar een hut, die door dichte mist niet te zien is. Je bepaalt met het kompas op de kaart de richting en volgt de gevonden koers naar de hut.
Probeer je apparaat te kalibreren.
Beweeg uw apparaat in een acht-vorm en draai het daarbij in verschillende richtingen. Als uw apparaat erg heet is, moet u mogelijk wachten tot het is afgekoeld. U kunt ook proberen het apparaat uit en weer aan te zetten. Wees geduldig, want het kan een paar minuten duren voordat dit werkt.
Om correct met een kaart te navigeren, moet de magnetische declinatie worden berekend. Isogonische lijnen op de kaarten geven de lokale declinatie aan. Bij een oostelijke koers wordt het gradenverschil van de werkelijke koers afgetrokken, en bij een westelijke koers wordt het verschil erbij opgeteld.
De vier hoofdrichtingen zijn Noord (N), Oost (O), Zuid (Z) en West (W) . Deze kun je onthouden met het ezelsbrugje 'Naughty Elephants Squirt Water'. De richtingen worden aangegeven met hoeken op de kompasroos. De vier rangrichtingen zijn Noordoost (NO), Zuidoost (ZO), Zuidwest (ZW) en Noordwest (NW).
Een kompas werkt op basis van magnetisme. Kom je met je kompas te dicht in de buurt van metaal of een andere magnetische bron, zoals je smartphone, dan kan het kompas gaan afwijken. Dit wordt 'deviatie' genoemd.
Het kompas werd uitgevonden in China tijdens de Han-dynastie, tussen de 2e eeuw voor Christus en de 1e eeuw na Christus. Daar werd het de "zuidgouverneur" (sīnán 司南) of "Zuidwijzende Vis" (指南魚) genoemd. Het magnetische kompas werd aanvankelijk niet gebruikt voor navigatie, maar door de Chinezen voor geomantie en waarzeggerij.